Op ’n houtje bijtende fungi

Het wordt tijd dat ik weer eens even opruiming ga houden in de map ‘nog te publiceren foto’s’, want het begint allemaal wat veel en onoverzichtelijk te worden. Eerst maar eens een paar paddenstoelen netjes wegwerken, zoals deze vliegenzwam. Dit was wel de mooiste die ik dit najaar heb gevonden …

Kent u de uitdrukking ‘op een houtje bijten’? De onderstaande situatie van twee paddenstoelen met een stukje dood hout deed me daar meteen aan denken …

En tot slot de nieuwe aanwas aan elfenbankjes op het stuk boomstam van de hazelaar, dat sinds maart 2021 achter in de tuin ligt …

Een verrassende fotokuier

Mijn fotomaatje Jetske heeft zowel mij als zichzelf gisteren weer weten te verrassen met een fotokuier op een heel bijzonder plekje …

We traden een onverwachte wereld binnen waar we ons geruime tijd hebben vermaakt. Ik heb daarbij voor het eerst gewandeld en gefotografeerd met een paar van de fysiotherapie geleende trekkingstokken. Het was even wennen, maar de eerste ervaring was positief, want zowel rug als benen lijken het er net wat langer bij uit te kunnen houden. Wordt vervolgd …

Waar we waren …? Dat vertel ik in de loop van volgende week nog wel. Eerst een prettig weekend gewenst!

Pimpelmees, mug en blad

Gisteren was ik het grootste deel van de dag aangewezen op huis en tuin, zodat ik wat kracht over zou houden voor de fysiotherapie halverwege de middag. Het was een rustige, zonnige dag die eigenlijk vroeg om een kleurrijke boswandeling. Maar als het niet kan zoals het moet, dan moet het maar zoals het kan. En dus heb ik me eerst vooral vermaakt met de mussen en de mezen in de tuin …

Op een bloempot die op de regenton staat, trof ik het onderstaande wezentje aan. Obsidentify kwam bij beide foto’s met een andere naam, dus ik houd het eerst maar gewoon op een kleine langpootmug …

Ik zag dat kleine ding trouwens pas. toen ik naar de regenton was gelopen om een foto te maken van het mooie rode blad, dat in het tegen de bloempot groeiende mos was blijven hangen …

De Ecokathedraal en meer

De Ecokathedraal was ook dinsdag weer te groot voor me, opnieuw ben ik niet verder gekomen dan het voorste gedeelte. Mijn onderrug begint te snel op te spelen om me ontspannen verderop te durven wagen. Blijven bewegen zonder overbelasting is voorlopig het motto. Volgende keer maar zien hoe ver ik dan kan komen …

Desondanks heb ik me ook deze keer weer prima vermaakt in de Ecokathedraal. Het blijft boeiend om te zien hoe de natuur zich een weg blijft zoeken over, op en tussen de gestapelde stenen bouwwerken.

Op de weg naar huis viel er vervolgens ook weer genoeg te zien. Het Friese landschap is mooi in zijn herfstkleed, een regenboog leek dat nog eens te willen accentueren. Ook bij een weiland waar ca. 30 knobbelzwanen aan het grazen en rusten waren, heb ik nog even een tussenstop gemaakt.De laatste foto’s heb ik gemaakt bij de trambrug van Wijnjeterp en de hervormde kerk met klokkenstoel van Wijnjewoude …

Buienluchten en meer

Nadat het dinsdag een groot deel van de ochtend had geregend, brak aan het eind van de ochtend de zon door. Een blik op de buienradar leerde dat er weliswaar nog buien over de provincie zouden trekken, maar er leken toch ook wel wat zonnige periode op komst. Gewapend met mijn medicijnen, de camera en wat mondvoorraad besloot ik in de auto te stappen om een ritje te maken …

Via kleinere wegen en een paar maal een korte stop om wat foto’s te maken van de buienlucht, kwam ik uiteindelijk toch weer terecht in de Ecokathedraal. Daar hoopte ik wat foto’s te kunnen maken van de schaduwen van de kalende takken op de bouwwerken. Dat viel echter tegen, want de lucht trok al snel weer dicht.

Na een korte rondgang door het voorste deel van het project en even schuilen onder de Porta Celi om een bui te laten passeren, ben ik via ommelandse wegen terug gereden. De zon scheen af en toe weer, de bomen bleven kleuren, een paar reeën stonden te grazen bij Hemrik, de klokkenstoel van de kerk Wijnjeterp had een mooie kleurige omlijsting gekregen en het was nog steeds nat in de weilanden …

Another rainy day

Er lijkt maar geen eind te komen aan het regenachtige en winderige weer in de lage landen …

Het Woudagemaal bij Lemmer – het grootste nog werkende stoomgemaal ter wereld – draait al ruim een week volop om ervoor te zorgen dat we in Fryslân droge voeten houden. Toch staan de sloten vol en is het in weilanden en akkers een natte boel …

Ik ben blij dat ik vorige week een paar keer een mooie boswandelingen heb kunnen maken. Intussen zijn er al veel bladeren van de bomen gewaaid en zijn veel paddenstoelen verzopen …

Ook in de tuin is het een natte boel. De vijver treedt regelmatig buiten zijn oevers. Maar er zijn ook mooiere momenten. Als het niet te hard waait, hangen er tussen de buien door talloze druppeltjes te flonkeren …

Inrit herfstbos vrijlaten

We hebben het hier de afgelopen week tussen de buien door eigenlijk helemaal niet zo slecht getroffen. Er is in de eerste 12 dagen van november weliswaar al 116 mm regen in de tuin neergedaald, we hadden tussendoor ook een aantal droge en zonnige uren. Nadat ik dinsdag al een zonnige fotokuier had gemaakt bij Heidehuizen, lukte dat donderdagochtend nog eens. Ditmaal heb ik gekozen voor de Poostweg (Google Maps) bij Olterterp-Beetsterzwaag …

Verder dan een kilometer heb ik zeker niet gewandeld, maar meer was ook niet nodig. De vele paddenstoelen zorgden er onderweg wel voor, dat ik met diepe kniebuigingen voldoende lichaamsbeweging kreeg. Eigenlijk heeft het allemaal net wat veel kracht van mijn onderdanen gevergd. Maar ik heb er volop van genoten en daar gaat het om …