De foto van gisteren is een bewerking van een foto uit januari 2006. Er zaten op dat moment veel luchtbellen gevangen in het ijs op onze vijver. Op de eerste foto zie je er een aantal schuin van boven. Op de tweede foto was ik op zoek naar een compositie. En dat werd de derde foto, die ik gisteren heb gekozen voor een bewerking …
Nadat ik er wat mee had zitten spelen in mijn intussen 18 jaar oude Photoshop 7.0, was dit na enige tijd het uiteindelijke resultaat …
Na de koffie ben ik dinsdag in de auto gestapt om eerst een ritje naar de Bûtendiken tussen Smalle Ee en De Veenhoop te maken. Daar kon ik de auto parkeren op het nog bijna maagdelijke sneeuwdek op het kleine parkeerplaatsje voor het Noordergemaal (kaart OpenStreetMap) …
Een paar minuten later hing Flip op ruim 100 m hoogte. Erg lang duurde dat niet, al snel kreeg ik een waarschuwing voor harde wind en het advies om af te dalen naar een veiliger hoogte. Nadat er even later op ca. 80 m hoogte opnieuw een waarschuwing oplichtte, ben ik afgedaald naar ongeveer 40 m.
Op de eerste 3 foto’s hieronder, kijken we van west naar oost uit over het vaarwater naar Drachten. Op de laatste twee foto’s is te zien dat eenden en zwanen gezamenlijk een groot wak open houden in It Krûme Gat vlak voor het gemaal …
Het is weer tijd om een punt achter het jaar te zetten. En dat vind ik in dit geval helemaal niet zo erg, Ik vond het weer geen fantastisch jaar met alle vreemde politieke ontwikkelingen en wendingen, zowel nationaal en internationaal.
Op het persoonlijke vlak heb ik niet echt te klagen gehad dit jaar. Ja, ik sukkel langzaam maar zeker verder achteruit, met name mijn onderdanen laten het wel eens wat te vaak afweten. Maar daar doe je met MS verder niks aan. Gelukkig houdt Aafje me thuis met de meeste zaken nog steeds uit de wind, anders zou de strijd een stuk groter zijn.
Mede dankzij mijn trouwe fotomaatje Jetske is het ook in fotografisch opzicht toch best weer een aardig jaar geworden. Hieronder even een kort overzicht met voor elke maand een foto …
Dank aan alle lezers, likers en reageerders. Zonder jullie bijdragen zou het hier een saaie boel zijn. Mede namens Aafje wens ik jullie allen een rustige & veilige jaarwisseling en een gelukkig & gezond 2026.
Gisteren liet ik hier al de eerste schaatsers van deze winter zien. Daar ging op Eerste kerstdag ook al wat ijspret aan vooraf, maar dan in het klein rond de vijver in onze tuin.
Het roodborstje daalde Eerste Kerstdag ’s middags af naar de waterkant. Twijfelend bleef hij even op de laatste steen staan. Hij strekte zich eens goed en keek alert om zich heen. Merelmans was nergens te zien. Zou hij het er dan maar op wagen om als eerste op het ijs te stappen …?
Nou, reken maar dat hij het erop waagde! Eerst hipte hij naar het laagste steentje rond de vijver, dat nog net boven het ijs uitstak. Daarna was het nog maar een klein sprongetje … en daar stond hij. Fier keek hij om zich heen. Hij stond toch maar mooi als eerste op het ijs dit jaar!
Lang duurde de pret echter niet. Al snel verscheen merelmans. En merelmans heeft de laatste tijd de onhebbelijke gewoonte om geen andere vogels in de tuin te dulden. Het roodborstje werd dan ook vrijwel meteen weer verjaagd.
De merel leek het niet aan te durven om het ijs op te stappen. Hij bleef op een steen aan de rand staan. Zich diep voorover buigend, lukte het hem om het puntje van zijn snavel in het natte randje tussen ijs en walkant te steken om zo wat te drinken. Slim! Langs de walkant is het ijs altijd het zachtst. Zodra er wat zon is, ontstaat er tussen de walkant en het ijs wat dooiwater, daar maakte de merel slim gebruik van …
Het koolmeesje even later leek op safe te spelen. Terwijl merelmans aan de rand van het ijs bezig was, streek het koolmeesje neer op de rand van een drinkschaal achter in de tuin. Al snel volgde hij het voorbeeld van het roodborstje door op het ijs te gaan staan. Zo kon ook hij wat beter bij het vochtige randje langs de kant van het ijs …
Als je dit in Fryslân na een nachtje met matige vorst aan de bevroren waterkant ziet liggen, dan kan dat maar één ding betekenen: er wordt geschaatst …
En zo was het ook! Rond 10 uur vanmorgen waren de eerste schaatsers actief op de Wolwarren bij Oudega en in de Jan Durkspolder bij Earnewâld. En natuurlijk stond ik meteen met mijn camera langs de kant …
Niet wit, wel koud …
.
We lieten de woudreuzen aan De Baars achter ons en daalden in westelijke richting af van 12.50 m naar -0,50 m aan de oostkant van De Weerribben. Daar stopten we voor een korte fotosessie aan de Hogeweg (kaart OpenStreetMap) …
Aan de Hogeweg staan o.a. de spinnenkopmolen de Wigter en een mooie maalvaardige tjasker. Vandaag richtten we onze camera ’s echter op een paar van de pittoreske vervenershuisjes aan de weg. Op de sloot langs de oostkant van de weg lag nog een eerste dun laagje ijs. Daarachter stond een van de kleine vervenershuisjes. Mijn moeder is voor en tijdens de Tweede Wereldoorlog in een vergelijkbaar huisje opgegroeid met haar ouders en 7 broers en zusters aan een andere Hoge Dijk. Ik vind dat nog steeds onvoorstelbaar …
Aan de overkant van de weg staat achter een wat bredere gracht een vervenershuisje met daarachter een schuur of stal. Ik denk, dat we dit een keuterboerderijtje mogen noemen …
Afanja's Weblog 