Tagarchief: tegels

Langs de vijver terug

Geplaatst op door

Bij het passeren van deze zorgvuldig opgebouwde constructie verlaten we het middelste deel van de Ecokathedraal weer …

Even lijkt het alsof we de Ecokathedraal hebben verlaten Wanneer we tussen een bos bamboe en een bos rododendrons door zijn gelopen, zien we een vijvertje opduiken. Als ik het oversteken van het bruggetje de camera eerst weer op de bamboe richt en daarna wat doordraai naar rechts, zie je nog net een deel van het atelier in beeld verschijnen …

bij de vijver – 1
bij de vijver – 2
bij de vijver – 3
bij de vijver – 4

Als we verder lopen, is al snel duidelijk dat we ons nog wel degelijk in de Ecokathedraal bevinden …

Ter hoogte van de iglo en de ‘Porta Celi’ naderen we het eind van onze overleggen tocht. Staand tussen die beide indrukwekkende bouwwerken overleggen we even over het vervolg van de dag …

Omdat mijn onderdanen inmiddels zachtjes begonnen te protesteren tegen nog langer moeten staan, stelde ik voor om het overleg voort te zetten in het voorportaal van de Ecokathedraal …

– wordt vervolgd –

Een lange rij kruisjes

Geplaatst op door

Terug op maaiveldhoogte ben ik via het pad aan de kant van het weiland naar de ‘tempels’ in het middendeel van de Ecokathedraal …

Met mijn rug naar de massieve, uit tegels bestaande torens bij de ‘RUSTPLAATS’ heb ik eerst van enige afstand en daarna dichterbij, een paar foto’s gemaakt van een wat verderop staand bouwwerk …

tempel – 1
tempel – 2
tempel – 3
tempel – 4
tempel – 5

Vanuit de juiste hoek en onder de juiste omstandigheden doen een paar van deze constructies wel denken aan Inca-tempels. De foto’s van deze serie laten dat helaas niet echt zien …

Lopen we een paar meter verder, dan is daar op enig moment een lange rij kleine kruisjes verschenen. En kijk nou eens, daar komt ook net een bekende aan …

1.
2
3.

Zie Jetske eens gelukkig zijn met haar trofee van de berenklauw …

– wordt vervolgd – 

In gesprek in de Ecokathedraal

Geplaatst op door

Nadat we de betonnen iglo van binnen en van buiten hadden bekeken, vervolgden we onze dwaaltocht door de Ecokathedraal. Daarbij liepen onze wegen vanaf hier tijdelijk uiteen …

Als ik me niet vergis liep Anna het pad tegenover de iglo op. Omdat daar een paar tempelachtige constructies op een heuvel liggen, noem ik dit deel wel eens de ‘Tempelberg’ …

Zelf koos ik een andere richting. Het pad dat ik volgde, komt uiteindelijk uit aan de achterkant van die tempelberg. Naast een vrijwel altijd wat glibberige trap ligt daar een gestaag afbrokkelend hellende vlak …

Via dezelfde weg keerde ik even later terug naar het belangrijkste pad dat zich van voor tot achter door de Ecokathedraal slingert. Korte tijd later trof ik Jetske weer …

We raakten in gesprek met een vrijwilliger van de Ecokathedraal die zich voor de gelegenheid net zo fleurig had gekleed als ik. De man, die bezig was met het verwerken van snoeimateriaal, kon boeiend vertellen over het werk en de ontwikkelingen in de Ecokathedraal. Omdat het langer duurde dan goed is voor mijn benen, besloot ik er na enige tijd maar even bij te gaan zitten. Na mijn verklaring dat dit even nodig was vanwege mijn MS, zetten we het gesprek enkele meters verder voort. Dat is het mooie van de Ecokathedraal, er is eigenlijk altijd wel een plekje waar je even wat rust kunt pakken.

Natuurlijk moest de bosaardbei die vlak naast me bleek te groeien ook even op de foto. Intussen was Anna ook weer afgedaald. Terwijl ze geleidelijk dichterbij kwam, maakte ze wat foto’s van ons gespreksgroepje …

in gesprek – 1
in gesprek – 2
in gesprek – 3
bosaardbei
Anna aan het werk

– wordt vervolgd –

Een introducee in de Ecokathedraal

Geplaatst op door

Deze week neem ik jullie weer eens mee op een dwaaltocht door de Ecokathedraal bij Mildam. Ik ben daar tenslotte niet voor niets twee keer naar toe geweest in oktober. De eerste keer was ik er – zoals meestal – alleen. De tweede keer werd ik vergezeld door twee fotograferende dames. Kijk, daar komen ze net aan, mijn fotomaatje Jetske en haar zus Anna …

Al toen Anna mij in juli 2017 had meegenomen naar een plekje waar de uiterst zeldzame grote vuurvlinder zich liet zien, beloofde ik als wederdienst om haar op mijn beurt eens mee te nemen naar de Ecokathedraal. Zoals de vaste volgers weten, gooide de uiterst pijnlijke kwaal Acnes sindsdien regelmatig roet in het eten bij het maken van uitstapjes. Zo ook hiermee. Nu ik langzaam maar zeker weer de oude begin te worden, stelde Jetske onlangs voor om eens met z’n drieën naar de Ecokathedraal te gaan. Zo gezegd, zo gedaan …

Nadat we onder de ‘Porta Celi’ waren door gewandeld, richtten we ons eerst op het meest recente grote bouwwerk in de Ecokathedraal: de betonnen iglo. Deze iglo is net als de ‘hemelpoort’ en alle andere bouwwerken in de Ecokathedraal opgebouwd uit los op elkaar gestapelde betonnen stoeptegels en ander bestratingsmateriaal …

Omdat ik de iglo intussen al van binnen en van buiten ken, heb ik hem ditmaal maar eens wat hogerop bekeken. Er waren nu tenslotte twee vrouwen bij de hand die me na een val eventueel naar de weg zouden kunnen slepen. Nadat ik weer veilig met beide voeten op de bosbodem stond, nam Jetske de gelegenheid te baat om de iglo eens van binnen te bekijken …

bij de betonnen iglo – 1
bij de betonnen iglo – 2
bij de betonnen iglo – 3
bij de betonnen iglo – 4
bij de betonnen iglo – 5

– wordt vervolgd –

Ecokathedrale Fotokuier 22

Geplaatst op door

Erg veel was er niet veranderd sinds mijn vorige bezoek aan de Ecokathedraal. Maar dat kon natuurlijk ook nauwelijks in minder dan twee maanden tijd. Maar ja, ook wanneer ik tijdens een ritje in de buurt van Mildam ben, zonder dat dat vooraf gepland is, maak ik er meestal even een tussenstop. Zo ook in januari 2017.

De in aanbouw zijnde koepel was weer een stukje opgehoogd. Hoewel hij vanwege de voortgaande werkzaamheden niet echt makkelijk te betreden was, heb ik er voor het eerst even binnen gekeken. Veel viel er niet te zien, maar ik moest het even gevoeld hebben.

De rest van deze grijze winterkuier stond goeddeels in het teken van mos. Want als er iets is wat het in alle jaargetijden goed doet in de Ecokathedraal, dan is het wel mos. In dit jaargetijde van de kale takken aan bomen en struiken waren de ‘Inca-tempels’ verderop in de Ecokathedraal weer van onder tot boven te zien …

Volgende week zondag deel 23.

Ecokathedrale fotokuier 16

Geplaatst op door

Na de wat triest ogende Vijftiende Ecokathedrale Fotokuier, waarmee we de herfst in gingen, gaan we in deze Zestiende Ecokathedrale fotokuier weer fleurig en vol goede moed het voorjaar tegemoet.

Bij het betreden van het terrein viel meteen op dat er een nieuwe toegangspoort stond. En niet zomaar een poort. Aan weerszijden van het pad stonden twee enorme stapels tegels, die aan de bovenzijde taps naar elkaar toelopen. Hoewel het er zoals bij de meeste grote bouwwerken in de Ecokathedraal tamelijk degelijk en betrouwbaar uitziet, bekroop me toch even een wat beklemmend gevoel toen ik er door liep. Maar wat een imposant bouwwerk!

In het vervolg van deze fotokuier is mooi te zien hoe een keur aan kleurrijke voorjaarsbloeiers de Ecokathedraal weer een vrolijke en frisse uitstraling geeft …

Volgende week zondag deel 17.

Ecokathedrale kuier 4

Geplaatst op door

Nadat ik op een grijze decembermiddag in 2005 met een vriend naar een expositie in Museum Belvédère bij Oranjewoud was geweest, zijn we op de terugweg nog even langs de Ecokathedraal gereden. Het werd een kort bezoek, waarin we blijkbaar meer hebben gepraat dan gefotografeerd, want langer dan anderhalve minuut duurt deze diaserie niet …