Verrassingen in de vijver (2)

Gisteren liet ik hier zien dat de flora in de vijver ons verraste met de bloei van de krabbenscheer. Vandaag is de fauna aan de beurt met een tweede verrassing. Terwijl ik zaterdagmiddag de pas verschenen bloemetjes van de krabbenscheer stond te bekijken, zag ik plotseling een onder water iets bewegen, en het was zeker geen vis …

Er blijken salamanders in de vijver te zitten. Al snel ontdekte ik dat het niet één exemplaar was, zoals we er in het verleden wel eens één hadden aangetroffen. Nee, er lijkt een aardige populatie te zitten. Af en toe zag ik drie, een enkele maal zelfs vier salamanders tegelijk door het water zweven. Waarschijnlijk gaat het om de kleine watersalamander, maar daar ben ik allerminst zeker van … …

Terwijl Max zondagmiddag op fabeltastische manier zijn rondjes draaide in de Formule1 van Oostenrijk, heb ik de camera op het statief bij de vijver gezet om wat video-opnamen te maken van de salamanders. Met behulp van die eerste opnamen ontdekte ik ’s avonds waar de in- en uitgang van hun grotwoning zich bevindt …

Als het weer en de salamanders eraan mee willen werken, dan hoop ik komende tijd nog wat meer opnamen te kunnen maken. Wellicht komt er t.z.t. nog eens een vervolg met een salamanderfilmpje. Van de eerste opnamen laat ik hieronder een paar stills zien, die zoals gebruikelijk weer kunnen worden vergroot door erop te klikken of te tikken …

Verrassingen in de vijver (1)

Het zal duidelijk zijn dat ik afgelopen week met de warme weersomstandigheden weer menig uurtje in de schaduw aan de rand van de vijver heb gezeten. Het is geen grote vijver, maar dat geldt voor onze tuin al evenzeer. Maar het is wel een vijver die het momenteel uitzonderlijk goed doet. Daarvan wil ik jullie vandaag en morgen het een en ander laten zien …

Begin juni liet ik hier al zien dat de krabbenscheer het prima doet in onze vijver.  Vrijdag zag ik ineens iets wat ik niet eerder had gezien sinds ik de vijver bijna 30 jaar geleden heb aangelegd. De ielstikel (dat is de Friese naam voor krabbenscheer) bloeit in onze vijver …

Dat er ineens niet al te grote witte bloemen met gele tinten in het hart uit de onpeilbare duistere diepten van onze vijver opduiken, betekent dat ’t met de waterkwaliteit wel goed zit. De plant verlangt namelijke een schone, niet te voedselrijke omgeving en is erg gevoelig voor milieuvervuiling …

Een fijn plekje

Het lijkt een warm weekend te worden met morgen mogelijk tropische temperaturen …

Goed weer om het lekker rustig aan te doen en te genieten van de kleine dingen rond huis …

Een lommerrijk plekje aan de rand van de vijver, lonkt nu al …

Dus … als jullie morgen moe, maar voldaan terugkeren na de 17e Ecokathedrale Fotokuier, kun je mij hier vinden …

x

In de tuin: de dotterbloem

De gewone dotterbloem (djerreblom in het Fries), die bij het terras met zijn voeten in de vijver staat, heeft dit jaar wat minder uitbundig gebloeid dan voorgaande jaren. Je zou bijna gaan denken dat het dit voorjaar ontbrekend onderhoudswerk door de merels de boosdoener is …

Maar de weinige bloemen die wel tot bloei kwamen, waren ook nu weer erg mooi. Kwaliteit boven kwantiteit, zullen we maar zeggen. Ik vind het prima …

Sneeuw in de tuin

“De MS flikt me weer eens zo’n typische, kille rotstreek. De ene dag ben je een hele kerel, en de volgende dag ben je zo slap als een vaatdoek …,” schreef ik vorige week woensdag op de tweede sneeuwdag.

Het was uitermate lief en sympathiek dat velen me als reactie daarop beterschap wensten, maar echt nodig is dat op zo’n moment niet hoor. Ik ben op zo’n dag ook niet echt ziek of zo, maar het is gewoon even een mindere dag. Waar een ander ’s ochtends bij de koffie even bijpraat met een collega of met zijn of haar partner, daar gebruik ik op zo’n moment mijn weblog even voor. Want ja, in zekere zin zijn jullie – mijn medebloggers – mijn collega’s. En mijn partner zit overdag op het werk met haar collega’s bij te praten …

Zo’n periode met ’t gevoel van elastiek in de benen is meestal na één dag van relatieve rust weer voorbij. Vorige week woensdag heb ik me grotendeels voor het raam vermaakt met zicht op de tuin. Maar als kind van de winter kon ik het toch niet laten om ’s middags ook nog even een klein rondje door de tuin te maken …

Terug naar normaal

Het kleurige vogelvoersnoer van Pepijn hangt op een prominent plekje in de tuin aan de pergola te wachten op vogels en op winter …

Pepijn zelf is terug naar de thuisbasis. Daar heeft hij een tweede vogelsvoersnoer opgehangen en de laatste uren van de vakantie zal hij wel goeddeels doorbrengen in zijn kleurrijke gamewereld. Morgen wacht school weer …

En ik …? Ik dommel met ‘Top Gear’ op de buis na alle activiteit van de afgelopen af en toe even heerlijk weg …

In de tuin

De kruitdampen zijn weer opgetrokken en de zon scheen vrolijk vanmorgen, tijd om voor het eerst dit jaar eens een rondje door de tuin te maken. Er is voorlopig nog niets dat op winter wijst …

Integendeel, hoewel ’t nog maar 3 januari is, kondigt het naderende voorjaar zich alweer aan. Achter in de tuin worstelen de eerste voorjaarsbloeiers zich al door het beschermende bladerdek heen …

Wat meer in het zicht staan op enkele plaatsen de campanula en de maagdenpalm (Frisselgrien in het Fries) alweer (of nog steeds, dat weet je nooit bij deze planten) te pronken met hun paarse bloemetjes. Volgens Wikipedia wordt de maagdenpalm gerekend tot de zogenaamde afweerkruiden. Het zou afweer bieden tegen hekserij …

Voorlopig lijkt nog niets te wijzen op echt winterweer, maar de geschiedenis heeft geleerd dat dat snel kan veranderen.