Veel insecten laten zich tot dusver nog niet zien in onze tuin. Maar als ze er zijn, verwen ik ze graag …
Toen er onlangs een zweefvlieg op de dotterbloem ging zitten, heb ik die beloond met een kleine portretserie …
Alles is raar dit jaar. Zelfs onze 75e Nationale Bevrijdingsdag zullen we dit jaar zoveel mogelijk in eigen huis en tuin moeten vieren. Het wordt een viering in beperkte vrijheid. Geen festivals, geen optochten met oude legervoertuigen en geen vuurwerk. Van alle evenementen die dit jaar niet door kunnen gaan, steekt dit eigenlijk nog het meest. Niet zozeer omdat dit voor mij persoonlijk de belangrijkste feestdag van het jaar is, maar vooral vanwege het feit dat het mogelijk/waarschijnlijk een definitieve streep door de rekening is voor de laatste geallieerde veteranen die nogmaals over zouden komen voor de feestelijke viering van de vrijheid …
Ik vier Bevrijdingsdag hier vandaag op bescheiden wijze met een paar vrolijke oranje bloemen. De foto’s van de goudsbloemen hierboven heb ik onlangs in de tuin van mijn fotomaatje gemaakt. De klappertjes hieronder staan momenteel zachtjes wiegend in de wind in onze tuin te pronken …
Ondanks alle beperkingen wens ik jullie allen een fijne Bevrijdingsdag. Laten we het op waardige wijze vieren. En wat mij betreft doen we allemaal mee met het initiatief van Claudia de Breij, dat intussen ook is omarmd door het Nationaal Comité 4 en 5 mei. Om 16:55 uur (vijf voor vijf) laten we met ramen en deuren open allemaal ‘Zing, Vecht, Huil, Bid, Lach, Werk en Bewonder’ van Ramses Shaffy uit de luidsprekers klinken …
Schaduw en zon …
Nadat ik woensdagavond een telefonisch exit-consult had gehad met de pijnpoli m.b.t mijn acnesklachten, besloot ik gistermiddag de bloemetjes eens op kleinschalige wijze buiten te zetten. En waar kun je dat in april nu beter doen dan bij de blauwe druifjes …?
Uitgerekend op het moment dat ik daar even met de camera neerstreek, besloot een klein insect hetzelfde te doen. Een tijdlang kroop het beestje van het ene bloemetje naar het andere. Steeds ging hij even naar binnen om even later met weer wat meer stuifmeel naar buiten te komen. Een prima bestuivertje, lijkt me …
Het is intussen alweer een paar weken geleden, toen ik wat foto’s maakte van de eerste bloemen van de kerria of ranonkelstruik achter in de tuin …
Terwijl ik me stilletjes stond te concentreren op ’t scherpstellen, streek er vlak boven de bloemen een merel neer …
Een momentje stonden we oog in oog met elkaar, dan was hij net zo snel en stil verdwenen als hij was verschenen …
De afgelopen weken ben ik me weer eens gaan realiseren hoe blij ik ben dat we in het noorden en meer specifiek in Fryslân wonen. Omdat verreweg de meeste mensen hier goed om weten te gaan met de intelligente lockdown, is het op mijn favoriete plekjes in de natuur de laatste tijd bijna unheimisch stil. Wat een luxe in coronatijden …
Maar ook in ons tuintje is het weer goed toeven met het zonnige weer. De dotterbloem, waarvan ik hier onlangs de knoppen liet zien, staat nu in volle glorie te pronken met zijn felgele bloemen. En met wat manoeuvreren valt er met het geel en het omringende groen een mooie kleurencombinatie te maken met de heksenbol aan de andere kant van de vijver …
Eind december vorig jaar heb ik hier wat video-opnamen gepubliceerd van de salamanders in onze vijver: Salamander TV – deel 1 en Salamander TV – deel 2 Nu de eerste salamander weer is opgedoken in onze vijver, is het tijd om ook deel 3 het daglicht te laten zien. Zo’n ontspannend filmpje kan in deze coronacrisis geen kwaad, lijkt me. En dat is al helemaal het geval nu het ineens weer zo koud is Dat geeft mij bovendien de kans om me vandaag even rustig te positioneren voor de komende week.
Fijne zondag verder en veel plezier met ‘Salamander TV – deel 3’ …
Afanja's Weblog 