Afgelopen week liet @annespike – voor ingewijden ook wel bekend als Annemarie uit Oostenrijk – zich op Twitter ontvallen dat ik voor haar toch echt ‘de juffertjesman’ ben …
Wanneer je zo’n fraaie titel krijgt, dan vraagt dat natuurlijk om een toepasselijk dankwoord. Dat doe ik bij deze graag met behulp van een paar foto’s van de eerste vuurjuffer die zich dit jaar bij onze vijver vertoonde …
“Dankjewel, Annemarie … bye bye … zwaai zwaai …” 🙂
Het is de hoogste tijd om eens even een inhaalslag te maken met mijn weercijfertjes, want ik loop hopeloos achter. Als excuus kan ik opvoeren, dat mijn vorig jaar juli gekochte weerstation gisteren voor de tweede keer is verzonden ter reparatie, c.q. ter vervanging door een nieuw exemplaar. De buitenmodule vreet zijn batterijen binnen twee, drie weken leeg, en een eerste reparatie bleek helaas niet afdoende te zijn. Gelukkig kan mijn oude weerstation het als tijdelijke vervanger nog goed doen … Oftewel: gooi nooit je oude schoenen weg, voordat je de nieuwe hebt ingelopen …
Maar ter zake! Eerst maar eens kort terugblikken op het weer van februari, en dat doe ik zoals gebruikelijk niet alleen met grafieken, maar ook met een paar toepasselijke foto’s die ik in februari heb gemaakt. De bovenstaande foto heb ik op 23 februari gemaakt bij de Headammen ten westen van Drachten.
Ook februari was weer een zachte maand met in De Bilt een gemiddelde temperatuur van 4,6 °C, tegen een langjarig gemiddelde van 3,0 °C over de periode 1971-2000. In ons tuintje kwam de gemiddelde temperatuur uit op 3,9 °C, tegen een langjarig gemiddelde van 2,3 °C, over de periode 1971-2000 …
In de tweede decade van de maand was het zowel overdag als ’s nachts tijdelijk wat kouder, maar veel stelde het allemaal niet voor. Kouder dan -5,8 °C werd het niet. In totaal telde februari 11 nachten met lichte vorst en twee nachten met matige vorst. Van echt winterweer was dus ook in deze maand weer geen sprake, al hebben de vissen ook nu weer een paar dagen onder een dun laagje ijs moeten doorbrengen …
Februari was behalve zacht ook nat. Vooral aan het begin van de maand viel er vrijwel iedere dag regen, maar in de tweede helft van de maand was het niet veel beter. In ons tuintje is in totaal 70 mm regen gevallen, tegen normaal over de periode 1971-2000 ca. 44 mm. Landelijk was het niet veel beter, gemiddeld over het land viel er 73 mm neerslag tegen normaal ca. 57 mm …
Ik sluit dit overzicht af met een foto van de fotogenieke mist die de Wieden en de Weerribben op 12 februari een groot deel van de dag als een grijze voile omhulde …
Naturetoday.com kwam vandaag met het bericht dat de natuur anderhalve maand voor ligt op schema. In ons tuintje is dat al niet anders. Eind december stond de eerste narcis al stoer te bloeien, en op dit moment hebben de merels volop nesteldrang. Ze zijn in elk geval druk bezig met het verzamelen van nestmateriaal, onze terraspoes wordt langzaam maar zeker van haar warme en heerlijk zachte moskleedje ontdaan door een paar merels …
Het is me helaas nog niet gelukt om een merel te fotograferen, terwijl die aan het mos aan het trekken was. Zodra ze me gewaarworden vliegen ze weg of ze gaan heel onschuldig iets verderop aan de rand van de vijver zitten …
En dan maar quasi onschuldig omkijken, alsof ze willen zeggen: “Aan de terraspoes komen …? Ikke …? Welnee, ik kom alleen even om een slokje water te drinken en mijn toilet te maken …”
’t Is alsof de duvel ermee speelt, uitgerekend met deze prachtige winterdagen word ik weer eens geplaagd door een scala aan geniepige pijntjes …
Een mooie winterwandeling zit er dus niet, en omdat de vogeltjes het ook laten afweten, heb ik de camera maar even op de vijver gericht …
Close-ups van het fragiele ijsvloertje dat Koning Winter vannacht heeft geprepareerd, leveren in mijn ogen weer fraaie abstracties op …
Zoals beloofd, laat ik vandaag nog enkele van de boombeelden zien, die onlangs in het bos tussen Heidehuizen en Olterterp in het kader van een zogenaamde Landgoeddag zijn gemaakt door een aantal woodcarvers, kunstenaars die hun werk maken m.b.v. kettingzagen …
Naar aanleiding van het eerste logje over de “Beelden in het bos” voerde Geert een linkje aan van een artikel in de plaatselijke krant “De Woudklank”: “Monumentale bomen Olterterp vertellen voortaan Friese sagen en legenden“. In dit artikel wordt het verhaal achter deze boomsculpturen helemaal uit de doeken gedaan …
Frank van den Hoven heeft in een aantal reacties op “Beelden in het bos” diverse vragen beantwoordt, die door andere lezers werden gesteld. Dat kwam mij eerlijk gezegd wel goed uit, want mijn week stond na afloop van de mooie, maar wat al te lange wandeling naar en langs deze sculpturen vrijwel geheel in het teken van de MS. Dank daarvoor derhalve, Frank! Kortom wie donderdag een vraag had gesteld, kan intussen wellicht een antwoord vinden in een reactie van Frank …
In totaal zijn er tien bomen bewerkt door de houtzagers. dat betekent dat ik er toch een paar gemist heb. Ik sluit af met een kleine houtsculptuur in één van de bomen op een eilandje in de vijver …
Om ook de resterende beelden nog op de foto te zetten, zou ik eigenlijk nog eens terug moeten gaan. Ik vrees echter dat dat er in elk geval voorlopig niet van zal komen. Afgelopen week heb ik me weer eens gerealiseerd, dat ik me toch echt wat moet inhouden met mijn fotokuiers, maar daar kom ik eerdaags nog wel eens in een logje op terug …
Eerlijk is eerlijk: de gele plomp (Nuphar lutea) in ons tuintje is al enige tijd uitgebloeid, maar omdat ik momenteel weinig inspiratie heb en omdat een fotokuier er vandaag even niet in zit, heb ik even een greep in het archief gedaan …
Laten we de vrolijke gele bloem van deze waterplant maar zien als het zonnetje dat het grijze weer verdrijft om ons de komende dagen weer te verwennen met licht en warmte …
Met net 18 graden op de thermometer was gisteren de eerste lekkere tuindag, en daar heb ik meteen goed van geprofiteerd door eerst het terras maar eens aan te vegen en vervolgens wat algen uit de vijver te vissen …
Daarna heb ik voor het eerst sinds lange tijd weer eens een rondje door de tuin gemaakt met de camera. Eerst langs de tuintobbe, waarin weer van alles tot leven komt …
Natuurlijk kon ik het niet laten om even door frisgroene bladeren van de iris naar ons zonnende vrouwtje aan de overkant van de vijver te gluren …
In de hoek van vijver komt de dotter weer tot leven, er zitten redelijk wat knoppen in, die volgende week ongetwijfeld zullen openbarsten. Langs de bedding van het drooggevallen stroompje komt de muur weer tevoorschijn …
Op ’n paar plekken langs de vijver heeft zich in de loop der jaren een fraai mostapijtje ontwikkeld, en daar nestelen zich intussen ook wat andere plantjes …
Het skeletje van één van de laatste lampionnetjes houdt dapper stand aan de waterkant …
Achter in de tuin is de kerria weer tot bloei gekomen met zijn prachtige felgele bloemen …
Lager bij de grond achter doen ook de narcissen achter in de tuin hun best om het voorjaarsgevoel verder op te zwepen …
