Vermoeidheid en het ineens weer een stuk koudere weer houden me vandaag binnen. Ik heb zojuist nog even een rondje door de tuin gemaakt om te zien of er nog een klein kruipend of vliegend beestje was dat een uitdaging voor een macro-opname zou kunnen vormen, maar ook de insecten vinden het blijkbaar nog te koud om zich te vertonen. Afijn, dat geeft me mooi de gelegenheid om nog even wat foto’s te laten zien die ik woensdag in het rietland heb gemaakt…

Eerst nog even een foto die ik tijdens de vorige sessie in het rietland in de Weerribben heb gemaakt. Hierop is te zien, dat het gemaaide riet eerst in kleine bosjes in schoven bijeen wordt gezet. Op deze manier wordt voorkomen dat het riet nat wordt en gaat rotten zo lang het nog op het land staat …

Nadat het riet is gekamd, waarmee de ruigte (het afval) uit het riet is gehaald, wordt het in grotere bossen bijeen gebonden. Deze bossen worden vervolgens op verschillende plaatsen bij elkaar gelegd, wachtend op vervoer naar het bedrijf van de rietteler …

Veel rietland in de Weerribben is alleen toegankelijk over het water. Daar worden de rietbossen aan de waterkant verzameld, zodat ze later relatief makkelijk per boot kunnen worden opgepikt om te worden vervoerd …

Het rietland van Jetske’s zwager is prima over land bereikbaar. Daar worden de bossen bijeen gelegd langs de paden die het rietland doorkruisen …

Woensdag werd er hard gewerkt om het riet op een aanhanger te laden. Om een idee te krijgen hoe zwaar dat werk is, heb ik even zo’n bos riet opgetild. Nou, ik kan jullie verzekeren dat het heel zwaar werk is …

De rietbossen die onderaan de stapel hebben gelegen en nog wat nat zijn, blijven nog even achter op het rietland. Deze bossen worden rechtop gezet, zodat ze nog even lekker kunnen doorwaaien …

Ze torenen als menhirs uit Asterix en Obelix in het nu verder kale rietland omhoog, wachtend tot ook zij droog genoeg zijn om op het bedrijf van de rietteler verder te worden verwerkt …