Tijdens een van mijn ritjes kwam ik onlangs langs een sloot waarin een meerkoetenfamilie rond dobberde. Nadat ik de auto een stukje verderop had geparkeerd, heb ik een plekje op de wal gezocht waar het clubje even later voorbij kwam …
Eerst passeerde één van die koddige rode kopjes, al snel gevolgd door twee broertjes of zusjes …
De jonkies werden geflankeerd en goed in de gaten gehouden door de beide ouders …
Tijdens een ritje over ’s heren wegen heb ik de auto gisteren een paar maal aan de kant gezet om wat vertier te zoeken in één van de vele kleurrijke bermen die Fryslân momenteel rijk is …
Tijdens de eerste tussenstop heb ik me vooral gericht op één van mijn lievelingsbloemen, de echte koekoeksbloem. Vanwege de vlagerige noordoostelijke wind viel het nog lang niet mee om er mooie foto’s van te maken, want die fraaie roze windvangers dansten vrijwel voortdurend heen en weer …
Onder het motto ‘de aanhouder wint’ lukte het uiteindelijk toch om een aantal acceptabele foto ’s te maken, en een paar vlinders waren zelfs bereid om voor een kleine bonus te zorgen …
Een koolwitje (boven) en een geaderd witje (onder) die zich tegoed deden aan het lekkers dat de koekoeksbloemen te bieden heeft, wilden op een windstil moment wel even poseren …
Terwijl ik dinsdagmiddag op zoek naar fotogenieke druppels wat in de tuin rond scharrelde, bekroop me op een bepaald moment het gevoel dat ik werd bekeken. Het duurde even, voordat ik ontdekte wie de gluurder was …
In een conifeer die net over de erfscheiding in buurvrouw’s tuin staat, hield een vrouwelijke merel me nauwlettend in de gaten … Luttele minuten later streek meneer merel ook even op het nest neer …
Nu maar hopen, dat buurvrouw’s kat geen roet in het eten gooit, want het lijkt me wel aardig om hier binnenkort eens wat van die wijd geopende hongerige snaveltjes te kunnen fotograferen …
Weilanden en velden die tot voor kort goeddeels geel kleurden krijgen nu een grijze waas …
Veel van de felgele paardenbloemen zijn intussen uitgebloeid …
In eerste instantie blijft er een klein pluisjesuniversum van over …
Dapper klampen de zaadjes zich zo lang mogelijk vast aan de plant …
Maar na verloop van tijd zijn ze niet bestand tegen weer en wind …
Eén voor één worden ze gedwongen om los te laten en vallen ze ten prooi aan Aeolus, de god van de wind …
En uiteindelijk zal ook dat laatste pluisjes worden weggeblazen …
Maar tegen die tijd heb ik al op diverse manieren en momenten genoten van de paardenbloem. 🙂
Al bijna zes jaar trekken mijn fotomaatje en ik er regelmatig samen een dagje op uit om afwisselend in Fryslân en in de kop van Overijssel wat natuurfoto’s te maken. Vandaag was Drachten onze uitvalsbasis. Op basis van het weerbeeld en de gesteldheid van mijn benen stelde ik voor om er een dagje met wat bermtoerisme van te maken …
Vorige week had ik gezien dat de eerste brede orchissen in bloei stonden in het Weinterper Skar, en dus werd dat onze eerste bestemming. Terwijl Jetske zich meteen al prima vermaakte in de kleurrijke berm, zocht ik even een plekje in de luwte om wat plaatjes van het fluitekruid te schieten …
Langs het pad naar de dobbe stonden een paar bossen fluitekuid die niet al te veel in de vlagerige wind heen en weer leken te wiegen. Dichterbij gekomen bleek dat nogal tegen te vallen, de momenten van windstilte waren schaars en duurden over het algemeen niet lang, maar ik hield er behalve de nodige mislukkingen toch een paar acceptabele foto’s aan over …
Terug bij de weg zag ik dat Jetske intussen al een heel eind verderop -bijna plat op haar buik- tussen de bloemen liggen. Ik richtte me nu op een bosje fluitekruid dat aan de andere kant van de weg in de beschutting van het struikgewas stond …
Ik had het niet beter kunnen treffen, want er streek meteen een insect op het fluitekruid neer en het bleef nog even windstil ook …
Nadat de bovenstaande gast was vertrokken, zag ik iets verder een ander insect zitten. Ook daar was ik weer niet ongelukkig. De bloemetjes zijn wat overbelicht, maar het insect staat er lekker scherp op, en daar ging het me in dit geval om …
En de brede orchissen dan …?
Die bewaar ik nog even. Laten we het er maar op houden, dat ik als goede gastheer mijn fotomaatje eerst de kans geef om wat foto’s te tonen van deze prachtig plant, die op de Nederlandse Rode Lijst van planten staat. 🙂
Omdat het vandaag moederdag is, gooi ik er een gemengd boeketje bloemen uit eigen tuin tegenaan …
En om ervoor te zorgen dat we ook volgend jaar weer bloemen hebben, mag ook dat ene bijtje mee …
Op dagen dat ik er om wat voor reden dan ook niet toe kom om even een fotokuiertje in de natuur te maken, struin ik meestal wel een paar maal even met de camera in de tuin rond …
Dinsdagmiddag trof ik daarbij dit zwarte beestje met rode pootjes aan. Geen idee wat het is, het zou een soort sluipwesp kunnen zijn, maar fotogeniek is hij zeker …
Afanja's Weblog 