Gistermiddag heb ik even een rondje gereden door Fryslân’s Lege Midden (het lage midden van Fryslân) om wat buienluchten te fotograferen. De onderstaande foto’s heb ik rond 14:30 uur gemaakt in de buurt van Akmarijp, ten noorden van Joure …
Categorie archief: Landschap
Op pad met Tijmen – deel 2
Terwijl we genoeglijk op het bankje bij de dobbe zaten te babbelen en te genieten van de meegebrachte versnaperingen, schroefde ik het ministatiefje onder mijn camera. Nieuwsgierig als altijd hield Tijmen goed in de gaten waar ik mee bezig was.
“Waarom doe je dat, pake?” vroeg Tijmen, toen ik de camera op het statiefje voor ons in het gras zette.
“Zal ik ons eens samen op de foto zetten?” antwoordde ik, terwijl ik weer naast Tijmen op het bankje ging zitten.
“Dat kan toch niet …,” klonk het enigszins vertwijfeld.
“Oh nee … nou, let maar eens goed op …,” zei ik, terwijl ik de afstandsbediening van de camera tevoorschijn haalde.
Piep piep piep … klik … klonk het vanuit het gras.
“Oh heb je de afstandsbediening van te tv meegenomen …?” zei Tijmen lachend.
Het uitzicht was mooi, de koekjes waren lekker en we zaten gezellig te babbelen, maar daar waren we niet voor gekomen. Er moest gefotografeerd worden, en dus begaven we ons door het lange gras, nadat ik met Tijmen had afgesproken dat hij niet te dicht bij het water zou komen …
Al snel zag ik een geaderd witje zitten. Voorzichtig kwam ik wat dichterbij om het beestje te fotograferen …
“Wat zet je op de foto. pake?”
“Kom maar eens heel voorzichtig wat dichterbij,” zei ik, “daar zit een vlinder.”
Jammer genoeg vloog de vlinder net op, toen Tijmen afdrukte, maar hij staat er mooi wel op …
Omdat er verder weinig leven te bespeuren viel, bedacht ik een onderwerp om te fotograferen.
“Als jij nu hier blijft staan, dan loop ik daar naar toe,” zei ik tegen Tijmen, “dan kunnen we elkaar mooi op de foto zetten …”
“Ik zie twee pake’s,” kraaide Tijmen even later van plezier …
Ik zag op mijn beurt twee Tijmen’s.
Toen we aan het eind van de middag de foto’s bekeken, ontdekten we dat er precies ter hoogte van de weerspiegeling van Tijmen’s gezicht bellen op het wateroppervlak te zien waren. “Daar zat vast een kikker bellen te blazen,” was Tijmen’s reactie …
Nadat we zo nog een tijdje hadden rondgestruind, nam ik de lucht even in ogenschouw. Op dat moment zette Tijmen mij nog even en profil op de foto, terwijl hij zelf stoer tegen de zwerfkei leunde, die naast het bankje ligt. Zulke mooie foto’s zijn er lang niet van me gemaakt. Goed werk, Tijmen!
Daarna was het toch echt tijd om opnieuw vrolijk keuvelend terug te gaan naar de auto. Daar aangekomen was het nog steeds droog, en dus besloot ik, nadat ik Tijmen had vastgegespt, nog even naar de picknicktafel een paar honderd meter verderop te rijden. Daar kon ik Tijmen verrassen met een hartige hap die goed in de smaak viel …
De worstjes waren nog maar net op, toen we ons moesten haasten om droog in de auto te komen. Tijmen maakte onderweg vanaf zijn zetel achterin nog een foto van de plensbui waar we enkele momenten later doorheen reden …
Eenmaal weer thuis vertelde Tijmen in geuren en kleuren aan beppe waar we waren geweest en wat we hadden gedaan. We hebben afgesproken dat we bij een volgende logeerpartij zeker weer samen op pad zullen gaan. En zo lang mijn benen me willen dragen zullen er vast nog vele gezamenlijke fotokuiertjes volgen, want we vonden het allebei erg gezellig.
Skywatch Friday 160
Vanuit onze tuin gezien leek de lucht dinsdagavond helemaal helder, en dus hoopte ik op een mooie zonsondergang …
Sitting in our garden the sky looked bright and clear tuesday afternoon, and so I hoped to see a glorious sunset …
Toen ik rond 20:30 uur bij het meertje de Leijen aankwam, was de zon echter net achter een wolkenband verdwenen …
When I arrived at Lake Leijen around 20:30 o’clock the sun had just disappeared behind the clouds …
Ik ging lekker aan de waterkant zitten om te zien hoe het zich verder zou ontwikkelen …
I sat down near the water to see how things would unfold …
Rond 20:45 uur brak de zon nog even waterig door nevel en wolken heen …
At about 20:45 o’clock the sun softly came through mist and clouds for a moment …
In het originele formaat zijn op de onderstaande foto zelfs een paar zonnevlekken te zien …
At the original size of this photo you can even see some sunspots …
En daarna viel de avond stil over het water … het was heerlijk om daar een tijdje te zitten …
And then the evening fell quietly over the water … it was wonderful to sit there for a while…
Wil je meer Skywatchfoto’s zien? Klik dan op het logo …
Wanna see more Skywatch photos? Just click the logo …
Prettig weekend! … – …Enjoy your weekend!
Op pad met Tijmen – deel 1
In het voorjaar stelde Tijmen voor om een keer samen te gaan fotograferen als hij weer eens bij pake en beppe logeerde, hij zou dan zijn eigen camera meenemen. Gisteren was het zo ver en dus togen we, nadat ik de buienradar had bestudeerd, tussen de buien door samen naar het Weinterper Skar …
Vrolijk babbelend liep Tijmen voor me uit op het pad naar de dobbe. We waren nog maar nauwelijks onderweg of het eerste onderwerp diende zich al aan.
“Kijk pake, een beestje …”
“Wat voor beestje is dat dan?” vroeg ik.
Voorzichtig benaderde hij het beestje … “Oh, het is een kikkertje … hij lijkt wel van hout … Maar dat is wel handig, want als er dan een leeuw komt, dan denkt die ‘Dat lust ik niet …'”
Enkele meters verderop zette Tijmen zijn eerste paddenstoel op de foto …
Ook een eerste eikeltje ontkwam niet aan Tijmen’s camera …
“Oh … wat is dat, pake? Het lijkt wel een standbeeldboom …,” zei Tijmen terwijl hij naar een boom wees, die in december 2009 gedeeltelijk is bezweken onder de zware last van een halve meter sneeuw …
Natuurlijk maakte Tijmen een foto van die standbeeldboom …
Korte tijd later kwamen we bij het bankje bij de dobbe aan.
“Wat een mooi meertje,” luidde Tijmen’s commentaar, “dat wil ik wel even op de foto zetten …”
Nadat die foto was gemaakt, was het tijd om samen even lekker op het bankje te zitten met een pakje drinken en een paar koekjes. Terwijl Tijmen de resultaten van zijn eerste foto’s bekeek, vertelde hij bij het bekijken van de foto van de paddenstoel: “Toen ik nog klein was zocht ik in het bos vaak kaboutertjes …” Op mijn vraag of hij ze ook had gevonden, reageerde hij met: “Neeee, dat kan toch niet pake, want kabouters bestaan helemaal niet …”
Wordt vervolgd.
Libel op een leuning
Het zat gistermiddag weer erg lekker op één van de bankjes in De Deelen. Hoewel mijn bovenbenen al lichtjes begonnen te protesteren, besloot ik na een tijdje toch nog even een klein stukje verder te lopen. Vanaf de hoofdbrug middenin het terrein heb ik even een foto gemaakt van het bruggetje op de onderstaande foto. Dat bruggetje zou het keerpunt worden van deze kuier…
Op het bruggetje had een libel wel even zin om wat met me te spelen. Hij zat lekker in het zonnetje op de brugleuning. Zodra ik dichterbij probeerde te komen om een macrofoto van hem te maken vloog hij op om vervolgens een centimeter of 15 verderop weer te gaan zitten. Daar herhaalde het spelletje zich dan …
Pas na lang volharden en aandringen lukte het me om hem goed in beeld te krijgen. Kijkend naar het koppie en z’n snor ben ik geneigd te zeggen dat het waarschijnlijk een steenrode heidelibel is …
Op de foto hieronder is het uitzicht over een deel van De Deelen vanaf het bruggetje op de eerste foto te zien. Het water in het petgat lag er op dat moment vrijwel roerloos bij en het was er heerlijk stil …
Op weg terug naar de parkeerplaats heb ik nog weer een tijdje wat plaatjes staan schieten bij een pol koninginnekruid. Diverse insecten vlogen af en aan, maar alleen een hommel wilde even stil zitten voor de foto …
Op het laatste rechte stuk terug naar de parkeerplaats was ik te moe om nog achter libellen en ander vliegend spul aan te gaan. Ik heb alleen nog even een foto genomen van de gelaagdheid in het spiegelende water in het petgat …
Ik was blij dat ik weer bij de auto was, want de kuier was alweer aan de lange kant geweest. Vandaag maar weer een dagje rustig aan.
Terug naar de Deelen
Eigenlijk had ik jullie vandaag een fotoserie zullen voorschotelen van de wervelende wolken waar ik gistermiddag vanuit de tuin geruime tijd naar heb zitten kijken, maar dat beeld is alweer achterhaald door de actualiteit van de mooie blauwe met vriendelijke wolkenplukjes van vandaag. Om de opgewekte nieuwsgierigheid even wat te stillen, laat ik één van de vele foto’s van gistermiddag zien. De rest van de serie volgt binnenkort wel …
Omdat het vandaag zulk mooi zomers weer is, heb ik rond het middaguur mijn beste beentje weer voorgezet om een fotokuiertje te maken. Het werd hoog tijd om weer eens een kijkje te nemen in De Deelen, een uitgestrekt complex van laagveenmoerassen ten noorden van Heerenveen in het lage midden van Fryslân …
Vanaf de bijna lege parkeerplaats ben ik over het oostelijke pad langs één van de petgaten het gebied in gegaan. Aan de waterkant kreeg ik de kans om mijn eerste distelvlinder van het jaar te fotograferen. Echt helemaal haarscherp staat hij er niet op, maar ik moest nogal wat voorover buigen, en een nat pak was hij me niet waard. Afijn, voor een eersteling kan het er wel op door …
Op dezelfde bloem – is het koninginnekruid? – kon ik ook nog even een snoepende zweefvlieg kieken …
Bijna aan het eind van het eerste petgat. Nog even een blik op het bruggetje in de verte, en dan op naar het bankje aan de andere kant van de boomwal achter me …
Bij de vennetjes
Met een tevreden gevoel vervolgde ik gistermiddag mijn fotokuier aan de zuidkant van het Weinterper Skar, nadat ik wat foto’s had kunnen maken van de blauwe knoop. Het volgende doel was het vennetje dat een stuk verderop glinsterend in het landschap ligt …
Daar aangekomen heb ik eerst enige tijd lekker in het zonnetje op het bankje gezeten. Ik had gehoopt hier wat libellen of juffers te kunnen fotograferen, maar die lieten zich nauwelijks zien. Daarnaast was de wind spelbreker, zodat de paar foto’s die ik heb gemaakt van een vuurjuffer en een lantaarntje helaas onscherp bleken te zijn …
Hopend op meer succes bij het meest zuidelijke ven ben ik nog even verder gelopen. Onderweg passeerde ik de kleine kudde schapen die het terrein hier begraast. In het bosje dat de herinrichting van het terrein heeft overleefd zochten ze de schaduw op voor hun siësta …
Bij het zuidelijke ven heb ik eerst een tijdje in het lange gras op de hoge wal aan de oostelijke oever gezeten. Om teken zo weinig mogelijk kans te geven probeer ik zo weinig mogelijk ik het gras te gaan zitten, maar soms valt er niet aan te ontkomen, omdat mijn benen toch hun rust moeten hebben …
Vervolgens heb ik wat rondgescharreld op ‘het strandje’. Even dacht ik een heidelibel te zien die zich te grazen had laten nemen door een kleine zonnedauw. Toen ik wat dichterbij kwam werd duidelijk dat hij niet vast zat, want hij vloog gewoon weg. Afijn, het is geen geweldige plaat geworden, maar mijn missie om een libel te fotograferen was in elk geval geslaagd …
Even later lukte het me ook nog om als toegift een mannelijk platbuiklibel vast te leggen. Een macro-opname mocht ik niet van hem maken, maar na een korte achtervolging lukte het wel met behulp van de zoomfunctie …
Het was weer een heerlijke kuier. En met het huidige grijze weer is het geen straf om mijn benen vandaag gedwongen rust te geven. Ik nestel me zo meteen weer lekker voor de live beelden van het Skûtsjesilen. Hopelijk gaat het daarbij wat rustiger dan gisteren, want toen vielen er bij een daverende aanvaring drie gewonden.
Afanja's Weblog 