In de Ecokathedraal (2)

Het hek met de niet te missen waarschuwing “BETREDEN OP EIGEN RISICO” aan het begin van de Ecokathedraal zoals dat in het logje van gisteren nog te zien was, is verdwenen. Vanaf de weg betreden we nu meteen het voorportaal van de Ecokathedraal. Hier is de laatste tijd hard gewerkt …

En dan worden we middels een nieuw bord – helaas met een vervelend spelfoutje – toch nog gewaarschuwd voor mogelijke gevaren die op de loer liggen …

Langs een nog niet zo lang geleden gestapelde muur gaan we in de richting van een imposante poort met een driehoekige doorgang …

De Porta Celi – de Hemelpoort – is na vele uren noeste arbeid en volhardend stapelen in 2014 gereed gekomen …

We passeren de Porta Celi en stappen dan eigenlijk pas echt de Ecokathedraal binnen …

– wordt vervolgd –

In de Ecokathedraal (1)

De eerste echte Ecokathedraal ligt in een klein bosperceel even ten noorden van Mildam (gemeente Heerenveen). De Ecokathedraal is bedoeld als een werkplaats waar langdurige processen tussen mens en natuur worden bestudeerd. Door stoeptegels en ander overtollig bouwmateriaal op bijzondere wijze opeen te stapelen kunnen flora en fauna er hun natuurlijke gang gaan. Het project is in de jaren zeventig gestart door filosoof/landschapsarchitect Louis Le Roy (1924-2012) …

De bedoeling is dat het project tot het jaar 3000 blijft duren. Deze tijd is namelijk nodig om de processen te kunnen bestuderen die eindeloos doorgaan. Om de continuïteit te waarborgen is in 2001 de Stichting Tijd opgericht, die ook als doel heeft om vergelijkbare processen te starten in binnen- en buitenland. In 2008 is voor het terrein waarop de eerste Ecokathedraal gebouwd wordt een officieel bestemmingsplan “Ecokathedraal proces” goedgekeurd door Provinciale Staten van Fryslân, wat de weg vrij maakt voor vergelijkbare projecten elders in Nederland. De familie Le Roy heeft de Ecokathedraal onlangs formeel overgedragen aan de Stichting Tijd …

Hoewel ik er al vaak wat over had gelezen, heb ik de Ecokathedraal pas voor het eerst bezocht in november 2002. De gestapelde stenen bouwwerken – variërend van kleine pas gevormde bouwwerkjes tot enorme gestapelde steenformaties die deden denken aan overwoekerde Inca-tempels – maakten meteen een onvergetelijke indruk op me …

Als ik november 2002 en nu naast elkaar zet, dan zijn zowel de hoofdstructuren als sommige details van toen nog steeds duidelijk herkenbaar. Maar er zijn her en der in de Ecokathedraal ook plekken waar de natuur de bouwwerken intussen goeddeels heeft ingekapseld. Waar Louis Le Roy in de eerste jaren iedere steen zelf door zijn handen liet gaan, werkt tegenwoordig een groep vrijwilligers wekelijks aan de verdere uitbreiding en invulling van de Ecokathedraal …

Wat mijn eerste bezoek in 2002 extra bijzonder maakte, was dat ik halverwege mijn tocht door de kathedraal gezelschap kreeg van een prachtig muisgrijze poes. Het dier liep gezellig met me mee en kwam na afloop van de wandeling gezellig bij me op schoot zitten. Sindsdien probeer ik ieder geval één keer per jaar naar de Ecokathedraal te gaan …

De komende tijd publiceer ik hier dagelijks een paar foto’s van mijn laatste zwerftocht langs de gestapelde bouwwerken. Zonder verder veel commentaar, want veel valt er niet te zeggen over al dat stapelwerk. Wil je daaraan voorafgaand meer weten over de filosofie van Louis Le Roy en over de manier waarop hij is begonnen met de bouw van de Ecokatheraal, dan kan ik je de documentaire “Geef Le Roy de tijd”  van Omrop Fryslân aanbevelen. Laat je daarbij niet afschrikken door de Friese commentaarstem, Le Roy doet vooral zelf in onvervalst Hollands het woord.

Klik op de titel om naar de video te gaan:

Geef Le Roy de tijd

– wordt vervolgd –

De Ecokathedraal in herfsttooi

Voordat we de herfsttooi van de Ecokathedraal bekijken, wil ik jullie aan de hand twee foto’s even laten zien hoe de natuur de bouwwerken gestaag verovert. Het begint met hier en daar een plantje, dat zich tussen de stenen of tegels vestigt …

141118-1238x

Na verloop van tijd worden de bouwwerken vrijwel helemaal overwoekerd door een keur aan planten, die wortel schieten op en tussen de bouwmaterialen …

141118-1254x

De herfstkleuren vallen dit jaar wat tegen in Fryslân, maar in de Ecokathedraal konden we er ondanks het grijze weer nog wat van meepakken …

141118-1316x

Natuurlijk moest er even met dat kleurenpalet gespeeld worden …

141118-1317x

Dit vind ik nog steeds een van de mooiste plekje in de Ecokathedraal, hier kun je je bijna tussen de Inca bouwwerken wanen …

141118-1321x

Ook ditmaal las ik weer even een korte rustpauze in bij de aloude rustplaats. Het viel nog eens mee om hem te vinden, want hij ging schuil onder een bladerdek …

141118-1310x

We vervolgen onze weg langs een in verschillende niveaus opgetrokken bouwwerk …

141118-1333x

Ook dit jaar lukt het me weer om traditiegetrouw een van de mooiste herfstbladeren te vinden en te kieken …

141118-1259x

Als we bijna weer terug zijn bij de Porta Celi, pakken we nog even een laatste ronde mee …

141118-1350x

De “Porta Celi” is klaar

Gisteren stond er weer een fotokuier met Jetske op het programma. Terwijl ik rond tien uur door het grijze landschap naar Overijssel reed, bedacht ik me dat een fotokuier in de eeuwig ruisende rietvelden in de Kop van Overijssel me in de koude wind niet echt aantrekkelijk leek, daarom bedacht ik een alternatief. Toen we even later aan de koffie zaten, stelde ik voor om weer eens een kijkje in de Ecokathedraal bij Mildam te nemen, daar zouden we in elk geval geen last hebben van de wind. Omdat we daar samen nog maar één keer waren geweest, stemde Jetske meteen in met dat plan.

Zelf was ik voor het laatst op 31 maart in de Ecokathedraal geweest. Toen werd er nog hard gewerkt aan een nieuwe toegangspoort, die er toen zo bij stond …

140331-1351x

Zodra we gisteren aan het begin van de middag aan de Van Aylvalaan bij Mildam uit de auto stapten, zag ik dat de nieuwe poort intussen klaar is. Daarmee is de klus toch eerder afgerond dan de bouwers vooraf hadden gedacht. Toen in oktober 2013 met de bouw werd begonnen, spraken ze de verwachting uit dat ze er mogelijk twee jaar mee bezig zouden zijn …

141118-1225x

Elke dinsdagochtend komen zes mannen in de Ecokathedraal bijeen om samen verder te bouwen aan het project, dat in de jaren zeventig is gestart door filosoof/’ecotect’/landschapsarchitect Louis le Roy (1924-2012). Zonder plan of tekening en zonder te metselen worden stenen en tegels opgestapeld tot indrukwekkende bouwwerken. Zodra een bouwwerk is afgerond, mag de natuur zijn gang gaan om het bouwwerk weer min of meer op te eisen …

141118-1226x

In het programma “Hea” van Omrop Fryslân TV was onlangs een 4 minuten durend item te zien over de vrijwilligers die wekelijks in de Ecokathedraal aan het bouwen zijn. In deze opnamen is te zien hoe bijna de laatste hand wordt gelegd aan de poort, en tijdens een kleine rondgang door het complex wordt e.e.a. over de filosofie achter de Ecokathedraal verteld. Het item start op 4:00 in het filmpje over de Ecokathedraal en het is ook voor niet-Friestaligen goed te volgen …

141118-1228x

Goed, genoeg gepraat …, het wordt tijd om door de “Porta Celi” te lopen, een naam die door een van de vrijwilligers wordt vertaald als “Hemelpoort”, zodat we verderop in de Ecokathedraal kunnen bekijken hoe de natuur en de oudere bouwwerken zich tot elkaar verhouden …

141118-1230x

Voordat we het terrein verder verkennen, bestudeert Jetske de achterkant van de poort nog eens even goed …

141118-1231x

Een nieuwe poort

Het is intussen alweer een paar weken geleden, dat ik voor het laatst een fotokuiertje heb gemaakt in de Ecokathedraal bij Mildam. De Ecokathedraal is bedoeld als een werkplaats waar langdurige processen tussen mens en natuur worden bestudeerd. Door stenen, stoeptegels en ander overtollig bouwmateriaal op bijzondere wijze opeen te stapelen kan de flora en fauna zijn natuurlijke gang gaan.

Het project is in de jaren zeventig gestart door filosoof/’ecotect’/landschapsarchitect Louis le Roy (1924-2012). De bedoeling is dat het project tot het jaar 3000 blijft duren. Deze tijd is namelijk nodig om de processen te kunnen bestuderen die eindeloos doorgaan. Om de continuïteit te waarborgen is in 2001 de Stichting Tijd opgericht, die ook als doel heeft om vergelijkbare processen te starten in binnen- en buitenland …

140331-1427xz

Bij het betreden van het terrein viel het me meteen op dat er sinds enige tijd een nieuwe toegangspoort staat. Aan weerszijden van het pad staan twee grote stapels tegels, die aan de bovenzijde taps naar elkaar toelopen …

140331-1353xz

Hoewel het er zoals bij de meeste grote bouwwerken in de Ecokathedraal tamelijk degelijk en betrouwbaar uitziet, kreeg ik toch even een wat beklemmend gevoel toen ik er doorheen liep …

140331-1357xz

En ja, eerlijk is eerlijk … het bordje is als gevolg van natuurlijke processen nauwelijks meer leesbaar, maar er wordt nog steeds gewaarschuwd …

140331-1349xz

Betreden op eigen risico

Het was alweer geruime tijd geleden dat ik voor het laatst in de Ecokathedraal bij Mildam (kaartje) was geweest. Dat leek me dan ook een goed plekje om op deze mooie najaarsdag weer eens een fotokuiertje te maken. Het bordje bij de ingang van het complex herinnerde me eraan om zekerheidshalve toch nog maar even een keer te checken of ik mijn mobieltje bij me had, want het leek niet aanlokkelijk om ergens achter op het terrein te vallen en daar de nacht door te moeten brengen …

101115-1315x

De Ecokathedraal is een werkplaats waar langdurige processen tussen mens en natuur worden bestudeerd. Door stoeptegels en ander overtollig bouwmateriaal op bijzondere wijze opeen te stapelen kan de flora en fauna zijn natuurlijke gang gaan. De Ecokathedraal ligt op een perceel grond midden on de bossen bij Mildam, gemeente Heerenveen. Het project is in de jaren zeventig gestart door filosoof/ecotect/landschapsarchitect Louis le Roy, en zal in ieder geval nog tot het jaar 3000 duren. Deze tijd is namelijk nodig om de processen te kunnen bestuderen die eindeloos doorgaan …

101115-1316x

Om de continuïteit te waarborgen is in 2001 de Stichting Tijd opgericht, die ook als doel heeft om vergelijkbare ecokathedrale processen te starten in binnen- en buitenland. In 2008 is voor het terrein waarop de eerste Ecokathedraal gebouwd wordt een officieel bestemmingsplan “Ecokathedraal proces” goedgekeurd door Provinciale Staten, wat de weg vrij maakt voor vergelijkbare projecten in Nederland.

101115-1319x

Op het voorste deel is weer veel bijgebouwd sinds de laatste keer dat ik hier was. Een doorkijkje naar de ‘nieuwbouw’ op de heuvel iets verderop …

101115-1327x

Er zat niets anders op dan de heuvel maar te beklimmen …

101115-1321x

Eenmaal boven moest ik weer een stukje dalen …

101115-1323x

Tot slot moest ik nog eens via een trap omhoog …

101115-1325x

En daar lag dan het eerste doel van het tochtje …

101115-1331x

Morgen meer …

Behalve wanneer we vannacht worden verrast met een poollichtshowtje … Daar is namelijk wel een klein kansje op. Vorige week heeft zich een aantal uitbarstingen voorgedaan op de zon, waardoor er geladen zonnedeeltjes naar ons onderweg zijn. Erg sterk waren de uitbarstingen niet, maar als de laatste uitbarsting (de sterkste) de schokgolven van de voorgaande deeltjes weet in te halen, dan kan dat misschien net dat beetje extra geven dat we nodig hebben om verkleuring in de lucht te kunnen zien. Als alles meezit, kunnen we tijdens opklaringen misschien iets zien opgloeien boven de noordelijk horizon. Als je morgenochtend weer vroeg moet opstaan, zou ik er ditmaal maar niet voor opblijven, daarvoor lijkt de kans op succes me te klein. Maar je weet het maar nooit met poollicht …