De winter heeft ons de rug toegekeerd, en dat is een slechte zaak in de aanloop naar de Kerst. Maar niet getreurd, ik doe mijn best om de winterstemming er in te houden. Vandaag deel 2 van de serie “De lange witte winter” over de sneeuwrijke winter van 2009-2010 in Fryslân …
Deel 2 is getiteld “De winter doet zijn intrede” en speelt zich af van 14 t/m 16 december 2009.
Na een rustige, overwegend bewolkte eerste helft van de maand, werd het vanaf half december echt winter. Op 14 december bleef het voor het eerst de hele dag vriezen, zodat ik een eerste ijsdag kon noteren. In de dagen daarna waren natuur en landschap getooid met een laagje rijp, dat vanwege mist en bewolking maar niet echt wilde sprankelen.
Op de avond van de 16e december begon het rond 21:00 uur te sneeuwen, en het bleef sneeuwen … uren achtereen …
“De lange witte winter” kan op volledig scherm in HD kwaliteit worden bekeken.
Volgende week zondag Woensdag aanstaande deel 3: “Een eerste pak sneeuw”.
We rollen hier van het ene feestje in het andere. Nadat we vrijdagavond ter viering van mijn verjaardag -die overigens al in augustus was- een prachtig concert van Slagerij van Kampen hadden bijgewoond, hebben we gistermiddag in kleine familiekring Aafje’s verjaardag twee dagen in ’t vooruit gevierd …
Tijmen en Pepijn stortten zich meteen op de autootjes en de ruim 50 jaar oude garage, waar ik zelf als kind nog mee heb gespeeld. Erg lang duurde dat samen spelen overigens niet, want het komt bij Pepijn erg precies hoe er met de auto’s wordt gespeeld, en dat ligt Tijmen niet echt …
Pepijn doet niets liever dan de auto’s in een lange rij van het ene punt naar het andere verplaatsen. Eerst gaat alles keurig in de rij naar beneden om elders een tijdelijks parkeerplek te krijgen, daarna wordt op dezelfde wijze de terugreis georganiseerd. Met uiterste precisie krijgen alle auto’s na enige tijd weer een plekje in de garage. Daarna begint het geheel weer opnieuw en nog dan nog eens , etc …
Toen de oranjekoek werd geserveerd, wilde Pepijn zijn spel wel even onderbreken, want behalve op auto’s is hij ook gek op oranjekoek. Hij liet het zich dan ook goed smaken …
Toen de beide mannen vervolgens het plan opvatten om maar even naar het vlakbij ons huis gelegen speeltuintje te gaan, besloot ik daar toch maar even achteraan te hobbelen …
Pake zal zich wel weer te snel bezorgd maken natuurlijk, maar ik vind zowel de schommels als het glijbaantje eerlijk gezegd net wat te hoog om Pepijn daar alleen zijn gang te laten gaan …
De dag werd afgerond met het samen voeren van de vissen …
Concerten, feestjes en partijen … toen ik een jaar of vijftien geleden nog volop actief was in het jeugd- en jongerenwerk maakte het me allemaal niets uit. Een nachtje slapen, de volgende ochtend even onder de douche, dan was ik weer het heertje. Dat ligt tegenwoordig toch allemaal net even anders. Ik kan er nog steeds evenveel van genieten, maar het herstel van diverse uitspattingen duurt tegenwoordig helaas aanzienlijk langer.
Afijn, ik rommel me wel weer door de week heen.
Voor de mensen die nog nooit hadden gehoord van Slagerij van Kampen of daar een heel verkeerd beeld van hebben, sluit ik vandaag af met een video-opname van één van mijn favoriete nummers van deze slagwerkgroep: “Call me a train”. Laat je meevoeren op een denderende treinreis …
Zodra hij buiten was zette Pepijn gistermiddag koers naar de vijver. Daar klampte hij zich meteen vast aan het hekje dat we vorige week speciaal voor zijn komst bij de vijver hebben geplaatst …
Een tijdlang was hij -veilig achter het hekje- volledig gefocust op de “… isjes in de water … water nat …”
Dit olijke en ondernemende ventje komt volgend weekend bij pake en beppe logeren. Dat is natuurlijk niet voor het eerst, maar tot nu toe bewoog hij zich tijdens de logeerpartijtjes met name kruipend voort en waren we veelal aangewezen op activiteiten binnenshuis. Nu hij inmiddels zo vlug als water is en hij graag buiten speelt, wordt het tijd om maatregelen te nemen om hem te beschermen tegen het water …
Toen Tijmen anderhalf tot vier jaar was, hadden we een hek rond de vijver staan, dat heb ik een paar jaar geleden weg gehaald, omdat zo’n hek bepaald geen aanwinst is in de tuin. Nu Pepijn definitief tot de klasse der tweevoeters is gaan behoren, heb ik vanmorgen toch maar weer wat paaltjes in de grond geslagen …
Vervolgens nog een stukje gaas er tegenaan en klaar was pake …
Toegegeven, het is ook ditmaal geen verrijking van tuin en vijver, maar het is wel een stuk veiliger …
En ach, door het gaas heen kijkend zijn de waterlelies nog goed te zien, zo lang het duurt …
En ik heb ditmaal aan de andere kant van het hek zoveel ruimte vrij gelaten, dat ik daar nog net eens even kan gaan zitten om een macro-opname te maken …
Aan het begin van onze jaartelling was niet duidelijk wanneer Pasen gevierd moest worden. Tijdens het concilie van Nicea werd in 325 bepaald, dat Pasen moet worden gevierd op de zondag na de eerste volle maan in de lente. Als het begin van de lente op 20 maart valt, wordt in de westerse kerken, volgens de regel van het kerkelijke/ecclesiastische Pasen, 21 maart gehanteerd. Ook als de volle maan op 21 maart valt, wordt Pasen op de zondag na de eerste volle maan in de lente gevierd. Daardoor kan het christelijke paasfeest in de westelijke kerken in een periode van 35 dagen vallen, van 22 maart tot en met 25 april.
Dit jaar was de eerste volle maan afgelopen vrijdag. Omdat de volle maan eigenlijk helemaal niet zo fotogeniek is, omdat het dan een platte schijf lijkt te zijn, heb ik hem donderdagavond om 22:12 uur gefotografeerd. Daardoor zijn aan de linkerzijde nog net wat kraters te zien …
Om jullie allen prettige Paasdagen te wensen, heb ik gekozen voor een foto van de dotterbloem in onze vijver, die sinds enkele dagen volop in bloei staat …
Eigenlijk had ik gehoopt vandaag wat foto’s te kunnen maken van de ijszee op het Wad, maar tot mijn grote spijt heb ik nog niets gehoord van de garagehouder, en dus restte me vandaag weinig anders dan maar wat naar de vogeltjes in de tuin te kijken …
De merel kwam langs om even wat te drinken uit het wak in de vijver, dat vanmorgen voor de tweede maal dichtgevroren was …
Het roodborstje liet zich een paar maal zien bij het goed gevulde voederhuisje …
De vlaamse gaai wipte regelmatig even aan om een pinda te pikken …
Daar kan ik dan echt van genieten …
De winter valt in met een eerste ijsdag, en meteen laat het roodborstje zich weer zien …
Hij kwam overigens niet op het voer af, dat sinds gisteren weer in ruime mate op diverse plaatsen in ons tuintje aanwezig is. Nee, het roodborstje kwam op het zachte geruis af, dat wordt veroorzaakt door het luchtpompje dat sinds gisteren weer bellen blaast om de vijver zo lang mogelijk open te houden. Hoe lang dat met de komende koudegolf zal lukken, is natuurlijk maar de vraag, maar voorlopig varen de vissen en de vogels er wel bij …
En ach, het geeft mij ook nog gelegenheid om af en toe weer eens een klein bolvormig zelfportretje te schieten … 😉
Tot slot nog even dit …
De poldergemalen draaien tot morgen nog volop in Fryslân, er ligt nog geen centimeter ijs op de meeste sloten, vaarten, kanalen en meren, maar het E-woord is alweer diverse malen gevallen in de media. Friese hotels worden al gebeld door mensen die een kamer willen boeken voor als er een Elfstedentocht komt. Het moet toch ook niet gekker worden met die Hollanders en ander ijsgek volk …
Afanja's Weblog 