De blanke top der duinen

Je kunt het op de onderstaande foto niet zien. Jetske die de dijk was afgedaald aan de zeezijde, kon het bij gebrek aan zoomlens ook niet zien. Maar er was die dag echt wel iets bijzonders te zien. Ik had het bij mijn weten nog niet eerder gezien, en ik heb er ook even over moeten denk wàt ik nu eigenlijk had gezien …

Op de onderstaande foto’s zien we behalve een paar zeilboten ook het Aardgaswinningscomplex Ameland Westgat 1. Maar wat zien we op de horizon als ik de 600 mm zoomlens ten volle benut? Ik heb daar zoals gezegd even over moeten denken. Ik dacht in eerste instantie aan een luchtspiegeling, maar dat is het niet …

We staan op ruim 11, 5 km van Westgat 1 op de zeedijk ten oosten van Wierum. Ik weet dat ’t Oerd op de oostkant van Ameland een uitgestrekt laag gebied is. Ik kan daarom alleen maar tot de conclusie komen, dat we achter de zeilboten – maar vóór het gasplatform – de blanke top der duinen en de groene begroeiing van it Oerd op Ameland zien …

De vuurtorens en wat andere bebouwing op de eilanden zijn vaak goed te zien vanaf het vasteland. De duinen van Ameland heb ik hier vandaan voor het eerst gezien. Het maakt wel duidelijk hoe helder het die dag was. Daarom ter afsluiting vanaf de kruin van de dijk nog een laatste rondblik over de Waddenzee van west naar oost, van de kerktoren van Wierum tot Peazens-Moddergat in de verte …

Het uitzicht verveelde nog lang niet en het was nog steeds lekker weer. Maar het was desondanks tijd om af te dalen van de dijk en op weg naar huis te gaan. De auto stond tenslotte niet echt op geschikt plakje om lang te parkeren …

Het was weer een mooie en gezellige toegift op mijn verjaardag, met dank aan Aafje en Jetske.

Bij de kliffen van Wierum

Kort nadat we ons los hadden gerukt van de bloemenzee achter de zeedijk, kwamen we aan op onze laatste bestemming van de dag. Omdat de afstand vanaf de eigenlijk parkeerplaats net wat te groot zou zijn, parkeerde Jetske de auto op zo kort mogelijk afstand van de dijk. Ik was benieuwd waar Jetske ons mee wilde verrassen. Hier was ik nog niet eerder over de dijk geklommen, dat wist ik zeker …

Zodra we op de kruin van de dijk stonden, wist ik het. We waren ten oosten van Wierum bij de kliffen van Wierum. Het gaat er niet om echte kliffen zoals we die kennen uit Noord-Frankrijk en Engeland. Nee, de kliffen van Wierum zijn miniaturen daarvan, ze zijn zelfs nog kleiner dan de kliffen langs de Friese IJsselmeerkust.

De structuren in het slib en de rijsdammen laten zich bij laag water het best van dichtbij bekijken. Dat zit er tegenwoordig echter niet meer in. Voor zover ik weet zijn de kwelders sinds dit voorjaar verboden gebied, zowel in het broedseizoen als daarbuiten. Maar gelukkig viel er op afstand vanaf de dijk ook genoeg te zien, zoals een torenvalkje op één van de rijsdammen …

Morgen sluit ik deze serie af met een verrassing op afstand …

Kitesurfers en een oerbos

Het was in alle opzichten een schitterende dag gisteren. Samen met mijn fotomaatje heb ik een ritje gemaakt langs de Friese Kliffenkust langs het IJsselmeer. Niet voor het eerst trouwens. Zelf heb ik dit ritje al talloze keren gemaakt, en ik werk er hard aan om Jetske er ook mee te besmetten …

Volgende week meer over over deze dag, die zoals gebruikelijk gaandeweg de dag veranderde in een flinke conditietraining. Vandaag heb ik daarom zo lang het weer het toelaat een rustdag in de tuin om mijn onderdanen te laten herstellen.

Voor vandaag laat ik het bij een nieuw dronefilmpje van mijn oud-studiegenoot FreKo. Vlak nadat ik dinsdag het blogje over de aanleg van het nieuwe meer bij Oudega had gepubliceerd, zag ik dat FreKo afgelopen zondag een nieuw filmpje gemaakt. We hadden elkaar daar best kunnen treffen, want ik was er zondag aan het begin van de middag ook. Hoe dan ook, in het onderstaande filmpje zijn ook de bomen van het ca. 5.000 jaar oude oerbos te zien, dat hier onlangs is ontdekt …

Fijne zaterdag verder!

Uitzicht op en vanaf it Reaklif

We laten het monument van de Slag bij Warns letterlijk en figuurlijk achter ons, wanneer we de weg oversteken om daar te kunnen genieten van het uitzicht over het IJsselmeer …

In noordelijke richting zien we de Marina Stavoren Buitenhaven. Op het IJsselmeer waren intussen aan alle kanten verschillende zeilboten te zien …

Jetske had zin om af te dalen en even naar de waterkant te lopen. Daar was het mij intussen te warm voor en ook de vermoeidheid in mijn benen deed zich gelden …

Maar gelukkig weet ik hoe het er daar beneden uitziet. In september 2010 ben ik helemaal tot het eind van de strekdam gelopen. Op de foto linksonder ben ik aan het eind van dam even door de knieën gegaan om een foto van het IJsselmeer te maken. Daarna heb ik me omgedraaid om een paar foto’s te maken van Aafje op de top van it Reaklif, midden: uitgezoomd – rechtsonder: ingezoomd …

Met de vissers van de Friese kliffen is het intussen afgelopen, er schijnt nog één visser actief te zijn met als thuishaven het kleine haventje van Laaksum. De boeren zijn echter nog altijd volop actief op en rond de kliffen. Ook die dag ronkte er weer meerdere keren een zware trekker met een gierwagen over de smalle kustweg op it Reaklif. De trekker met de camera volgend, zag ik dat Jetske inmiddels een stuk verderop weer ophoog was geklommen …

Ze was in gesprek geraakt met twee stellen vrolijke Friese vrienden, die een dagje gevieren met eendoppad waren. Zo’n eend valt natuurlijk altijd op, chauffeur en passagiers hadden er geen bezwaar tegen dat we een paar foto’s maakten van het eendje, ze gingen er zelfs even goed voor staan …

“Nou, daar gaan we hoor …” riep de chauffeur ten afscheid. Alleen het kenmerkende geluid van het wegrijdende eendje is de moeite al waard. Terwijl zij in de richting van Oudemirdum vertrokken, maakten Jetske en ik ons op om naar Stavoren te rijden …

De lange witte winter (15)

In de 17-delige serie “De lange witte winter” wordt m.b.v. foto- en videomateriaal een beeld geschetst van de sneeuwrijke winter van 2009-2010 in Fryslân. Ieder filmpje duurt ongeveer 10 minuten …

130224-0001x

Aan het eind van een lange koude winter loont een bezoekje aan de Friese IJsselmeerkust vaak wel. Behalve een eindeloze witte vlakte hoopte ik er in februari 2010 wat kruiend ijs aan te treffen. Dat laatste viel eerlijk gezegd wat tegen, maar afgezien daarvan leverde deze rit door het zacht glooiende Gaasterland fraaie winterse beelden op. Het Oudemirdummerklif, het Mirnser klif en Reaklif boden vanaf verschillende hoogten een mooi zicht over het bevroren IJsselmeer. Tussen verschillende kliffen in werd het landschap gevormd door strakke witte dijken, waarop de kenmerkende hekken scherp stonden afgetekend. Zon en wolken zorgden eendrachtig samenwerkend voor wat kleur boven de winterse wereld …

Volgende week zondag volgt deel 16.

Oudemirdumerklif (1)

Nadat we anderhalve week geleden een ritje door het noorden en noordoosten van de provincie hadden gemaakt, hebben we vorige week woensdag een tochtje gemaakt door Gaasterland in het zuidwesten van Fryslân. Het doel: de kliffen aan de Friese IJsselmeerkust …

100901-1232x

De eerste stop was aan De Dollen ten zuiden van Oudemirdum. Vanaf het parkeerkplaatsje vervolgen we de tocht te voet en wandelden we over het Minneminnespaad door de landerijen naar het Oudemirdumerklif

100901-1233x

Vanaf het ongeveer 6 meter hoge klif, waar een aantal bankjes en een kijker staan, heb je een prachtig uitzicht over het IJsselmeer. Vaak zijn hier grote groepen vogels te zien, die de zandplaten voor de kust gebruiken om te rusten en te fourageren. Vorige week was het er wat dat betreft erg rustig …

100901-1239x

De kliffen in Gaasterland zijn ontstaan, doordat de golven van de toenmalige Zuiderzee tegen de stuwwallen op de Friese kust beukten. Deze stuwwallen zijn zo’n 150.000 jaar geleden gevormd door ijsmassa’s die tijdens de voorlaatste ijstijd over het land schoven …

100901-1244x

Toen rond het jaar 1000 de Zuiderzee ontstond door erosie van grote veengebieden, rezen er op verschillende plaatsen rond de zee hoge kapen op. Deze kapen bestonden deels uit opgestuwd rivierzand, zoals bij Muiderberg en Huizen. In Gaasterland bestonden de kapen vooral uit hard keileem. Tijdens stormen werden er stukken van de kapen afgeslagen en onstonden steilranden: kliffen. Ieder jaar werden de kliffen verder naar achteren verschoven. Na afsluiting en gedeeltelijke inpoldering van de Zuiderzee raakten de kliffen in verval. Van de zandige kliffen bij Muiderberg en Huizen is weinig meer over, maar de keileemkliffen in Gaasterland zijn nog wel duidelijk te herkennen. Van onderaf is goed te zien hoe hoog het Oudemirdumerklif is …

100901-1243x

Aan de voet van het klif bloeien diverse min of meer bijzondere planten. Zo groeit er Engels gras, grasklokje, klein vogelpootje, zandblauwtje, knikkende distel en kamgras. Onderlangs het klif ligt het zogeheten Groene Strand waar nog een enkele zoutminnende plant halsstarrig stand schijnt te houden met behulp van de laatste zoutrestanten uit de Zuiderzeeperiode …

100901-1241x

Terug op de top van het klif zitten we eerste rang om de vlootschouw, die op het punt staat te beginnen, af te nemen …

100901-1247x

Wordt vervolgd …