Licht op Drachten

Onder het motto ‘Hoe meer kleur en fleur, hoe beter het humeur’ vandaag nog eens een passende fotoserie. Eind november – begin december vond in Drachten de eerste editie plaats van het lichtfestival ‘Licht op Drachten’. Het gemeentehuis werd daarbij ’s avonds door Kroft&Smids veranderd in ‘Een levend canvas’.

‘In een wereld waarin we maar al te vaak omringd worden door beton en opgeslokt worden door digitale schermen, herinnert “Een Levend Canvas” ons eraan dat we nooit echt alleen zijn, dat we worden omringd door de grenzeloze schoonheid en oneindige kracht van alles dat leeft. De natuur laat ons zien wat veerkracht en aanpassingsvermogen is en dat alles met elkaar verbonden is …’

‘“Een Levend Canvas” zoomt in op bloemen in bloei en vergroot die uit tot in het extreme. Het laat een symfonie van kleur en beweging zien. Het gebouw komt tot leven, ademend met de levenskracht die alle natuur doordringt. En daarmee nodigt het ons uit om even stil te staan en te genieten van de pulserende levenskracht die ons omringt, als een betoverende herinnering aan onze verbondenheid met alles dat leeft …’

Impressie van een herfstdag

Sommige fotografen beheersen de kunst om in het bos foto’s te maken van ‘bewegende bomen’, terwijl er geen zuchtje wind staat. Ik heb dat ook wel eens geprobeerd, maar dat leverde meestal niet meer op dan een fotografische wirwar die meteen rijp was voor de prullenbak. Maar de aanhouder wint.

Daarom heb ik, voordat de laatste bladeren van de bomen waren gewaaid, begin december nog eens geprobeerd om een eigen impressie van een herfstdag in de tuin te maken …

Zilverreiger verschalkt ’n visje

Vorige week werd ik bij het verlaten van de kijkhut verrast door een goudhaantje, dat niet wilde meewerken aan een kleine fotosessie. Ditmaal trof ik er een grote zilverreiger aan …

Terwijl ik over het door wilgen en struiken omgeven paadje in de richting van de auto liep, zag ik links aan de overkant een grote zilverreiger door het water waden. Ik zette mijn trekkingstokken tegen een boomstam en had net een gaatje in de begroeiing gevonden om de reiger te kunnen fotograferen, toen hij toesloeg. Hij kwam weer boven met vaag zichtbaar een flinke spartelende vis in zijn snavel, die al snel in de diepte van zijn lange hals verdween …

Na de maaltijd draaide de grote witte vogel zich om, waarna hij zijn weg in noordelijke richting vervolgde. Ik besloot voldaan hetzelfde te doen, want die kant moest ik op om bij de auto te komen …

Enige bespiegelingen

Aan het eind van een waardeloze week met de nodige pijn en beperkingen, is het tijd om de draad weer op te pakken. Meestal weet ik op zo’n moment wel welke kant ik er vervolgens mee op wil, nu is dat niet het geval. De mist die aan het eind van het vorige logje kwam opzetten, lijkt achteraf bekeken nogal symbolisch te zijn geweest …

Behalve dat mijn lichaam vanaf zaterdag weer eens tegenstribbelde, heeft ook de gang van zaken in de Nederlandse politiek nogal ontregelend gewerkt. Ik vind het onbegrijpelijk hoe ons land zo naar rechts is afgegleden. Dat de waarschijnlijke coalitiepartijen vervolgens meteen op zoek gaan naar de randen van de rechtsstaat om de PVV van Wilders te behagen, vind ik echt een gevaarlijke ontwikkeling. Omtzigt van NSC toont hiermee voor mijn gevoel eindelijk zijn ware, zeer kwalijke gezicht. Om nog maar te zwijgen van de manier waarop die valse Yeşilgöz van de VVD de spreidingswet probeert te torpederen. En zij van BBB ziet het allemaal stilletjes lachend aan ..

Het belooft allemaal niet veel goeds voor de komende jaren. Hoe dan ook, ik heb geen zin om de laatste weken van het jaar daar door te laten verpesten. Straks eerst maar eens kijken of ik voor het eerst sinds een week weer even op uit kan, dan zie ik daarna wel verder …

Lit ús dreame

Aan het begin van de coronacrisis raakten theaterregisseuse Karina Kroft en technisch ontwerper Remko Smids een deel van hun werk kwijt. Om actief te blijven, kwamen ze met het plan om met een beamer teksten te projecteren op gebouwen. Zeventig avonden lang verscheen er, net na zonsondergang, op gebouwen ergens in Leeuwarden en omgeving een verbindend, troostend, hoopgevend, aanmoedigend of grappig citaat …

Sindsdien hebben beide kunstenaars onder de naam K&S in binnen- en buitenland naam gemaakt met hun projecties. Kroft & Smids vormde ook de artistieke leiding van het lichtfestival ‘Licht op Drachten’. Zij hebben alle kunstwerken verzameld en een route uitgestippeld. Aan de route hebben zijn een tiental van hun projecties en overpeinzingen toegevoegd. Tegenover het veld met de konijnen werd bij de passantenhaven de mooie en hoopvolle tekst ‘Lit ús dreame’ (‘Laten we dromen’) geprojecteerd op een gebouw aan de andere kant van de Drachtstervaart …

Tegenover schouwburg ‘de Lawei’ werd een fragment van Lewis Caroll’s ‘Alice in Wonderland’ geprojecteerd op een gebouw …

De merel lust wel ’n druifje

We werden hier vanmorgen opnieuw wakker met een paar centimeter sneeuw. Meneer merel leek wat sneu te kijken, toen ik eerst de auto sneeuwvrij maakte om naar de fysiotherapie te gaan. Voor het strooien van voer voor hem en zijn vriendjes had ik eerst nog even geen tijd …

Pas na de koffie had ik vandaag tijd voor onze zo vermakelijke tuingasten. Meneer merel was intussen niks tekort gekomen, Aafje had het laatste trosje waar nog enkele druiven aan zaten voor hem op het terrastafeltje gelegd. Daar wist hij wel raad mee, want meneer merel lustte nog best een druifje …

Wij maken ons zo meteen eens op voor een ritje door besneeuwd. Hopelijk komen we Sinterklaas onderweg ergens tegen. In dat geval zou het wel eens laat kunnen worden. Daarom wens ik jullie nu alvast een gezellige avond, met of zonder sinterklaasfestiviteiten.

Smeltende sneeuw

Rond één uur ben ik afgelopen nacht nog even de tuin in gelopen om wat foto’s te maken van de verse sneeuw. Op dat moment lag er ruim anderhalve centimeter sneeuw op de lampionnetjes. Daar was vanmorgen nog maar weinig van over gebleven …

Hier en daar ligt nog wat sneeuw op de beplanting, maar het meeste is inmiddels als sneeuw voor de zon verdwenen. Mussen zoeken alweer naar zaadjes tussen sneeuwresten en herfstblaadjes. Op de hortensia zie ik behalve wat sneeuw nog een laat insect tussen de bloemblaadjes lopen. Langzaam gaan sneeuw en ijs weer over in hun gebruikelijke waterige gedaante …