Het mag dan met een gemiddelde temperatuur van 7,2 ºC in de eerste week van januari weer uitzonderlijk zacht zijn voor de tijd van het jaar (normaal is het ongeveer 2,5 ºC), alle vocht dat de wereld de laatste tijd grijs en grauw kleurt, maakt het voor mijn gevoel allerminst aangenaam. Nee, echt bruisend is het allemaal niet …

Maar het heeft geen enkele zin om daar om te gaan zitten treuren en sippen, want daar wordt het niks beter van. Daarom heb ik mezelf er ook vandaag weer toe gedwongen om even een ommetje te maken. Daarbij heb ik het mezelf na de pittige fotokuier van gisteren vandaag maar wat makkelijker gemaakt door te stoppen op een plekje waar ik slechts luttele meters hoefde te lopen om aan de waterkant wat plaatjes te kunnen schieten …

Nu eens geen plekje waar het water in rust is en waar fraaie weerspiegelingen op het oppervlak worden getekend, maar een locatie waar het water volop stroomt in roestbruine tinten en wit schuim doet borrelen en bruisen …

Bij de aanblik van al dat schuim krijg ik ineens zin om me in een warm bruisend bad te wentelen … Daarom morgen meer over de omgeving van dit schuim.