Tagarchief: boom

Drie aalscholvers in een boom

Geplaatst op door

Van de vogelkijkhut reed ik over de Polderdyk in westelijke richting naar de Jan Durkspolder. Ongeveer halverwege de smalle weg zag drie aalscholvers in een boom zitten. Zoals linksonder op de eerste foto te zien is, was de berm ontiegelijk modderig was. Daarom liet ik de auto gewoon op de weg uitrollen. De Polderdyk is tenslotte een heel rustig weggetje …

Nadat ik de eerste foto door de voorruit had genomen, liet ik het zijraampje aan de passagierskant naar beneden glijden. Dit gaf me de kans om wat betere foto’s te maken. Dat er intussen vanaf de andere kant een dikke BMW naderde, merkte ik pas toen de bestuurder me een niet al te vriendelijke blik toewierp, terwijl hij moeizaam door de modderige berm aan de andere kant van de weg langs me reed. Gelukkig trokken de aalscholvers zich er niets van aan …

Plots was ’t grijs in de polder

Geplaatst op door

Vorige week donderdagochtend besloot ik opnieuw naar het ijs bij de Noarderkrite te rijden. Het was plotseling weer heel ander weer. De eenzame boom langs de Bûtendiken stond er die dag weer een stuk troostelozer bij in het kale grijze landschap van de ondergelopen retentiepolder …

Een stuk verderop heb ik nog eens een tussenstop gemaakt om het resultaat van de bemaling van Wetterskip Fryslân te kunnen bekijken. Een groot deel van het water in de retentiepolder is al weggepompt, daardoor is het ijs boven sloten al volledig ingestort …

Maar hoe grijs en kil het ook was, op het ijs van de Noarderkrite kon nog steeds geschaatst worden. En dat gebeurde dan ook volop. Het leek er zelfs drukker dan een dag eerder …

Ik heb me op dat moment echter niet zo zeer gericht op de schaatsers, maar meer op hetgeen er zoal rondom de ijspiste te zien was …

– morgen gaan we het ijs in het bos bekijken bij het bos in het ijs

Een torenvalk in een boom

Geplaatst op door

Ik had de schapen en de ooievaar nog maar net achter me gelaten, toen ik iets verderop een torenvalk in een boom langs de weg zag zitten …

een torenvalk in een boom

Meteen liet ik het gas los. Stapvoets liet ik de auto tot vlak blij de boom uitrollen. Bijna onder de boom kwam de auto zachtjes tot stilstand. Dat leverde het probleem op, dat ik door de enigszins gekleurde voorruit moest fotograferen. De torenvalk zag er wat bleekjes uit, maar het viel me niet tegen. De vogel keek me eens een paar maal aan en keek daarna weer rustig om zich heen, terwijl hij tussentijds zijn veren schikte. Hoe dan ook, ik was er blij mee, want er waren me dit jaar al meerdere torenvalkjes ontkomen …

een torenvalk in een boom
een torenvalk in een boom
een torenvalk in een boom
een torenvalk in een boom
een torenvalk in een boom

Een kluit vol paddenstoeltjes

Geplaatst op door

De zon scheen vanmorgen eindelijk weer eens toen ik opstond. Na de medicatie, een flink stuk koek en koffie ben ik meteen in de auto gestapt om even een fotokuier in het bos te maken …

Zoals wel vaker in deze tijd van het jaar, koos ik weer voor het bos bij voor Heidehuizen. Langs het fietspad waren onlangs weer een paar bomen omgewaaid. Een stukje verderop lag de kluit van een vorig jaar al omgewaaide boom. De boom was helaas weggehaald, maar de kluit was intussen mooi begroeid …

begroeide kluit van een omgewaaide boom
onderkant van de begroeide kluit van een omgewaaide boom
tientallen paddenstoeltjes op de kluit van de omgewaaide boom

Enige tientallen kleine paddenstoeltjes hadden de kopjes opgestoken op de steile helling van de kluit. Obsidentify noemt het ‘gewone glimmerzwammen’, daar houd ik me dan maar weer aan vast …

Obsidentfy noemt ze 'gewone glimmerinktzwam'

Oktober in de Ecokathedraal

Geplaatst op door

Gisteren heb ik voor het eerst sinds mei weer een kijkje genomen in de Ecokathedraal bij Mildam. Ik volg dit project, dat begin jaren ’70 in gang is gezet door Louis le Roy, al ruim 20 jaar. Het is mooi om te zien hoe de los gestapelde stenen en tegels langzaam maar zeker worden opgenomen in de natuur …

bij de ingang van de Ecokathedraal

Omdat ik vanwege een probleem met mijn onderrug nog niet los vertrouwd ben, loop ik momenteel met een stok. En dat is bij het fotograferen verdraaid lastig. De hele Ecokathedraal is echt te groot voor mij nu, daarom heb ik me beperkt tot het voorste deel. Hier is de laatste tijd weer veel bijgebouwd, zodat steen en beton hier nog de toon aangeven …

in de Ecokathedraal
gestapelde bouwwerken in de Ecokathedraal
boom tussen de gestapelde bouwwerken in de Ecokathatedraal
herfstbladeren op het pad
gestapelde bouwwerken in de Ecokathedraal
herfstbladeren in de Ecokathedraal
een felgeel herfstblad in de Ecokathedraal

Maar geen zorgen, in het vervolg zal het later deze week al snel groener worden tussen steen en beton. Want groen was toch nog de overheersende kleur in de Ecokathedraal …

fietsenstalling in de Ecokathedraal

Een visarend en twee roeken

Geplaatst op door

De zon scheen nog flauwtjes, toen Jetske en ik op de laatste vrijdag van augustus in de auto stapten om even een ritje te maken. Omdat er regen in de lucht hing, besloten we er een vogelkijkhut-dagje van te maken. De eerste stop was bij de vogelkijkhut bij de Leijen …

Terwijl we onze blik over het meertje lieten glijden, viel ons in eerste instantie niets bijzonders op. De enige andere fotograaf die in de hut zat, wees ons echter op het rechterdeel van de laatste restanten van het eilandje. Daar zat een visarend in de boom …

Tijd om even in te zoomen, want de visarend ontbrak tot dat moment nog in mijn foto-archief. Voor onze komst zat er nog een tweede visarend in de boom, maar die was net weggevlogen, vertelde de andere fotograaf. ‘Opgestaan plaatsje vergaan’, zo leek het, want nu verschenen er twee roeken of kraaien in de boom …

Door hinderlijk heen en weer te vliegen en te wisselen van tak, leken de zwarte vogels met hun pesterige gedrag een reactie van de visarend uit te lokken …

De enige reactie die daarop kwam, was dat de visarend een paar maal zijn vleugels uitsloeg. Dat gaf even een mooi beeld van het formaat van de visarend. Wat een vleugels heeft die vogel, hij is duidelijk groter en slanker dan de gemiddelde buizerd …

Omdat deze status quo voorlopig in stand leek te blijven, en er verder weinig te beleven was op de Leijen, besloten wij eens elders te kijken.