Er is altijd wel wat te klagen …
Terwijl de bondscoach in het warme Charkov aan de vooravond van de eerste wedstrijd van Oranje op het EK klaagde over het gras … het is te lang, het is stroef en het is te droog … hangt het oranje er hier maar koud en waterig bij …
Het was vanochtend zo waar droog hier, en dus heb ik weer eens een tijdje met de camera in de tuin rond gestruind. Het meeste interessante onderwerp dat ik op mijn pad aantrof, was de larve van een lieveheersbeestje …
Zowel de larve als het volwassen lieveheersbeestje eten heel veel bladluizen, het volwassen diertje eet wel 100 bladluizen per dag. Iedere bladluis die het lieveheersbeestje tegenkomt staat op het menu. Zo eten ze verschillende soorten en hebben ze een gevarieerd kostje …
Omdat deze kleine veelvraat geruime tijd op een geschikt plekje bleef rond scharrelen, heb ik ook nog maar even een ruim twee minuten durend filmpje van het beestje gemaakt. Zoals gebruikelijk is het weer een HD-filmpje, zodat het op volledig scherm bekeken kan worden …
Zaterdagmiddag kwam ik in de buurt van Aldeboarn langs een zwanenfamilie …
Terwijl pa patrouilleerde in de sloot, bleef ma in het weiland aan de zijde van haar kroost …
Toen pa de andere kant op zwom, durfde ik het aan om een paar stapjes dichterbij te komen …
Het werd geen lange fotosessie, want pa was blazend en wel al snel terug om een verdedigingslinie op te werpen tussen mij en zijn kroost …
Toen ik er vandaag weer langs kwam, waren ze in geen velden of wegen meer te zien.
Mei toonde duidelijk twee gezichten dit jaar. Lange tijd bleef het somber en kil. Nadat we hier op 2 mei een ronduit zonnige dag hadden gehad, moesten we tot 20 mei wachten op de volgende echt zonnige dag. Maar toen bleef het dan ook meteen een week achtereen zonnig en warm …
In de eerste helft van de maand bleef het in navolging van april vrijwel steeds te koud voor de tijd van het jaar. De eerste zomerse dag (maximumtemperatuur 25,0 °C of hoger) kon ik in ons tuintje pas op 22 mei noteren. In totaal heb ik in mei 3 zomerse dagen kunnen noteren, en dat komt overeen met het lokale langjarig gemiddelde over de periode 1971-2000 …
Dankzij een warme laatste decade kwam de gemiddelde temperatuur in ons tuintje over de maand mei uit op 13,2 °C. Daarmee lag de gemiddelde temperatuur dan toch nog ongeveer 1,4 °C boven het langjarig gemiddelde over de periode 1971-2000. En dat vind ik dan toch wel weer verrassend …
De hoeveelheid neerslag in mei was zowel landelijk (61 mm) als in ons tuintje (55 mm) precies gelijk aan het langjarig gemiddelde. Vooral in de eerste helft van de maand viel de neerslag in onze regio met name in de vorm van langdurige miezerige regen …
In de tweede helft van de maand toonde mei zich in alle opzichten op haar mooist. De landerijen lagen er fleurig en kleurig bij, de weidevogels werkten aan hun nageslacht en het insectenleven kwam alom tot bloei …
De foto’s die dit logje kleur geven, zijn allemaal gemaakt op 23 mei, de warmste dag van de maand in ons tuintje. Die dag eindigde met een onweersfront dat over ons land trok, wij kregen daar alleen een staartje met wat gerommel en slechts 0,5 mm regen van mee …
En intussen is juni bedroevend koud en somber begonnen. Vorig jaar hebben wij de laatste mooie en warme dagen meegemaakt op Terschelling. Het zal toch niet zo zijn dat we dit jaar de laatste mooie en warme dagen in Noord-Brabant hebben doorgebracht, mag ik hopen!?
De eerste dagen van de afgelopen week heb ik gebruikt om bij te komen van ons reünieweekendje in Noord-Brabant, de laatste dagen was het te koud voor aangename fotokuiertjes. Ik ben dan ook nauwelijks verder gekomen dan de tuin in de afgelopen week. Maar gelukkig valt daar eigenlijk ook altijd wel wat te zien voor de oplettende toeschouwer …
Wat bijvoorbeeld te denken van dit insect, dat ik woensdagmiddag tussen de bladeren van de klimop aantrof in een web. Geen idee wat het is, maar een wonderlijk schepsel is het zeker met die lange, op voelsprieten lijkende staart. Daarom heb ik hem eerst maar even langstaartvlieg genoemd …
Hij was niet groter dan de kop van een lucifer, aan zijn kleur te zien had hij het nest mogelijk nog maar net verlaten, maar hij was al knap zelfredzaam …
Dat kleine spinnetje had meteen al een flinke prooi gevangen …
Hij zat eigenlijk net wat te ver weg, maar toch liet ik het zijraam van de auto maar even zakken om een plaatje te schieten van een grutto, die op een paaltje op wacht stond …
Omdat ik hem eigenlijk vanuit een wat lager standpunt in beeld wilde hebben, opende ik vervolgens heel voorzichtig het autoportier …
Tot zover ging alles goed, maar toen ik het portier helemaal open duwde om uit te stappen, ging dat de grutto net wat te ver …
Luidkeels alarmkreten slakend steeg hij op van het paaltje, en enkele meters verderop steeg ook mevrouw grutto vanuit het weiland op …
Nadat ze een paar maal luidkeels roepend een rondje om me heen hadden gemaakt, heb ik me maar weer teruggetrokken in de auto om mijn weg te vervolgen …
Afanja's Weblog 