Vorige week maakte ik aan de Sodumerdyk tussen Pean en Nes een paar foto’s van een witte kwikstaart met op de achtergrond een koe …
Op dezelfde plek, maar dan aan de andere kant van de weg, zat vandaag een gele kwikstaart op een hek met op de achtergrond opnieuw een paar koeien …
In bijna tien jaar bloggen is dit de eerste keer dat een gele kwikstaart eindelijk eens even voor me wilde poseren …
Mijn dag is weer goed! 🙂
In Fryslân staat de grutto bekend als de “kening fan de greide” oftewel de “koning van de weide”. Helaas gaat slecht met de grutto, die al vanaf 1960 hard in aantal achteruit gaat. Rond de jaren zestig waren er nog ca 125.000 broedparen in ons land, dat aantal was in 2011 nog maar 40.000. De belangrijkste oorzaak van de daling is dat er jaar na jaar te weinig jonge grutto’s overleven …
Elk jaar streef ik er naar om een koning op zijn troon midden in de weilanden te kunnen fotograferen. Vorige week vrijdag lukte dat bijna op dezelfde plaats waar ik twee weken eerder het luchtshowtje van een buizerd kon fotograferen. Echt tevreden ben ik nog niet over deze opnamen, want bij de nadering van een enorme plensbui lag er een grijze waas over het land. Afijn, het seizoen is nog niet voorbij, misschien krijg ik binnenkort nog wel eens een kansje …
De afgelopen jaren stonden de maanden mei en juni voor mij meestal in het teken van de macrofotografie. Dit jaar is dat er in mei nog nauwelijks van gekomen. Enerzijds is dit te wijten aan het feit dat mijn favoriete insectenrijke struiken in het Weinterper Skar zijn verdwenen, anderzijds heeft het alles te maken met mijn kwakkelende gezondheid de laatste tijd. Een echte fotokuier heb ik al een tijdje niet meer kunnen maken, macrofotografie kost nog veel meer energie …
Daarom ben ik dit jaar eerder dan te doen gebruikelijk overgestapt op de bermfotografie, het fotograferen van onderwerpen in en vanuit een bij voorkeur bloemrijke berm. Normaal deed ik dat de afgelopen jaren vooral tijdens perioden met zomerse of tropische warmte, want een ritje maken met de airco aan en tussendoor een koel plekje ergens in een berm zoeken, lukt eigenlijk altijd wel …
De komende tijd zullen er hier dan ook zeker nog meer bermfoto’s met o.a. paarden verschijnen, maar daarnaast zullen ook de weercijfertjes over de maand mei en de laatste stand van zaken rond de tunnelbouw aan de Peelrug de revue passeren. Vandaag doe ik het verder – net als dit mooie Friese paard – lekker rustig aan.
Het was een mooie en tamelijk zonnige dag, toen ik weer eens een ritje maakte in de buurt van Earnewâld …
Terwijl ik over de ‘Alle Om Slachte’ tussen Oudega en Earnewâld reed, zag ik in de verte een buizerd op een paaltje staan …
Nadat ik een paar foto’s van hem had gemaakt, vloog hij op …
Even hing hij quasi biddend boven een weiland …
Daarna maakte hij een scherpe bocht en kwam hij even recht op me af …
In volle vaart scheerde hij vervolgens voor me langs …
Zodra hij uit zicht verdwenen was, restte nog slechts het beeld van de boerderij in de verte tussen de kruidenrijke weilanden …
Fryslân op zijn mooist. 🙂
Eigenlijk had ik de auto in de berm laten uitrollen, omdat er een stukje verderop een grutto op een dampaal stond te pronken. Op het moment dat de auto tot stilstand kwam, vloog de grutto echter op …
Tot mijn geluk streek er vrijwel meteen een kwikstaartje op de paal neer. Als een volleerd model liet het vogeltje me beide zijden zien. De grazende koe op de achtergrond kreeg ik er als bonus bij …
Ik heb eerlijk gezegd geen idee wat voor vlieg dit is …
Maar ik weet wel dat hij op een in de wind heen en weer wiegende boterbloem zat …
Nadat we een gezamenlijke fotokuier in de kop van Overijssel onlangs al eens hadden uitgesteld vanwege mijn gezondheidsperikelen, kwam mijn fotomaatje afgelopen dinsdag naar Drachten. We troffen het niet echt met het weer, want in de loop van de ochtend trokken er nogal wat buien met regen en af en toe een klap onweer over de provincie …
Toen de lucht tegen het eind van de ochtend wat meer blauw begon te vertonen, besloten we een ritje naar het Weinterper Skar te maken. Daar bloeiden de eerste brede orchissen tenslotte, en die wilde Jetske toch wel graag weer even bekijken en fotograferen …
Halverwege de rit begon het tot ons verdriet alweer te regenen, daarom zijn we eerst maar even doorgereden naar de Peelrug, zodat Jetske ook de stand van zaken daar weer even in ogenschouw kon nemen. Het bleef bij een beperkte blik op de bouwplaats vanuit de auto, want toen we daar waren, kwam de regen weer met bakken uit de lucht …
Er restte ons weinig anders dan toch maar naar het Skar te rijden, en te hopen dat het snel droog zou worden. En dat gebeurde ook. Maar lang duurde dat niet, want al snel kwam er een volgende bui met rollende donder opzetten, zodat we ons schielijk tijdelijk terugtrokken in de auto. Zodra de lucht weer begon op te klaren, vleide Jetske zich op de van haar bekende wijze in haar speciale fotografiebroek neer in het natte gras langs de Nije Heawei …
Omdat ik vorige week al een exemplaar van de brede orchis had gefotografeerd en er nog maar enkele echte koekoeksbloemen bloeiden, heb ik me er toe beperkt om wat landschapfoto’s en een paar foto’s van Jetske in de berm te maken. Toen de zon zowaar begon te schijnen, heb ik mij tactisch teruggetrokken op de afsluitboom van het noordelijke pad. Daar vandaan kon ik zonder teveel spanning in mijn benen Jetske’s doen en laten mooi in de gaten houden …
En voor wie nu benieuwd is naar het resultaat van Jetske’s geploeter in die kletsnatte berm, haar foto’s van de brede orchis en een enkele echte koekoeksbloem zijn hier te zien: Brede orchis in het Weinterper Skar.
Afanja's Weblog 