Een blik over de rietkraag

Nadat ik de otters had bekeken, vervolgde ik mijn weg over het recreatieterrein rond het paviljoen bij de Leijen, dat in 2015 een remake heeft ondergaan. Er werden o.a. een zandstrandje met speeltoestellen, een kabelbaantje en een uitkijkplatform aangelegd. Op de onderstaande foto het kabelbaantje achter een glinsterend wuivend rietkraagje …

Het uitkijkplatform staat maar een klein stukje verderop. Om het hoger te doen lijken, is het op een klein heuveltje geplaatst. De beklimming ervan levert dan ook niet alleen geen vermoeidheid op, maar ook geen hoogtevrees …

Maar als ik dan naar het Europese vlagvertoon op het platform kijk, denk ik toch wel: ‘had het nou echt niet een uitkijktoren van een paar meter hoger kunnen worden?’ Ik kan met mijn bijna twee meter eigenlijk nog steeds maar net over de rietkraag heen kijken. Dit is zo ongeveer alles wat je er van het meer kunt zien, de rest blijft verborgen achter struikgewas en bomen …

Laat ik dan toch net het geluk hebben, dat er een surfer achter de bosschages tevoorschijn komt. Terwijl hij over het water scheert, kan ik hem korte tijd volgen …

Ik sluit af met een foto die ik gemaakt heb vanaf het strandje bij het paviljoen …

Otters bij de Leijen

Eind oktober heb ik voor het eerst sinds lange tijd weer eens een kijkje genomen aan de oostkant van de Leijen. Nadat ik de auto bij Paviljoen de Leijen (Google Maps) had geparkeerd, liep ik eerst maar eens naar het uitkijkplatform. Onderweg daar naar toe kwam ik weer langs de otters, die hier sinds 2015 heel stil rond dartelen …

Ik heb al eens eerder wat foto’s van dit prachtige otter-kunstwerk gemaakt, maar die hebben om een of andere reden mijn weblog nooit gehaald. Boswachter en houtkunstenaar Pieter Schaper van Vlieland heeft deze otterfamilie gemaakt van een oude boom van landgoed Stania State

De jaarlijkse cyclus van de varens

Omstreeks begin mei rolden de bladeren van de varens zoals elk voorjaar frisgroen open …

Op dit moment naderen ze het eind van hun jaarlijks levenscyclus …

En zoals ze in het voorjaar sierlijk open rollen, zo rollen ze nu weer langzaam krullend op …

En van frisgroen transformeren ze naar een fraaie mengeling van geel en roestbruin ..

Tijd en ruimte

We staan nog steeds bij de Schouwstrasluis (Google Maps) in Nij Beets. Op de onderstaande foto kijken we in noordoostelijke richting langs het Polderhoofdkanaal …

Dit is ook de plek waar de dichtregels vandaan komen die ik hier zondag al liet zien. Ze staan op een kunstwerk van golvend cortenstaal, dat hier in 2016 is geplaatst ter gelegenheid van de heropening van het kanaal en de sluis …

‘Tijd en ruimte’ is een gedicht van de Friese dichteres Baukje Koolhaas …

En speciaal voor mijn volgers die de Nederlandse taal niet machtig zijn een vertaling:

Molen, gemaal en sluis

Nadat ik onlangs een kort fotokuiertje in De Deelen had gemaakt, heb ik op de terugweg bij Nij Beets (Google Maps) een tussenstop gemaakt bij de sluis …

Aan de overkant van de Nieuwe Vaart staat in de verte het wiekloze restant van een in 1856 gebouwde poldermolen

Als ik vanaf een iets ander standpunt uitzoom, komt aan deze kant van de Nieuwe Vaart het Zuidergemaal in beeld. Het Zuidergemaal, of het Sudergemaal is een poldergemaal dat in 1924 is gebouwd en tegenwoordig de status van rijksmonument heeft. Het gemaal is momenteel in gebruik als museum- en expositieruimte …

We staan hier bij een in 2015 gerestaureerde sluis. Deze restauratie vond plaats in het kader van de heropening in dat jaar van het Polderhoofdkanaal tussen Nij Beets en De Veenhoop voor de recreatievaart …

Na de heropening van het Polderhoofdkanaal voor de recreatievaart, werd de gerestaureerde zuidelijke sluis genoemd naar een vroegere sluiswachter, Klaas Schouwstra …

Voorjaar en herfst samen

Je zou je bij onze vijver momenteel zomaar in het jaargetijde kunnen vergissen. De dotterbloem bloeide dit jaar begin april, vlak na het ingaan de zomertijd. Tot mijn niet geringe verbazing staat hij nu, vlak na het ingaan van de wintertijd, opnieuw in bloei. Dat is ook niet zo gek natuurlijk. De gemiddelde temperatuur kwam in oktober in onze tuin uit op 11,5°C, tegen een langjarig gemiddelde van 9,9°C over de periode 1971-2000 …

Een beetje uitzoomend komen er dan plotseling echter ook lampionnetjes in beeld. Die horen dan weer meer bij het eind van de zomer en het begin van de herfst. Hoe dan ook, de gele bloemen van de dotter vormen samen met de oranje lampionnetjes een mooi kleurenensemble …

Ik sluit af met toch wel een typisch herfstbeeld: fel oranje lampionnetjes die het onder een dun, intussen geel bladerdek, droog proberen te houden. Kijkend naar de druppels die onder de lampionnetjes hangen, is dat niet helemaal gelukt …

De kraanvogels baltsen niet meer

Onder de noemer ‘WOODlandart’ verschenen er in het voorjaar van 2018 op verschillende plaatsen rond Drachten van natuurlijk materiaal gemaakte kunstwerken in het landschap. Voor de kunstwerken werd onder andere kweekwilgen en restmateriaal van boerenbedrijven gebruikt, zo werd gezegd. Aan de rand van de Kraanlannen (Google Maps) waren een paar baltsende kraanvogels te zien …

Begin oktober kwam ik er onderweg naar de Deelen weer eens langs. Deze keer heb ik de auto maar weer eens even in de berm gezet om er opnieuw een paar foto’s van te maken. De kraanvogels hebben hun pluimen en veren intussen afgelegd. Er resten nog slechts twee geraamten van nogal onnatuurlijk aandoend metaal …