Twee uur later waren we bij de haven. De veerboot ‘Midsland’ lag al aangemeerd aan de kade. Wij hadden echter kaarten voor de snelle catamaran ‘Tiger’, en dus hadden we nog wat tijd over. Hoewel het intussen zwaar bewolkt was, en de temperatuur ook een stuk was gedaald, lukte het toch om nog even met z’n drieën in de luwte op een terrasje te zitten …
Toen ik na enige tijd uiteindelijk toch was uitgespeeld met het logo, was het tijd om eens te kijken wat er in mijn lunchpakket zat. Voor het geval er zaken in zaten die ik wel kon missen, was er inmiddels hulp verschenen. Een paar meeuwen en een kauw zagen het zo te zien wel zitten om een hapje mee te eten. Vanaf een duintop werden we bovendien gadeslagen door een paar wulpen. Terwijl de wulpen me lieten glimlachen, zag ik Aafjes’ gezicht betrekken. Dat was een niet mis te verstaan teken dat het eind van ons heerlijke uitstapje nu snel naderde …
Toch nog maar even een logje over dat grote gele logo. Om te beginnen was ik er nog niet helemaal mee uitgespeeld, maar ik wil ook nog even iets vertellen over de achtergrond van de tijdelijke plaatsing van dat logo.
Op het eiland was i.s.m. National Geographic in het kader van de ‘Maand van de Aarde‘ het project ‘Sprekend Landschap‘ ingericht. Een fietsroute voerde langs 12 locaties op het eiland waar de beroemde gele kaders van National Geographic stonden. Terschelling heeft een grote variatie aan landschappen: stranden, jonge duinen, oude duinen, heidevelden, bossen, een open polderlandschap en leuke kleine dorpjes. Door elk van de kaders kon je één van deze mooie landschappen zien. Aan ieder frame hing een luidspreker, waaruit op gezette tijden het verhaal over natuur en landschap op de betreffende locatie klonk. Aan de ‘Maand van de Aarde’ was ook een fotowedstrijd verbonden. Ik heb een aantal foto’s van het logo ingestuurd, maar er zat geen winnaar tussen …
De volgende en tevens laatste tussenstop tijdens onze fietstocht diende zich een kwartiertje later aan. In de verte doemde het huizenhoge logo van National Geographic op. Daar hadden we de dag tevoren tijdens een regenachtige passage snel een paar foto’s gemaakt. Nu was het vlak na het middaguur een mooie plek om een boterham te eten. En natuurlijk nam ik de gelegenheid te baat om er een uitgebreide fotoserie te maken. Een fijne meevaller was dat Aafje en Jetske bereid waren om het decor hier en daar nog wat te verrijken …
Sneller dan verwacht reden we weer in de duinen. Onderweg kwamen we langs een orchideeënveldje waar het dinsdagochtend plensde van de regen toen we daar passeerden. Van fotograferen was op dat moment ter plekke dus niets gekomen. Dit buitenkansje moesten we dus ook maar even meepakken. Een luidkeels “Ho …” mijnerzijds was voldoende om onze kleine karavaan halt te doen houden. Een kenner ben ik niet, maar vermoedelijk zijn het gevlekte orchissen …
Zodra we de dijk waren overgestoken waande ik me eigenlijk weer bijna thuis. Met in de verte hier en daar een dorpje tussen kruidige weilanden, zouden we net zo goed in het zuiden van Fryslân of in de kop van Overijssel kunnen zijn. Dat zou echter al snel weer veranderen, nadat de tureluur ons na een korte fotostop uitgeleide had gedaan uit het weidegebied …
We hebben in Fryslân enkele bijzondere dierenrassen. Het meest bekend is waarschijnlijk het Friese paard, het meest bijzonder is zonder meer het Friese stamboek dijkschaap. Fietsend langs de dijk passeerden we nogal wat van die wonderlijke schapen. Aan het eind van dit logje kom ik hier nog op terug. Hieronder zie je er alvast eentje lekker in zon en wind op de dijk liggen.
Na een half uurtje kwamen we op het punt waar we de zee de rug toe moesten keren om onze tocht landinwaarts te vervolgen. Nog even een laatste rondblik over winderige Waddenzee …
◊
◊
En dan nog even een kleine ‘terzijde’ …
De Friese troubadour Pieter Wilkens heeft een ode gebracht aan het Friese dijkschaap, ‘It dykskiep’, waarvan je hieronder een live uitvoering kunt bekijken en beluisteren. Een Nederlandse vertaling van de tekst, waarin het dijkschaap nader wordt beschreven, kun je hier lezen: Vertaling ‘Dykskiep’ …