Afgelopen woensdag bereikte de temperatuur in ons tuintje voor het eerst dit jaar de zomers 25 graden. Daarmee was het de eerste echt zomerse dag van 2019. Omdat er die dag een fotokuiertje met mijn fotomaatje op het programma stond, stelde ik voor om een kijkje te nemen bij de Alde Ie. Dit is het voor autoverkeer afgesloten landweggetje ten westen van Gorredijk, omgeven door plasdras, waar ik vorige week een aantal grutto’s had gefotografeerd. Die foto’s waren de dag daarna te zien in mijn ‘Skywatch Friday 462’ …

Woensdag hadden we helaas minder geluk. Het was er nog steeds mooi en stil. Het was er zelfs te stil voor de tijd van het jaar. In tegenstelling tot een week eerder was er geen vogel meer te horen. En als ze niet te horen zijn, dan weet je dat de kans ook erg klein is dat je ze te zien zult krijgen …

Nog wat beter rondkijkend was al snel duidelijk wat de oorzaak was: van plasdras was geen sprake meer. De bodem was volledig uitgedroogd. Zo droog heb ik het hier rond deze tijd van het jaar niet eerder gezien. En dat is geen wonder. Na de droge zomer van vorig jaar hadden we eind vorig jaar een watertekort van ongeveer 300 mm. Dat is in de afgelopen winter maar gedeeltelijk weggewerkt. De 20 mm regen die hier sinds woensdagavond is gevallen, zet geen zoden aan de dijk. Op dit moment hebben we nog steeds een tekort van zo’n 180 mm. Daarmee lijken we de zomer met een nog groter probleem te starten dan vorig jaar …

Vogels kregen we dus niet te zien aan de Alde Ie ditmaal. Het meest spannend was in feite nog de eerste waterjuffer van het jaar, die op Jetskes’ korte broek neerstreek. Toen ik ter plekke kwam, was het juffertje helaas al gevlogen, maar Jetske heeft er zelf een aantal heel aardige macro’s van gemaakt. Die foto’s hebben een plekje gekregen in haar logje ‘Geen weidevogels maar wel een waterjuffer’ …

aan de Alde Ie -1

aan de Alde Ie – 2

aan de Alde Ie – 3

aan de Alde Ie – 4

aan de Alde Ie – 5