Auteursarchief: Jan K. alias Afanja

Tulpen voor Marlou

Geplaatst op door

Vorige week ben ik voor het eerst sinds hij in februari wit besneeuwd was weer eens naar de Ecokathedraal gereden. In het voorportaal werd weer volop gebouwd, dat was meteen te zien …

Maar nog meer dan dat vielen de tulpen op, die in volle glorie bij de ingang stonden te bloeien. En iets verderop stonden een paar bloembakken waarin viooltjes stonden te pronken. Zo kleurrijk had ik het hier nog niet eerder gezien, maar het paste wonderlijk goed bij het doel van mijn bezoek …

Ik was namelijk naar de Ecokathedraal gereden om het verjaardagsfeestje van een medeblogster luister bij te zetten. Maar eerst nam ik zoals meestal even de klim naar ‘de Tempelberg’ rechtsvoor in het complex. Daar ben ik eerst even lekker in de zon gaan zitten. Kan ik jullie mooi even vertellen dat Marlou vandaag haar 75e verjaardag viert. Dat had ze natuurlijk graag samen met haar verloofde en vele anderen op grootse wijze willen vieren. Maar ja, corona … Daarom was ik hier naar toe gereden om Marlou een groet te brengen …

Eind maart was het de bedoeling dat ik Marlou en haar verloofde een rondleiding zou geven in de Ecokathedraal, maar kou, regen en harde wind gooiden dat weekend roet in het eten. Toen ik vorige week van dochter Roos het verzoek kreeg of ik een persoonlijke felicitatie voor Marlou zou willen filmen, besloot ik dat daarom in de Ecokathedraal te doen. Omdat ik dat bij de koepel en de indrukwekkende Porta Celi of Hemelpoort wilde doen, daalde ik ‘de Tempelberg’ aan de andere kant af …

Daar wachtte me een verrassing. Niet ver van de koepel zag ik een grappig steenmannetje staan. Toen ik dichterbij kwam, zag ik meteen Marlou in dat vrolijke typetje. Er omheen lopend, ontdekte ik ook nog dat ze in gezelschap was van haar verloofde, die op schematische wijze linksachter Marlou was opgetrokken. Ik heb wel vaker gezegd, dat er soms vreemde krachten actief lijken te zijn in de Ecokathedraal, dat leek ook die dag weer echt het geval te zijn …

Nadat ik mijn groet en felicitatie aan Marlou korte tijd later had gefilmd, ben ik linea recta onder de Porta Celi door naar de uitgang gelopen. Daar ging voor mij het licht zo ongeveer uit. Mijn benen hebben in het koude voorjaar flink aan kracht ingeboet, zodat ik aan deze korte rondgang meer dan genoeg had. Maar goed, het doel was bereikt …

Tot slot …

Hey Marlou, ook via deze weg van harte gefeliciteerd. Maak er een machtig mooie dag van! Enne … eens komt de dag dat we elkaar hier ontmoeten. Tot dan!

Water brengt leven

Geplaatst op door

Water is een voorwaarde voor leven. En water brengt ook altijd extra leven in onze tuin. Vorige week zag ik b.v. een pimpelmeesje dat zich even kwam opfrissen in het pierenbadje achter de vijver …

Nadat we zaterdagavond laat wandelende salamanders hadden aangetroffen op de keukendeur en op het terras, kreeg ik zondag aan het eind van de middag een kansje om voor het eerst dit jaar een foto van een salamander in de vijver te maken …

De boom van de buurvrouw

Geplaatst op door

Het moet gezegd, buurvrouw heeft een mooie prunus in de tuin. Onlangs heb ik al eens getoond hoe mooi de volle roze bloesems soms afgetekend staat tegen een helderblauwe lucht. Maar ook onder een dreigende grijze lucht zoals vandaag mag hij gezien worden …

Hij heeft alleen één klein nadeeltje, zodra de bloei over haar hoogtepunt heen is, laten de bloemblaadjes los. En daarvan zijn er heel veel, en dat is vooral bij zuidwestelijke wind tamelijk vervelend. Vanmorgen waren de tuin en de vijver bedekt met roze bloemblaadjes van de prunus en hier en daar een geel blaadje van de dotterbloem …

Maar ach, de temperatuur ligt boven de 15°C en dat maakt het buitenleven alweer een stukje aangenamer. Het vegen van de tuin en het voorzichtig opvissen van de bloemblaadjes beschouw ik maar als mijn sportschool …

Salamanders aan de wandel

Geplaatst op door

Tot nu toe heb ik dit voorjaar in de vijver nog maar één keer een salamander gezien. Maar met de lage temperaturen heb ik ook nog niet zo vaak lekker aan de kant gezeten. En voor de salamanders zal de lage watertemperatuur ook niet echt een pretje zijn, lijkt me …

Sterker nog, ik verdenk ze ervan, dat ze op zoek naar warmte het water ontvluchten. Daar deed de scène van gisteren in ieder geval sterk aan denken. Nadat Aafje gisteravond laat nog even buiten was geweest om iets in de afvalcontainer te gooien, riep ze me naar de bijkeuken. ‘Kijk nou eens,” zei ze …

Op de buitenkant van de deur was een salamander bezig met een steile wandwandeling. Blijkbaar hebben die beestjes flinke zuignapjes onder hun poten. Op het terras zag ik er later ook nog eentje zitten. Ik mag ’s avonds in de tuin wel gaan opletten waar ik loop …

Tútsje derop?

Geplaatst op door

Onderweg naar de Jan Durkspolder zag ik maandagmiddag in een weiland aan de ‘Alle om Slachte’ een aantal paarden staan …

Ik liet de auto even in de berm uitrollen om een paar foto’s te kunnen maken. De meeste paarden stonden rustig te grazen aan de linkerkant van het boompje, een stukje naar rechts stonden nog een paar paarden …

Ik denk, dat het gevlekte paard ergens last van had en troost zocht bij de ander. Die wendde zich vervolgens naar het gevlekte paard … ‘Tútsje derop …?’ Kusje erop …?

Frisse voorjaarsdruppels

Geplaatst op door

Er trok gisteren opnieuw een scala aan buien over onze tuin, ook hagel ontbrak weer niet. Maar toen het in de loop van de middag tijdelijk wat opklaarde, bood de regen weer nieuw perspectieven …

Voor het eerst dit jaar lachten de mooie bolle druppeltjes op de bladeren van de blauwe iris me toe. De kleine ronde druppeltjes, die op een hellend vlak blijven liggen waar ze liggen, zijn de meest interessante. En de spannendste …

Omdat ze niet groter zijn dan enkele millimeters, laten ze zich alleen met een kleine scherptediepte mooi scherp in beeld vangen. Een zuchtje wind of een minimale beweging bij het afdrukken is al teveel. Maar een korte windstilte tussen twee buien zorgde net voor voldoende rust om een selfie en wat doorkijkjes te kunnen maken …

Maak er een mooi weekend van!

Samen aan de wandel

Geplaatst op door

Het is me nog steeds te koud om dagelijks een fotokuiertje in de natuur te maken. Zojuist kregen we hier nog weer een zware hagelbui over ons heen. Maar maandag begon het toch wat te kriebelen, zodat ik rond het middaguur een ritje naar de Jan Durkspolder heb gemaakt …

Even heb ik overwogen om naar de vogelkijkhut te lopen, maar hoewel het redelijk zonnig was, was het in de wind allerminst warm. En dan is het in zo’n hut meestal ook niet lekker. Bovendien was zo wel te zien, dat er weinig of geen vogels zaten …

De passage van een paar wandelaars en hun hond vormde eigenlijk nog de belangrijkste gebeurtenis, terwijl ik daar tussen het wuivende koolzaad neerknielde …