De Mariakerk van Bears

Het regende flink toen Jetske en ik maandag in de auto stapten. We besloten in noordwestelijke richting te rijden, de opklaringen tegemoet. De zon scheen lekker tussen de wolken door, toen we ruim een half uur later het pittoreske Bears binnen reden …

Hoewel het niet direct de attractie was waar we naar op zoek waren, parkeerde Jetske de auto aan de voet van de terp, waarop de Mariakerk in de 13e eeuw is gebouwd. Nadat we het mooie uit ca. 1850 daterende hekwerk hadden geopend, liepen we een rondje om de kerk …

In de 14e eeuw werd de kerk uitgebreid met een vijfzijdig gesloten koor. Aan formaat en model van de gebruikte stenen is in één oogopslag te zien dat de toren later is bijgebouwd. De oorspronkelijke zadeldaktoren werd in 1857/1858 vervangen door een nieuwe toren met ingesnoerde spits …

In de zuidmuur van de kerk zien we noormannenpoort of noormannendeur. Verder is de kerk aan de buitenkant vrij sober, maar hij schijnt wel een prachtig origineel interieur te hebben met o.a. rijk gesneden preekstoel en een Van Dam orgel uit 1880. Daar hebben wij echter niks van gezien, want de deur zat op slot ..

– wordt vervolgd

De bordjes zijn verhangen

Eigenlijk zou ik moeten zeggen ‘De bordjes zijn weer vervangen‘. Het begint namelijk gewoonte te worden, dat ik iedere warme zomer weer het nodige aan kracht moet inleveren. Ook dit jaar was het weer flink raak. Zo lang de warmte aanhield, lukte het nog wel om in rustig tempo gewoon mijn dingen te blijven doen. De kille en regenachtige week die in september op de warmte volgde, was er echter teveel aan. Dat was reden om me even helemaal terug te trekken en internet even helemaal te laten voor wat het was …

Ik was te moe om wat dan ook te doen. Zelfs het weblog van mijn fotomaatje Jetske, heb ik de afgelopen anderhalve week niet gelezen. Terwijl we gistermiddag tijdens onze eerste gezamenlijke fotokuier sinds eind juni genoeglijk zaten bij te praten, heb ik Jetske beloofd om deze week de draad weer op te pakken. Deze eerste bijdrage is de aanzet daartoe …

Een vast ritme zal er nog niet direct in zitten. Zowel met schrijven als met lezen doe ik het voorlopig nog even rustig aan. Aan goede wil ontbreekt het niet, maar het gaat het me zeker niet lukken om al jullie blogs van de afgelopen tijd alsnog te lezen. De komende dagen hoop ik wat gemiste kansen om er eens uit te vliegen in te kunnen halen met nog eens een ritje op de iLark …

In een volgend blogje kom ik terug op de teksten en de prachtige buizerd, die ik gisteren in het voorbijgaan heb vastgelegd.

De put dreigt droog te vallen

De zomer is voor mij al een aantal jaren niet meer vanzelfsprekend het seizoen bij uitstek om foto’s te kunnen maken. Daarvoor heeft warmte vaak teveel invloed op mijn MS. In de afgelopen twee warme maanden hebben mijn onderdanen me echter nog wat vaker en langer in de steek gelaten dan in voorgaande jaren. Daardoor dreigt de bron langzamerhand droog te vallen …

Het vooruitzicht van een temperatuurdaling van een graad of tien maakt het er de komende dagen ook niet beter op. Dat betekent namelijk geen verslapping van de spieren zoals bij warmte het geval is, maar eerder verkrampende spieren. Nu zou ik voorlopig nog wel door kunnen gaan met foto’s uit het archief, maar dat schenkt me even geen bevrediging meer. Daarom heb ik besloten de put voorlopig maar even op slot te doen …

Tot later!

Zin om er eens uit te vliegen

Met uitzonderling van enkele marginale uitstapjes kom ik al sinds eind juni niet meer aan mijn fotokuiertjes toe. Ik had me erop verheugd om er vandaag weer eens uit te kunnen vliegen met mijn fotomaatje. Maar met het oog op de warmte durf ik het ook vandaag weer niet aan …

Zo lang ik binnen bij de airco blijf, gaat het prima. Zodra ik naar buiten ga, wordt het al snel een stuk minder. Op het warmst van de dag lukt het me net om een keer heen en weer te lopen in de tuin, daarna vinden mijn onderdanen het welletjes. En dat vind ik te weinig om er vertrouwd op uit te kunnen gaan. Ik zal nog even moeten wachten op enige afkoeling. Maar een daling tot ca. 15°C als maximumtemperatuur, die voor eind volgende week wordt voorspeld, is ook meteen weer wat teveel van het goeie. Afijn, dat fotokuiertje zal nog even moeten wachten …

Een rondkijkende huismus

Terwijl ik enige tijd geleden op het terras zat, landde er een huismus op de heidemat-schutting. Daar bleef hij rustig om zich heen kijken alsof hij de hele tuin in zich opnam …

Even liet hij zich afleiden door een andere mus, die even snel een bad nam. Daar had ik vanuit mijn hoekje helaas geen zicht op …

Het staartje van ’n onweersbui

Rond het middaguur trok maandag 2 september het staartje van een pittige onweersbui over Drachten. Vooral vanwege het geluid heb ik er wat videoshots van gemaakt. Ik trof het niet slecht …

Intussen naderen op dit moment (21:15 uur) vanuit het zuiden zwaardere buien. Ik verwacht dat de meeste buien weer ten oosten van ons langs zullen trekken …

Een houtpantserjuffer op bezoek

In verband met de late vakanties hier in het noorden kwam de jeugd zaterdagmiddag nog even langs voor koffie en taart. Tijdens een rookpauze op het terras gingen alle ogen in de richting van de bloemen in de hoek, toen ik mijn camera daarop richtte …

Het duurde even, voordat de anderen ook zagen wat ik daar zag. Een houtpantserjuffer* was neergestreken op één van de bloemetjes van de ijzerhard. Lang bleef hij daar niet zitten …

Al snel verhuisde hij naar een stokje dat in de zinken tobbe was blijven staan, nadat het in voorjaar en vroege zomer de blauwe irissen had ondersteund. Prima, want dat leverde me uiteindelijk een mooie rustige achtergrond op …

* Op 17 augustus schreef ik hier al dat ik hem nog verwachtte. 😉