Categorie archief: Landschap

Uitgelicht verval

Geplaatst op door

Door een noodlottige samenloop van omstandigheden zit ik sinds enkele dagen met het rechter pootje omhoog om een gekneusde enkel en een steriele ontsteking op mijn scheenbeen tot rust te brengen.
Hoe dat precies is gekomen …? Uit vrees dat haar schuldgevoelens dan nog groter worden, heeft Aafje liever dat ik daar niets over vertel …

Deze week ben ik dus nog wat meer aan huis en tuin gekluisterd dan ik sinds het begin van het coronatijdperk toch al was. Maar gelukkig kan ik in noodgevallen altijd terugvallen op mijn rijk gevulde archief. Op die manier lukt het in dit geval ook prima om mijn korte serie over licht en schaduw voort te zetten. Vandaag doe ik dat onder de titel ‘Uitgelicht verval’, want dat gaat in feite zowel op voor mijn voet als voor deze oude boerderij …

Venus en de asgrauwe maan

Geplaatst op door

Donderdag was het nieuwe maan, toen was de maansikkel echter nog zo smal dat ik hem niet heb kunnen ontdekken. Gisteravond was hij wel goed te zien, daarom heb ik het statief rond 22:00 uur even in de voortuin opgesteld om een paar foto’s te maken van de maansikkel en de tegenwoordig niet te missen planeet Venus …

Als bonus kreeg ik niet alleen de maansikkel te zien, maar ook de rest van de maan was vaag zichtbaar. Dat resterende van de maan werd zichtbaar door het zogenoemde asgrauwe licht. Dat is zonlicht dat door de aarde naar de maan wordt gezonden en vervolgens door de maan weer naar de aarde teruggekaatst wordt, waarna het hier zichtbaar wordt. Dit licht is het best waarneembaar zo’n 3 à 4 dagen vóór en na nieuwe maan, als de maan boven en de zon onder de horizon staat …

Door nog even wat verder in te zoomen, worden op de scheiding van licht en donker ook de kraters op het maanoppervlak weer zichtbaar. Ik heb het wel vaker gezegd, het zijn juist die kraters die de maan voor mij zo aantrekkelijk maken om naar te kijken …

Kievit verjaagt kiekendief

Geplaatst op door

Zondagochtend heb ik weer eens een ritje naar de Jan Durkspolder gemaakt. Tot een week of zes geleden zat ik daar graag eens even in de grote vogelkijkhut. Tegenwoordig bekijk ik de wereld vanuit mijn mobiele kijkhut, en die stond zondag goed opgesteld. Al snel zag ik een bruine kiekendief over de oever van de plas zweven …

Het leverde blijkbaar niet direct iets op, want na enige tijd maakte hij zich op voor een tweede rondvlucht. Dat had hij beter niet kunnen doen …

bruine kiekendief – 1
bruine kiekendief – 2
bruine kiekendief – 3

Zodra de kiekendief tijdens deze tweede ronde te dicht bij het nest van een kievitenpaar kwam, kreeg hij een kievit achter zich aan. Maak nooit een kievit kwaad, want dat is een lastige tegenstander. Achterna gezeten door de kievit verdween de kiekendief dan ook al snel uit zicht …

kievit verjaagt kiekendief – 1
kievit verjaagt kiekendief – 2
kievit verjaagt kiekendief – 3

Daarna keerde de rust terug in de Jan Durkspolder. Terwijl ik huiswaarts reed, bleven de vogelkijkhut en de op oude fundamenten van een boerderij gebouwde uitkijktoren ‘Romsicht’ in alle rust staan waar ze stonden …

Sciencefiction anno nu

Geplaatst op door

Wie hier al wat langer meeleest, weet dat ik ’s nachts nog wel eens voor één of ander hemels verschijnsel naar buiten wil gaan. Tot nu toe ging het daarbij voornamelijk om zaken als poollicht, lichtende nachtwolken, een maansverduistering of een passage van het ISS. Sinds zondag kan ik daar weer een nieuw fenomeen aan toevoegen: de Starlink Satelliettrein van Elon Musk …

Starlink is een satellietnetwerk in opbouw van het Amerikaanse ruimtevaartbedrijf SpaceX voor het aanbieden van internettoegang. Door duizenden satellieten in een lage aardbaan te plaatsen hoopt het bedrijf wereldwijd breedbandinternet te kunnen leveren, tegen een prijs die vergelijkbaar is met huidige (bekabelde) internetverbindingen. Er zijn vergunningen voor het operationeel netwerk met tot 12.000 satellieten en SpaceX vroeg in oktober 2019 een vergunning voor een uitbreiding met nog eens 30.000 satellieten aan. Na twee lanceringen met ieder 60 satellieten was Starlink in januari 2020 gemeten naar het aantal satellieten reeds het grootste satellietnetwerk ter wereld (bron: Wikipedia) …

Die satellieten worden in batches van 60 stuks met een raket de ruimte in geschoten. Eenmaal in een baan om de aarde worden die satellieten losgelaten, waarna ze in eerste instantie in een lange trein achter elkaar aan lijken te zweven. Zondag, maandag en dinsdag was de passage van zo’n satelliettrein rond 22:00 uur heel mooi te zien, omdat ze recht over ons heen kwamen. Zondagavond was het zo indrukwekkend, dat ik Aafje er voor naar buiten heb geroepen. En sinds maandag is mijn fotomaatje er ook wel enthousiast over. Zondag was het een wonderlijke sciencefictionachtige ervaring om bijna een half uur lang een lint van satellieten over te zien komen. Het deed me onwillekeurig denken aan één van de mooiste sciencefictionfilms die ik ken ‘Close Encounters of the Third Kind’ …

Gisteravond is er opnieuw een Starlink raket gelanceerd. De passage van de satellieten van Starlink 6 is vanavond ergens tussen 21:55 en 22:05 uur te zien vanuit ons land. We hebben alleen de pech dat de passage relatief laag boven de horizon is en dat de satellieten nog dicht bij elkaar zitten. Ze verschijnen op ca. 10 graden hoogte in het westen, waarna ze klimmen tot een hoogte van ca. 25 graden in het ZZW. Daarna verdwijnen ze in het ZZO op ca. 15 graden hoogte uit zicht. De volledige passage duurt maar kort, omdat de satellieten zo kort na de lancering nog dicht bij elkaar zitten. Als het meezit krijgen we een mooi glinsterend lint van parels te zien. En als het tegenzit hebben we in elk geval de frisse avondlucht even op kunnen snuiven …

UPDATE:

Vanaf ca. 21:30 uur passeert eerst nog een vloot eerdere Starlink-satellieten. Die zijn wat hoogte betreft een stuk gunstiger voor ons. Probleem is alleen dat het dan waarschijnlijk nog schemert.

De stilstand duurt voort

Geplaatst op door

Tegen beter weten in had ik stiekem gehoopt, dat ik over anderhalve week weer naar de kapper zou mogen, maar daar heeft onze Premier in Crisistijd voorlopig opnieuw een streep door gehaald. De situatie in de ziekenhuizen en dan met name op de IC’s stabiliseert zich gelukkig verder. Er is intussen een luchtbrug opgezet om nog meer patiënten vanuit het zuiden over te brengen naar ziekenhuizen in het noorden. Daarmee moet er overal in het land weer ruimte ontstaan voor de reguliere zorg …

Om te voorkomen dat de ziekenhuizen opnieuw overspoeld worden door coronapatiënten worden de maatregelen slechts heel voorzichtig stapje voor stapje afgebouwd. Het begint her en der in de maatschappij echter steeds meer te schuren. De afweging van zorgbelang vs economische belangen gaat steeds zwaarder wegen. Maar zo lang er nog dag en nacht overal in ons land op IC’s zo hard gevochten wordt voor mensenlevens, zal de economie toch nog even moeten wachten …

Vandaag hoop ik een privé-excursie te krijgen op een plekje waar ik mijn hart op kan halen met bloesem, insecten, vogels en wie weet wat nog meer voor moois. Waarschuwingsborden of -plakkaten hoop ik er niet aan te treffen, want die ken ik intussen wel. Waar ik tegenwoordig ook een kuier maak, of het nu in de Ecokathedraal is of in het Weinterper Skar, je kunt er niet meer omheen …

Voorlopig zullen we ons allemaal nog aan de maatregelen moeten houden, want we zijn nog lang niet van COVID-19 verlost. Integendeel, als we niet oppassen, zou het tegen het eind van dit jaar nog wel eens veel erger kunnen worden. Om de situatie beheersbaar te houden hebben we geen alternatief dan heel voorzichtig te zijn tot er een vaccin is. Laten we er om te beginnen met zijn allen voor zorgen dat ook al die zorgverleners op IC’s en corona-afdelingen binnenkort weer eens een paar dagen tot rust kunnen komen.

Tot slot: pas op jezelf en elkaar de komende tijd. Blijf gezond!

Vogelvaria

Geplaatst op door

Het bezoek van mijn fotomaatje en mij aan een prachtig plas-drasland te midden van een breed scala aan vogels heeft niet alleen op dat moment een paar uur plezier opgeleverd. Ik heb er intussen ook ruim een week met veel plezier over kunnen bloggen. In dit laatste deel eerst de kleinste en de grootste vogel van de dag naast elkaar: de kwikstaart (boumantsje wipsturt) en de door grutto’s omringde knobbelzwanen (knobbelswan) …

kwikstaart – boumantsje wipsturt
zwanen – swannen

Na enige tijd besloot ik vanaf het uitkijkplatform, dat in een hoek van het gebied staat, een paar overzichtsfoto’s te maken. Die foto’s zijn wel gelukt, alleen mijn timing bleek niet echt heel gelukkig te zijn …

Uitgerekend op dat moment verscheen er voor het eerst en voor het laatst die dag een tureluur (tjirk) binnen bereik van onze camera’s. Vanaf mijn verhoogde positie lukte het niet om hem netjes in beeld te kunnen brengen. Meer dan twee gecropte foto’s waarop hij in de verte heen en weer trippelt en eentje waarop hij wegvliegt, zat er voor mij niet in …

tureluur – 1 – tjirk
tureluur – 2 – tjirk
tureluur – 3 – tjirk

Op zo’n moment is het mooi dat je met z’n tweeën bent. Jetske was (toevallig?) net voordien op de juiste plek in de berm gaan zitten, waardoor zij wel een mooi serie van de tureluur kon maken. Onder het motto ‘Gedeelde vreugde is dubbele vreugde’ kan ik jullie Jetskes’ serie van harte aanbevelen: ‘De tureluur’ …