Toch nog samen op pad

Jetske en ik hadden onze afspraak voor vrijdag weliswaar gecanceld vanwege het weer, maar we hadden wel een mogelijkheid open gelaten om zaterdag evt. iets te doen. Op basis van de informatie die we ’s ochtends hadden ingewonnen over de toestand op de weg, durfde Jetske het gisterochtend wel aan om rond koffietijd naar Drachten te komen …

Na de koffie maakten we een ritje in noordelijke richting tot It Heechsân. Onderweg zagen we dat veel sloten vol driftsneeuw gewaaid waren. En waar een sloot gevuld was, stoof de sneeuw de weg op. Met beleid waren de meeste plattelandswegen redelijk tot goed te berijden.

Bij de haven van Rottevalle streek er een hongerige grote zilverreiger vlak voor ons neer. En verder hebben we o.a. genoten van de vele sierlijke sneeuwranden in sloten. In de buurt van It Heechsân was een medewerker van een loonbedrijf bezig met het sneeuwvrij maken van een weg. Noordelijker besloten wij veiligheidshalve niet te gaan, want hoe noordelijker, hoe meer sneeuw op de weg …

Onderweg terug naar huis kwamen we bij De Tike langs een weiland waar een paar kitesurfers actief waren in de sneeuw. Hoewel het minder hard waaide dan afgelopen nacht, bereikten ze af en toe een flinke snelheid …

Eigenlijk houdt Jetske niet minder van de winter dan ik. Dat hebben we in de afgelopen 19 jaar al vele malen bewezen. Het was daarom fijn om ook in deze bijzondere winterweek nog een dagje samen op pad te kunnen.

Een lange sneeuwwandeling (1)

Voor de tweede keer dit jaar hebben fotomaatje Jetske en ik gisteren een afspraak voor een gezamenlijke fotokuier moeten cancelen, vanwege de winterse weersomstandigheden. Er zat niets anders op dan maar met de camera vermaken in en rond de tuin …

’s Middags besloot ik te wachten tot het zou gaan sneeuwen en dan een korte sneeuwwandeling te maken in de wijk. Halverwege de middag was het zo ver, al was het maar een lichte sneeuwbui. Goed gekleed ging ik gewapend met mijn trekkingstokken en de camera op pad.

Het werd een mooie, en veel langere tocht dan ik vooraf had verwacht, want dit is helemaal mijn weer. Dat laat zich vandaag wel voelen in mijn bovenbenen, maar dat heb ik er graag voor over. Het kind van de winter is weer wakker …

Tussen besneeuwde bomen

Na een vergeefs ritje naar de Merskenheide reed ik door naar de volgende locatie die ik in gedachten had voor een vlucht met mijn drone. Zo’n 15 km ten zuidoosten van het Noordergemaal parkeerde ik de auto aan de Tsjerkereed bij Wijnjewoude …

De foto’s, die ik eerder die dag bij het Noordergemaal langs de vaarweg naar Drachten had gemaakt, toonden een veel kaler landschap dan hier. Nadat ik Flip tussen de besneeuwde bomen had laten opstijgen, liet ik hem om te beginnen van het zuidoosten via het westen naar het noorden over het sneeuwlandschap uitkijken …

Winter rond de Bûtendiken

Na de koffie ben ik dinsdag in de auto gestapt om eerst een ritje naar de Bûtendiken tussen Smalle Ee en De Veenhoop te maken. Daar kon ik de auto parkeren op het nog bijna maagdelijke sneeuwdek op het kleine parkeerplaatsje voor het Noordergemaal (kaart OpenStreetMap)

Een paar minuten later hing Flip op ruim 100 m hoogte. Erg lang duurde dat niet, al snel kreeg ik een waarschuwing voor harde wind en het advies om af te dalen naar een veiliger hoogte. Nadat er even later op ca. 80 m hoogte opnieuw een waarschuwing oplichtte, ben ik afgedaald naar ongeveer 40 m.

Op de eerste 3 foto’s hieronder, kijken we van west naar oost uit over het vaarwater naar Drachten. Op de laatste twee foto’s is te zien dat eenden en zwanen gezamenlijk een groot wak open houden in It Krûme Gat vlak voor het gemaal …

Wit Fryslân van boven

Het was een goede keuze om gisteren in de auto te stappen om een ritje over het platteland te maken. Fryslân lag er met zon en in de verte wat wolken prachtig bij onder de witte deken …

De eerste halte was bij het Noordergemaal aan de Bûtendiken (foto 1 en 2), dit is de omgeving waar ik in oktober mijn eerste vluchten heb gemaakt. Daarna ben ik naar de Merskenheide gereden. Daar waren zoveel wandelaars dat het me niet raadzaam leek om de stilte er wellicht te verstoren met de DJI Flip. Daarom ben ik doorgereden naar de Weinterp waar ik o.a. foto 3 en 4 te heb gemaakt …

Vanmorgen lag Fryslân goeddeels plat door de sneeuwval.

In de besneeuwde tuin

Het was gisterochtend meteen duidelijk, dat een ritje naar het buitengebied om een dronevlucht boven het platteland te maken geen goed plan was. Er lag zo’n 15 cm sneeuw in de tuin. En niet alleen daar. Op de weg was het een puinhoop, waardoor het openbaar vervoer in Fryslân de hele dag stil lag. Omdat ik het me niet kan permitteren om ergens vast komen te zitten, besloot ik me maar te vermaken in en rond de tuin. En dat is weer prima gelukt …

Vandaag heb ik Flip weer meegenomen naar buiten, maar dat is voor later …

Een witte wereld

Nadat ik de drone had laten opstijgen, maakte ik eerst op een paar meter hoogte een paar foto’s van de directe omgeving. Op de eerste foto zijn van links naar rechts onze hazelaar, de Japanse kers en de onder een laag sneeuw diep door gebogen bamboe te zien …

Even een blik naar links, waar de fietsen van de buren in de sneeuw staan. En dan een blik naar rechts, waar nog rechts mijn weerstation te zien is …

Vervolgens laat ik de drone verder stijgen. Op een hoogte van ca. 80 meter maak ik eerst een foto in zuidoostelijke richting waar linksonder nog net een deel van de kinderboerderij te zien is. De laatste twee foto’s geven een blik in noordelijke richting, waar net een sneeuwbui passeert …

Ik had gehoopt vandaag even buiten Drachten te kunnen vliegen. Maar na het dikke pak sneeuw van vanmorgen is het hier nogal een puinhoop op de weg. Eerst de tuin maar even in.