Bij de eerste dijkcoupure kon ik het niet laten om even de kruin van de oude dijk te beklimmen om te genieten van een hoger uitzichtpunt over het land tussen de oude en de nieuwe dijk …
Het leverde een aantal foto’s op van mooie ‘weglopende’ lijnen in de akker met aan het eind de harde lijn van de Waddendijk …
Het was goed weer om tussen de buien door eens wat foto’s te maken van een paar hoogspanningsmasten hier in de buurt. De donkere wolken vormden een boeiende en beweeglijke achtergrond. Het zijn bijna zwart-wit foto’s geworden …
Het mooiste is, dat ik ondanks de voortdurend dreigende lucht nog weer droog thuis gekomen ben ook …
Wachtend op een streepje zon over het graan …
O kijk, daar is het al … heel even …
En weg is de zon weer …
En ik ben ook weg, ik blijf nog even wachten op wat meer fitheid.
Ik sta regelmatig even stil bij dit hek aan het begin van de Jan Durkspolder. Je hebt er een mooi zicht over het rietland in de zuidoost hoek van de Jan Durkspolder. Er is wat met dat hek, daarom wilde ik er al lang eens een paar foto’s van maken. Toen ik dinsdag de dreigende wolken achter het hek zag, wist ik dat dit het moment was …
Wat op de eerste foto niet goed te zien is, is dat het hek omgekeerd of achterstevoren tussen de palen hangt. Normaal gesproken is dat niet zo erg, maar hier staat een tekst op. Maar vanaf de weg is de tekst onder het logo van ‘IT FRYSKE GEA’ nu niet te lezen. Niet dat dat erg is, maar ik vond het wel grappig om er even gebruik van te maken …
De titel van het blog was ‘Omstekeard’ naar het in Fryslân bekende liedje van zanger Marcel Smit. Matroos Beek schreef er gisteren in haar reactie al over. Tot twee jaar geleden bestond het woord ‘omstekeard’ officieel niet. Toen de jonge Marcel zijn jas vroeger eens binnenstebuiten aan had, zei zijn vader tegen hem: ‘Dyn jas sit omstekeard.’ Marcel dacht daarom dat het een bestaand Fries woord was voor ‘omgekeerd’. Maar dat is in het Fries ‘omkeard’.
Intussen is ‘omstekeard’ een normaal Fries woord in de spreektaal geworden. Daarom is het woord anderhalf jaar geleden door de Fryske Akademy opgenomen in het Frysk wurdboek. Om dat te vieren nogmaals een video van ‘Omstekeard’ van Marcel Smit, nu samen met Jelle B. …
Dit doocht net …
Mear ha ik der net oer te sizzen …
Van dagelijks fotograferen komt de laatste tijd weer niet veel terecht. Gisteren heb ik weliswaar een ritje en een fotokuiertje gemaakt, maar dat heeft maar een paar foto’s opgeleverd …
Daarom grijp ik vandaag terug op een fotoserie die ik al begin januari heb gemaakt. Dat was het ritje door regenachtig Fryslân, dat ik die dag samen met mijn fotomaatje heb gemaakt en dat eindigde met het prachtig uitgelichte struikgewas tegen de achtergrond van een donkere buienlucht …
Voordat we daar aan toe waren, hadden we al heel wat buien langs en deels over ons heen zien trekken. De foto’s in deze serie zijn rond 13:00 uur gemaakt in de omgeving van Nes en Aldeboarn …
Gisteren schreef ik al, dat er dinsdagmiddag een blauwe reiger op het dak zat. Hij zat op het huis van buren waar een andere blauwe reiger een jaar of 25 geleden eens een vijver heeft leeggevist. Ook bij de overburen werd een deel van de vis in die week uit de vijver gesnoept. Alleen onze vijver werd niet bezocht …
Het is sindsdien overigens niet de eerste keer dat we een blauwe reiger op bezoek hebben gehad. Een enkele keer was er zelfs eentje zo brutaal om op het platte dak van de bijkeuken te gaan zitten. Dichterbij onze vijver is een blauwe reiger nog nooit geweest. Vermoedelijk weerhouden onze pergola’s, waarvan eentje deels boven de vijver, ze ervan om bij onze vijver te landen …
Ook deze passant leek geen plannen te hebben om hier te lunchen. Ik was net begonnen aan een kleine fotoserie, toen hij tot actie overging. Hij deed een poep …, hij deed een plas …
Ik wist, dat met het dumpen van die overbodige ballast, zijn vertrek niet ver meer af was …
En dat bleek ook te kloppen. Een ogenblik later sloeg hij zijn grote vleugels uit. Zodra hij snelheid had gemaakt, vloog hij met een bocht naar links vlak bij me langs, alsof hij me nog even wilde groeten …
