Tagarchief: Fryslân

Bij een Friese rietsnijder (2)

Geplaatst op door

De jonge rietsnijder vertelde ons dat de riettelers eindelijk weer eens de wind in de zeilen hebben. Jarenlang stond de prijs van Nederlands riet zwaar onder druk door de import van goedkoop Chinees riet. Op dit moment is het andersom, door de enorme stijging van de transportkosten loont het niet meer om Chinees riet te verschepen …

Nadat we zo een tijdje hadden staan praten, lieten we de rietsnijder zijn werk weer hervatten. Het was mooi droog weer, en daar moeten de rietsnijders het van hebben. Jetske en ik gingen vervolgens zoals gebruikelijk ieder onze eigen weg om wat foto’s te maken. Terwijl Jetske naar de rietmaaier op de achtergrond liep, maakte ik een korte fotoserie van deze jonge rietsnijder die duidelijk plezier beleefde aan zijn werk …

Toen we na verloop van tijd allebei onze foto’s wel hadden geschoten, hebben we de jonge rietsnijder bedankt voor zijn gastvrijheid en hem succes gewenst met de rietoogst. Wij keken tot slot nog even rond aan de andere kant van de weg …

Langs Fries rietland

Geplaatst op door

Terug naar het eerste ritje dat mijn fotomaatje Jetske en ik dit jaar samen maakten. Nadat we eerder al ganzen, reeën en smienten hadden gespot, zijn we intussen aangekomen in de rietlanden ten noorden van Earnewâld …

Imposante wolkenluchten trokken aan de noordelijke horizon over Leeuwarden en omgeving …

De rietpluimen wiegden gestaag in de wind heen en weer …

Zon, wind en wolken wierpen samen een mooi, voortdurend veranderend licht over het wuivende riet …

Het is wat ’t is

Geplaatst op door

Van chronologie en logica is op mijn blog al een tijdje hoegenaamd geen sprake meer …

Er zit weinig anders op dan mezelf en u de komende tijd maar wat op deze manier te blijven verrassen, denk ik …

Wachtend op het voorjaar

Geplaatst op door

Met een laagste temperatuur van eenmalig -6,8°C in december en een gemiddelde temperatuur van 4,6°C over december en januari en is het tot dusver een winter van niks …

Vrijwel bewegingloos leek de kikker in onze vijver onlangs omhoog te zweven, alsof hij eens even wilde checken of het water alweer warm genoeg was om tot actie over te gaan …

Sindsdien is hij weer uit zicht verdwenen, vermoedelijk heeft hij het nog niet warm genoeg gevonden en is hij weer in een soort winterslaap weggedommeld …

Tussen mist en molshopen

Geplaatst op door

Via de Alle om Slachte en het Nonnepaed – meest gebruikelijke route – zette ik koers naar huis. Nog voordat ik aan de splitsing van beide wegen toe was, was er een witte vlek in de mist te zien …

Nadat ik rechtsaf geslagen was, kreeg ik de grote zilverreiger beter in beeld. Op één poot stond hij fier rechtop tussen hekkelafval langs de sloot en molshopen in de verte …

Een zuchtje wind liet zijn kuifje af en toe zachtjes heen en weer dansen, verder was er geen beweging waarneembaar …

Een merel en vier wandelaars

Geplaatst op door

Voordat ik de hut verliet, keek ik nog even door één van de vensters in oostelijke richting naar buiten. Slechts heel vaag was de glinstering van de windmotor aan de Geau door de mist te zien…

Terwijl ik over het met wilgen omgeven paadje richting auto liep, streek er vlakbij me een merel neer. Even leek er van mist geen sprake te zijn, zonovergoten bleef de merel geduldig voor me poseren …

Terug bij de weg besloot ik nog even een stukje in de richting van de windmotor te lopen. Daar vandaan heb ik een foto gemaakt van de vogelkijkhut in de mist …

Ik was niet de enige die volop genoot van de rust in het mistige en heerlijk rustige buitengebied van de Jan Durkspolder. Uit de mist doemden vriendelijk groetende wandelaars op …

Smienten in de mist

Geplaatst op door

Vijf dagen nadat mijn fotomaatje en ik een fotoserie hadden gemaakt van de honderden smienten in de Jan Durkspolder, ben ik er opnieuw naar toe gereden …

Het was die ochtend mistig en koud. De nacht ervoor was de temperatuur met -0,8°C voor het laatst in januari lichtjes onder het vriespunt gedoken. Het was oorverdovend stil op en rond de plas …

Ik bleek weer een goeie keuze te hebben gemaakt met het ritje deze kant op. Terwijl het in Drachten tot halverwege de middag mistig bleef, begon de zon hier steeds nadrukkelijker door de mist heen te prikken …

Net als bij de vorige gelegenheid dobberden de smienten in groten getale op redelijke afstand van de vogelkijkhut. Het was allemaal wat minder goed te zien, maar wat was het er mooi en stil …

Maar hoe fijn het er ook was, terwijl ik nog wat foto’s maakte van het laatste ijs van het seizoen in de luwte van de kijkhut, begon ik het na enige tijd toch koud te krijgen …

Die foto’s van dat ijs houdt u nog even tegoed. Het werd tijd om de benen wat op te warmen in de auto en dan op zoek te gaan naar meer mistprentjes …