Achter de sluis ligt de binnenhaven, hier ligt de vissersvloot van Le Tréport …
Ik ben geen liefhebber van vis, maar netten, kabels en ander vistuig leveren vrijwel altijd aardige plaatjes op …
Even een totaal shot van de haven met op de voorgrond wat ‘oud ijzer’…
Dat inspireerde me tot het onderstaande drieluik …
– wordt vervolgd –
Waar een buitenhaven is, daar moet ook een binnenhaven zijn. En dat is bij Le Tréport dan ook het geval. Om te voorkomen dat die binnenhaven net als de buitenhaven droog valt bij laag water, is er een sluis aangelegd …
Op het moment dat wij er passeerden was er net een zwanenpaar aan het ravotten. Zoals wel vaker het geval is, leek hij er meer zin in te hebben dan zij …
Ik sluit af met de opvallend vrolijk gekleurde palen die de vaarroute aan de zeezijde van ’t sluiscomplex markeren …
– wordt vervolgd –
De wereld zag er heerlijk rustig en blauw uit, toen ik op dag vier ’s ochtends het balkon op stapte …
Die middag maakten we een ritje naar Le Tréport, een kleine havenstad en badplaats op ongeveer 10 km ten zuiden van Ault. Le Tréport ligt aan de monding van de rivier de Bresle, waar steile krijtrotsen fier boven de stad uitsteken …
Nadat we de auto aan de noordkant van het havencomplex hadden geparkeerd, wandelden we naar de overkant. Daarbij hadden we mooi zicht op de vele plezierboten die in de buitenhaven drooggevallen waren. Wachten op hoog water was de enige optie alvorens er weer koers gezet kon worden naar zee …
– wordt vervolgd –
Hoe het elders in het land en bij onze zuiderburen is, weet ik niet, maar hier in Fryslân lijkt het de goede kant weer op te gaan met het aantal nieuwe besmettingen en het aantal coronapatiënten dat in het ziekenhuis ligt. Dat geeft weer even wat rust, maar dat wil allerminst zeggen dat we er zijn. Nogmaals sterkte voor alle zorgmedewerkers derhalve!
Ook in Amerika was met de verkiezing van het duo Biden/Harris goed nieuws te melden. Nu Donald Trump nog zonder al teveel bijkomende schade uit het Witte Huis zien te krijgen.
Bovenstaande zaken leiden tot een mooi uitgangspunt om dag drie van deze virtuele vakantie lekker rustig af te sluiten met een mooie zonsondergang. Zittend achter mijn statief heb ik er vanaf het balkon weer wat foto’s van gemaakt …
Het mooie van het hoge standpunt is dat je een heel ander zicht op de zonsondergang hebt. Zo is de reflecterende baan licht vanuit de hoogte veel langer en mooier dan vanuit het meer gebruikelijke standpunt. Ik heb ook het idee dat je van bovenaf de lange, rustige deining van de oceaan in het strijklicht kunt zien. Maar dat kan ook verbeelding zijn …
– wordt vervolgd –
Terwijl aan de andere kant van de Atlantische Oceaan het tellen van de stemmen nog steeds doorgaat, pak ik de draad van mijn virtuele vakantie maar weer op. Dat kost maar weinig moeite, even naar de onderstaande foto kijken en het ruisen van de zee erbij denken, brengt me al snel weer terug in de sfeer …
Een stukje verderop was een visser bezig om zijn tuig op te ruimen. Ik heb die vissers daar in die week vanuit de verte diverse keren gadegeslagen, volgens mij is het loodzwaar werk om dat grote net over de bodem te schuiven, want dat is wat ze ermee doen …
Talloze sierlijk opgerolde sliertjes zand op het pas drooggevallen strand verraden de aanwezigheid van zeepieren …
En dan richt ik de blik weer op de krijtsteen aan de zuidkant van het dorp …
Het was te verwachten …, nog lang niet alle stemmen zijn geteld, maar Donald Trump heeft de overwinning alweer geclaimd. En alsof dat nog niet erg genoeg is, heeft hij opgeroepen om te stoppen met het tellen van de resterende stemmen die via de post zijn uitgebracht. Al die resterende stemmen zouden pure fraude zijn, aldus de meest on-presidentiële president die de VS ooit hebben gehad.
Ik hield er al rekening mee, daarom had ik de onderstaande foto, die ik ergens halverwege deze strandwandeling heb gevonden, al klaar gezet. Het stinkt! De gore stank die Trump verspreidt, zal die van deze vis de komende uren, dagen en misschien zelfs weken, weer ver te overtreffen …
– wordt vervolgd –
We vervolgden onze strandwandeling in zuidelijke richting. Gelukkig verkeerde ik in goed gezelschap, zodat ik alle tijd en ruimte kreeg om mijn plaatjes te schieten. De dames liepen gezellig keuvelend in kalm tempo voort, Johan hield af en toe even halt om mij rustig op te wachten …
Aan de noordkant van het dorp is de krijtrots het laagst. Daar was ter bescherming een kunstmatige zeewering aangebracht aan de onderkant van de rots, die hier eerder in deze serie ook al in beeld is geweest. Verderop krijgt die bescherming een ander karakter, dat komt later deze week beter in beeld …
Vandaag gaat het om een dubbele rij, goeddeels weggeslagen en afgesleten houten palen, die waarschijnlijk als voorganger van de metalen palen hebben gediend als golfbrekers …
Ik vind de onmetelijk brede en schonen stranden op Terschelling en elders langs de Nederlandse kust mooi, maar dit rommelige beeld tegen de achtergrond van die strakke horizon van de oceaan is toch ook wel erg mooi en fotogeniek …
De restanten van dit net aan één van de houten palen, maakt het voor mij helemaal af …
– wordt vervolgd –
Afanja's Weblog 