Categorie archief: Fryslân

Een berijpte kuilbult

Geplaatst op door

Zo, de kerst hebben we weer achter de rug, op naar de jaarwisseling dan maar. Die lijkt met uitzonderlijk hoge temperaturen en ronduit herfstachtig weer te gaan verlopen. Ik zal het jullie wel precies vertellen, die hele klimaatverandering staat me niet aan. Doe mij maar wat winterweer in deze tijd van het jaar. Daarom ga ik deze week gewoon lekker door met de fotoserie van vorige week woensdag van de berijpte weilanden en wat dies meer zij. Daartoe pak ik de draad weer op aan de achterkant van de kerststal in Smalle Ee …

Achter die kerststal lag de kuilbult van de boerderij aan de overkant van de weg …

Zo’n kuilbult kan vooral ’s winters heel aardige foto’s opleveren …

Een laagje rijp – of nog liever een laagje sneeuw – zorgt vaak voor mooie reliëfaccenten …

De kerststal bij de haven

Geplaatst op door

Het rietland waar ik woensdag ben begonnen met fotograferen, ligt aan het eind van de doodlopende weg de Bûtendiken. Om daar te komen en er weer vandaan te raken, rijd je twee keer door Smalle Ee, met 45 inwoners het kleinste dorp van de gemeente Smallingerland …

Maar klein als het is, heeft het dorpje een belangrijke plaats in de regionale geschiedenis verworven. Eens stond er een klooster en was Smalle Ee de hoofdplaats van de gemeente. Tegenwoordig is Smalle Ee voornamelijk bekend om zijn kleine haven, waar 5 jaar geleden in december plotseling een verrassend groot schip afgemeerd lag. De haven lag er woensdag leeg bij …

Maar helemaal stil en verlaten was het er niet. Langs de linker kade van de haven stond een oude stal, waar sinds kort een bijzonder stel reizigers onderdak had gevonden tegen de Friese vrieskou. Het bijbels gezelschap leek me aardig compleet te zijn. Behalve Jozef, Maria, Jezus en de engel Gabriël, waren ook de drie wijzen al ter plekke. De os en de ezel hielden zich koest in een hoek van de stal …

Zelfs een echte ezel ontbrak niet, die had aan de achterkant van de stal een fijn plekje in de luwte gevonden …

En toen ik me weer oprichtte, zag ik dat er een stukje verderop nog twee ezels stonden …

Juveniele zwaan op zwak ijs

Geplaatst op door

Bijna terug bij de auto, besloot ik na mijn kuier langs het rietland nog even een klein stukje over het voetpad langs it Krûme Gat te lopen …

Erg ver kwam ik daarbij niet. Nog maar nauwelijks op het pad, keek ik even naar rechts. Daar zag ik tussen de rietstengels door een stukje verderop een juveniele zwaan op het ijs staan …

Om hem ook nog even vanuit een andere hoek te kunnen fotograferen, liep ik een stukje terug langs de Binnenringvaart in de richting van de plaats waar ik zo straks ook al was geweest …

Hij leek er niet erg op gesteld te zijn om nog tijdens het ochtendtoilet te worden geportretteerd en nam de benen. Daarbij kwam hij al snel tot de ontdekking dat het ijs nog verraderlijk dun was …

Na een laatste portret van deze mooie jongeling, die zich voor het eerst van zijn leven op en tussen het ijs voortbewoog, werd het voor mij tijd om op zoek te gaan naar een warme stal …

Rijp rond de petgaten

Geplaatst op door

Ben ik even blij, dat ik gisteren een paar uur heb kunnen genieten van de tijdelijk wit berijpte wereld! Vandaag ziet het er met regen en ijzel ineens weer een stuk minder mooi en winters uit. Maar met de foto’s die mijn ritje gisteren heeft opgeleverd, gaat het wel lukken om hier een winterse sfeertje vast te houden tijdens de kerstdagen …

De eerste tussenstop heb ik gemaakt bij het nieuwe gemaal aan de Bûtendiken tussen Smalle Ee en De Veenhoop. Daar heb ik een korte kuier langs het noordelijk deel van het natuurgebied ‘Petgatten De Feanhoop’. Hieronder een blik van oost naar west met ’t winterse tegenlicht van de laagstaande zon …

Het is, omdat het over ijs van maar twee nachtjes lichte vorst lastig schaatsen is, anders zou je bij het onderstaande beeld elk moment kunnen verwachten dat er een schaatser achter het riet vandaan komt. Maar dat kan alleen in de Ryptsjerksterpolder. Daar waagden de eerste vermetele schaatsers zich gisterochtend zoals gebruikelijk wel weer over slechts 2 cm dik ijs. Intussen kunnen de schaatsen weer in het vet, want het regent hier bij een temperatuur net boven het vriespunt …

Wit berijpte Friese weilanden

Geplaatst op door

De weilanden tussen Smalle Ee en De Veenhoop waren leeg vandaag, leeg en wit berijpt …

Hoewel, helemaal leeg waren ze toch niet …

Nu het vee op stal staat, raken de weilanden bevolkt door steeds meer ganzen …

Niet alle vee staat overigens op stal, deze bijzondere melkkoe trof ik bij Tijnje aan …

De ijspegels hangen aan de kop van het arme dier, maar goed dat hij tenminste een Friese sjaal om heeft …

20 reeën op een dag

Geplaatst op door

Nog één keer terug naar vorige week woensdag. De lucht was die dag lang redelijk open geweest, zonder dat de zon zich echt liet zien. Terwijl ik langzaam koers naar huis begon te zetten, werden de wolken donkerder en begonnen ze zich weer meer samen te pakken. Even gleed er een smalle streep zonlicht over een stuk weiland met op de achtergrond wat riet en een boomsingel. Ik kon net op tijd stoppen en het zijraampje naar beneden laten schuiven om er een foto van te maken. Daarna trok de lucht dicht en bleef dat vervolgens ook weer vier dagen op rij …

Niet veel verderop zag ik voor de derde maal die dag een sprong reeën in de wei. In dit clubje waren ze met zijn zessen, dat bracht het totaal die dag op 20. Hier liep de lunch schijnbaar ten einde, want er werd niet alleen gegeten, maar ook wat gespeeld of geklierd …

Veel foto’s kon ik er niet meer van maken, al snel trokken ze zich één voor één terug in de boomsingel op de achtergrond. Maar het was intussen ook mooi genoeg geweest. Hoewel ik toch wel wat gewend ben, kan ik me niet herinneren, dat ik al eens eerder 20 reeën had op één dag gezien …

Van achteruitkijkspiegel naar mist

Geplaatst op door

Tijdens de persconferentie kreeg ik gisteravond even een déjà-vu van één van de eerste persconferenties. Daarin vertelde Hugo –met de mooie schoenen– de Jonge breedvoerig als altijd dat we in verband met een gebrek aan actuele info gedwongen waren om in de auto te rijden met alleen zicht in de achteruitkijkspiegel …

Na het wazige verhaal van Jaap –pratende baard– van Dissel had ik gisteravond het gevoel dat we weer volledig terug zijn bij af. Met een paar minimal art foto’s die ik in 2014 heb gemaakt, vervang ik die achteruitkijkspiegel hier vandaag visueel door mist in onbekend terrein …

Eigenlijk weten we dus nog steeds niet precies welke kant we op gaan en wat er op ons afkomt. Laten we voorlopig maar weer uitgaan van een positief scenario en hopen dat de lucht begin volgend jaar langzaam begint op te klaren. Want het kan natuurlijk ook zo zijn, dat de mist wordt verdreven door wind en aanstormende donkere wolken. Maar daar ga ik dus eerst maar niet van uit …