Afgelopen week liet @annespike – voor ingewijden ook wel bekend als Annemarie uit Oostenrijk – zich op Twitter ontvallen dat ik voor haar toch echt ‘de juffertjesman’ ben …
Wanneer je zo’n fraaie titel krijgt, dan vraagt dat natuurlijk om een toepasselijk dankwoord. Dat doe ik bij deze graag met behulp van een paar foto’s van de eerste vuurjuffer die zich dit jaar bij onze vijver vertoonde …
“Dankjewel, Annemarie … bye bye … zwaai zwaai …” 🙂
Juni 2016 zal vooral als een zeer natte maand de boeken in gaan. Wij kwamen er in de eerste decade van de maand nog heel goed af met slechts een enkele fikse bui, die op 3 juni 14 mm regen in ons tuintje achterliet. Afgezien daarvan verliepen de eerste tien dagen van juni hier droog en warm. In die periode beperkte de regenval zich vooral tot Zuid-Limburg, daar viel op diverse plaatsen al meer dan 100 mm …
Vanaf 11 juni kregen wij ook vaak stevige buien te verwerken, die regelmatig gepaard gingen met onweer. In de periode van 11 t/m 20 juni viel de meeste regen in een strook over het midden van ons land, en gek genoeg in Drachten e.o. Volgens HydroLogic was de gemeente Smallingerland in die periode de natste gemeente van het noorden. Vanaf 12 juni hebben we hier tot het eind van de maand slechts twee volledig droge dagen gehad. Geen wonder dus, dat er in ons tuintje in totaal 143 mm neerslag is gevallen, tegen ca. 71 mm normaal over de periode 1971-2000. In vergelijking met het zuidoosten van ons land zijn we er echter nog goed voor weg gekomen, daar viel op diverse plaatsen in juni meer dan 250 mm neerslag …
Juni begon bij ons echt zomers. In de eerste week kwam de gemiddelde temperatuur uit op 23,6 ºC met een hoogste maximumtemperatuur van 27 graden op 4 juni. In die periode verschenen ook de eerste waterjuffers van dit jaar bij onze vijver …
Hoewel de zon zich vanaf 11 juni maar mondjesmaat heeft laten zien, was juni met een gemiddelde temperatuur van 16,2 ºC tegen een langjarig gemiddelde van 14,4 ºC over de periode 1971-2000 toch weer een flink warme maand. Echte extremen deden zich daarbij niet voor. Ik heb in ons tuintje 10 warme dagen (maximumtemperatuur van minimaal 20,0°C) kunnen noteren en 2 zomerse dagen (maximumtemperatuur van minimaal 25,0°C), en dat komt ongeveer overeen met het langjarig gemiddelde over 1971-2000 …
Ik sluit af met een foto van één van de vennetjes bij de Merskenheide. Normaal gesproken staat het hier goeddeels droog en is de bodem bedekt met o.a. kleine zonnedauw. Dit jaar is het vennetje in juni wel erg ver buiten zijn oevers getreden …
Al die foto’s van dat zonnige dagje in Gaasterland kwamen me vorige week wel goed uit. Vanwege het regenachtige weer had Aafje een paar maal de auto mee naar haar werk, zodat ik wat minder op pad ben geweest. Die zonnige foto’s maakten dat gemis aardig goed, het gaf me bijna het gevoel alsof ik een week vakantie in Gaasterland had … 😉
Toch heb ik tussen de buien door nog een fotokuiertje in het Weinterper Skar kunnen maken. Veel verder dan de berm en het eerste deel van het zuidelijke pad heb ik me met het oog op de dreigende lucht niet gewaagd. Toch leverde het me wel weer een paar geslaagde foto’s op …
Dit juffertje trof ik in de berm aan. Het is wat een bleek juffertje, en daarom heb ik – zoals wel vaker – weer geen idee wat voor soort het is. Ik houd het eerst maar op een variabele waterjuffer, daarmee kan ik tenslotte (met wat hulp) alle kanten nog op … 😉
** Dankzij FotoAnna ben ik intussen weer wat wijzer geworden: het gaat om een jonge manlijke watersnuffel Waarvoor dank!
Erg smakelijk zagen de restanten van zijn maaltijd er niet meer uit …
En dus trok de spin zich maar terug om wat uit te buiken en even lekker bij te komen van zijn copieuze maal …
Al snel had hij een fijn plekje gevonden om lekker relaxend al vast weer uit te kijken naar een volgend smakelijk hapje …
Nadat ik me een tijdje naar volle tevredenheid had vermaakt met de rietzanger, vervolgde ik mijn weg richting auto. Onderweg wisten een azuurjuffer en een distelvlinder aan mijn camera te ontsnappen …
Met een roodoogjuffer had ik even later meer geluk. De eerste foto’s gingen de mist in, omdat het rietblad waar het beestje op zat nogal heen en weer werd gewiegd door de wind. Bij de bovenstaande foto begon het er op te lijken, maar pas met de foto hieronder was ik echt tevreden. Dat maakte me echter ook wat overmoedig, waardoor het juffertje er geschrokken vandoor ging …
Ik zag nog net dat ze op een pompeblêd in de vaart neerstreek, te ver buiten bereik om nog eens een macro-opname te kunnen maken, maar goed genoeg om met de zoomlens nog even een plaatje ten afscheid te kunnen maken …
Sinds zo goed als alle struikgewas langs de paden aan de oostkant van het Weinterper Skar twee jaar geleden in opdracht van Staatsbosbeheer grondig zijn verwijderd in het kader van een natuurcompensatie-operatie, is het insectenleven er drastisch afgenomen. Waar ik tot twee jaar geleden regelmatig een keur aan insecten kon fotograferen, valt nu hoegenaamd niets meer te zien en te beleven. Vorige week vrijdag had ik echter geluk, op één van de laatste nog resterende struiken zag ik een manlijke schorpioenvlieg zitten. Dichterbij gekomen, zag ik dat hij met de restanten van een waterjuffer aan het slepen was …
Is dat niet wat een grote prooi voor jou … ?
Doe nou voorzichtig …? Straks ben je hem kwijt …
Heb je ‘m nog …? Houd vast dan …
Ja, nou is hij weg … Ik had je gewaarschuwd, hè … Nu heb je niks meer … stomkop!
Nadat ik eerder al een viervlek en een uitsluipende smaragdlibel had kunnen fotograferen, kreeg ik maar liefst twee juffers tegelijk voor de lens. Twee vuurjuffers in tandempositie. Dit is het begin van de paring, waarbij het mannetje (de bovenste van het stel) met zijn achterlijfsaanhangsels het vrouwtje heeft vastgepakt bij haar halsschild …
Op het moment dat ik een paar detailopnamen wilde maken, liet het mannetje de stengel die ze beide hadden vastgegrepen los, waarna hij het vrouwtje mee omhoog trok. Samen vlogen ze weg, op zoek naar een plekje waar ze in alle rust zonder pottenkijkers hun paring kunnen voltooien …
Afanja's Weblog 