Een nieuw bankje en ’n vreemde vogel

Nadat onze macromissie bij de Kapellepôle was mislukt, zetten Jetske en ik koers naar de Leijen. Zoals meestal parkeerden we de auto bij Doktersheide. Toen ik hier enkele weken geleden was, baadde de trots van de Tike in zonnig zomerlicht, nu hing er een bui boven Eastermar die best eens onze kant op zou kunnen komen …

Gelukkig had ik net een kwartiertje in de auto gezeten, zodat we het bankje met zicht op de oude boom links konden laten liggen. Het lijkt me met het oog op teken ook niet zo’n fijn plekje nu …

Tot mijn verrassing stond er pakweg 50 m verderop bij de ingang van het paadje naar de vogelkijkhut een gloednieuw bankje. Middels een plaatje en een QR-code vertelt het bankje een lokaal verhaal. Ik vind het mooi! De QR-code is ook hieronder te scannen …

Gevolgd door het met camera’s behangen boswachtersvrouwtje liep ik het paadje naar de vogelkijkhut ‘de Blaustirns’ in. Het omringende gras en riet was in nog geen drie weken tijd hoog opgeschoten …

Halverwege het paadje hielden we enige tijd halt. In de boom die iets verderop in het rietland staat, hoorden we een bijzondere vogelroep, die we geen van beiden thuis konden brengen …

Ingepakt – uitgepakt

De grote papavers zijn in de loop der jaren uit de achtertuin verdwenen. Omdat we er dierbare herinneringen aan bewaren, heeft Aafje onlangs een deel van de papavers uit de voortuin opnieuw geïntroduceerd in de achtertuin. Dat heeft intussen geresulteerd in een eerste bloem …

Tijdens de regen begon de knop gistermiddag voorzichtig open te gaan. Vanmorgen was hij helemaal geopend en wapperde hij fier in de wind …

Digitalis, winkel en woning

Het was druk in en rond de digitalis oftewel het vingerhoedskruid vorige week. Voor de één is de bloem een levensmiddelenwinkel, voor de ander is ’t een nette arbeiderswoning …

Hommels waren er zoemend op zoek naar lekkernijen. Diverse kleine spinnetjes waren er – kennelijk met voorkennis over het weer – gaan wonen …

Als regen en wind de bloemen hard heen en weer slingeren, zijn veiligheidsgordels van harte aanbevolen. Als het spinnetje op de onderstaande foto dat advies ter harte had genomen, had ’t nu misschien nog droog gezeten …

Het zijn helaas druppels die momenteel het beeld bepalen, en daar was ik persoonlijk eerlijk gezegd nog niet aan …

De laatste ijsbeer

De tropische warmte waar we momenteel mee te schaften hebben, lijkt me een goed moment om jullie voor te stellen aan de laatste ijsbeer. Het is een tekening in inkt, aquarel en kleurpotlood van Kirsten Krijthe, de kunstenares die vorig jaar in opdracht van Aafje een tekening van mij heeft gemaakt.

De ijsbeer hangt in het formaat 35 x 20 in mijn computerhoekje in de woonkamer …

  • In de header stond vandaag een foto van het leefgebied van de laatste Nederlandse ijsbeer aan de Friese IJsselmeerkust uit februari 2012. Met het smelten van de laatste ijsbergen ruim 9 jaar geleden, is ook de ijsbeer verdwenen

Koelte bij de salamanders

Met een maximumtemperatuur rond de 22°C was het hier gisteren een fijne zomerdag. Daar heb ik dan ook dankbaar gebruik van gemaakt door even een ritje en een kort fotokuiertje te maken. Met temperaturen boven de 25°C, donderdag mogelijk oplopend tot tropische waarden, zal het daar de komende dagen niet meer van komen …

’s Ochtends is het op het terras bij de vijver in de salamanders nog goed uit te houden. Water brengt niet alleen extra leven naar de tuin, het geeft ook altijd het idee van verkoeling. De salamanders krijg ik momenteel trouwens nauwelijks nog te zien. De krabbenscheer doet het ook dit jaar weer zó goed, dat er met alle nieuwe loten nu eigenlijk alweer teveel krabbenscheer in de vijver zit. In ieder geval wel zoveel, dat de salamanders zich er heel goed in en onder kunnen verstoppen.

Gelukkig heb ik half mei, toen de krabbenscheer nog klein was, wat foto’s van die leuke diertjes kunnen maken. Ze lijken elkaar voortdurend op te zoeken, en soms gaan ze heel nieuwsgierig en speels samen een op iets nieuws af, zoals het bloemblaadje op de derde en vierde foto hieronder …

Maak er een mooie dag van en hou ’t hoofd koel. 🙂

Zomer aan de Leijen

Een telefoontje komt onderweg maar zelden gelegen. A belde vorige week precies op het juiste moment, ik was net uit de auto gestapt om een kuiertje te maken bij de Leijen. Terwijl ik vanaf het amper 10 meter verderop staande bankje zicht had op de trots van de Tike, hebben we enige tijd genoeglijk zitten bijpraten …

Daarna was het tijd om in beweging te komen en de korte kuier naar de vogelkijkhut ‘Blaustirns’ te maken …

Het paadje werd links en rechts omzoomd door een keur aan bloemen. De bloem van één van de gele lissen werd goed bewaakt door een soldaatje …

Het meertje lag er stil en verlaten bij. In één van de bomen midden in het water zat een aalscholver. Omdat hij net op het randje van het bereik van mijn camera zat, kon ik daar verder niet veel mee …

Een fuut dobberde rustig aan de kijkhut voorbij zonder mij ook maar een blik waardig te keuren. Een futendansje zoals twee jaar eerder op dezelfde plek, zat er helaas niet in. Saai, hoor …

Nog dichterbij was het wateroppervlak goeddeels bedekt met bloemen en bladeren van de waterlelie. Op het eerste gezicht een mooi beeld …

Als ik wat verder inzoom, ziet het er echter een stukje minder mooi uit. Het warme weer van de laatste weken is een katalysator voor algengroei. Het zal niet lang meer duren voordat de eerste zwemverboden i.v.m. blauwalg worden afgekondigd, vrees ik …

De eclips in 12 foto’s

Terwijl ik vanmorgen aan de koffie zat, bedacht ik me dat ik zou kunnen proberen om het zonnefilter, dat ik ooit voor mijn oude camera had gemaakt, voorzichtig te demonteren en het dan provisorisch op mijn huidige camera te bevestigen. Veel meer dan op aluminiumfolie lijkend materiaal is zo’n zonnefilter namelijk niet. Je moet het alleen heel voorzichtig behandelen.

Nadat ik het filter voorzichtig had losgemaakt van de oude houder, heb ik het uiteindelijk verrassend simpel met de zonnekap van mijn camera op de lens vast kunnen zetten. Om 11:30 uur was ik klaar, net te laat om het eerste contact op foto vast te kunnen leggen …

Er lekte weliswaar nog wat licht langs de rand, maar ik heb de gedeeltelijke zonsverduistering toch heel aardig vast kunnen leggen vanuit de tuin. In twaalf foto’s zie je hieronder met 65 x zoom het verloop van 11:31 uur tot 13:33 uur. Echt spectaculair was het niet, daarvoor was het een te kleine eclips. Ik vind het vooral jammer dat er op dit moment geen grote zonnevlekken op de zon te zien zijn. Maar hoe dan ook, ik kan hem wel weer afvinken ... 🙂