Tagarchief: Wijnjeterperschar

Op zoek naar insecten

Geplaatst op door

Voordat Jetske en ik elkaar bij de pluizenbollen van de paardenbloemen weer tegen het lijf liepen, tipte zij me over het fluitenkruid langs het pad naar de dobbe. Jetske had daar wat waterjuffers voor de lens gehad …

Die waterjuffers waren kennelijk gevlogen tegen de tijd dat ik daar even rond keek. De mooie witte schermbloemen waren leeg en ze bleven leeg. Helemaal vruchteloos was mijn zoektocht echter niet. Op een bramenstruik zag ik een bloedcicade lopen. De doornen weerhielden me ervan om hem beeldvullend in beeld te krijgen …

Jetske had intussen blijkbaar aan de zuidkant weer wat gevonden. Ze was vast niet voor niks weer in het gras naast het pad neergeknield …

Ik richtte mijn aandacht eerst nog even op een boterbloem met een spuugbeestje. Ik kan er niks aan doen, maar zodra ik het schuim van een spuugbeestje zie, moet ik onwillekeurig denken aan “Het spuugbeestje in de achtertuin van Jan Wolkers”…

Omdat ik een spuugbeestje uiteindelijk toch minder interessant vind dan Jan Wolkers, voegde ik me al snel weer bij mijn fotomaatje. Zij bleek druk bezig te zijn om een Sint Jacobsvlinder te portretteren. We zijn gewend om dergelijke vondsten met elkaar te delen, maar zekerheidshalve probeer ik op zo’n moment vaak al een paar foto’s te maken, voordat Jetske plaats voor me maakt. Dat bleek in dit geval maar goed te zijn ook, want amper twee tellen later vloog de bijzondere vlinder op om vrijwel meteen uit beeld te verdwijnen …

In de pluisjes

Geplaatst op door

Terwijl Jetske zich nog enige tijd met de brede orchissen vermaakte, nam ik even plaats op het eerste echte Afanja-bankje langs het pad. Terwijl ik de omgeving nog eens in me opnam, kwam ik opnieuw tot de conclusie dat het tegenwoordig eigenlijk maar een dooie boel was in het Weinterper Skar. Waar je enige jaren geleden de insecten bij wijze van spreken van je af moest slaan, moest je ze tegenwoordig zoeken …

Een loopje naar het begin van het pad leverde dan ook weinig meer op dan wat uitgebloeide paardenbloemen. Omdat je er altijd het beste van moet zien te maken, streek ik even bij een paar pluizenbollen neer …

Ik heb het in de loop der jaren al vaker geschreven, maar ik vind de paardenbloem nog altijd één van de meest ondergewaardeerde bloemen van ons land. Zeker wanneer je er eens goed voor gaat zitten, zijn ze in alle fasen het bekijken waard …

Intussen had mijn fotomaatje blijkbaar haar fotosessie met de orchissen afgerond, want terwijl ik geconcentreerd bezig was om wat van de pluisjes te maken, zag ik haar ineens weer in beeld verschijnen …

Orchissen ‘in beweging’

Geplaatst op door

Hoewel ik na enig zoekwerk toch nog een paar echte koekoeksbloemen en zelfs twee brede orchissen had gevonden, liep ik enige tijd later toch enigszins teleurgesteld terug naar de auto. Ik was in het verleden beter gewend hier. Vlak voordat ik bij de parkeerplaats was, besloot ik nog even een paar stappen zijwaarts te maken. ’t Idee was om nog even wat plaatjes te scoren van de zee aan boterbloemen daar…

De boterbloemen werden al snel bijzaak. Zodra ik een paar voorzichtige stappen in het veld met de boterbloemen had gezet, zag ik het paars van een brede orchis tussen het groen en geel door schemeren. En al snel werd duidelijk dat er nog veel meer stonden. Ik kon maar tot één conclusie komen: de orchissen waren het oude pad overgestoken om zich opnieuw te vestigen aan de andere kant. En zo te zien hebben ze het daar prima naar de zin …

1. tussen de wilde bloemen
2. tusken de wylde blommen
3. brede orchis
4. frouljustriennen
5. in het Weinterper Skar
6. echte koekoeksbloem
7. kraneblom
8. tweespan

Op zoek naar de orchis

Geplaatst op door

Half mei had ik al een kuiertje in het Weinterper Skar gemaakt, omdat ik hoopte dat misschien de eerste orchissen te vinden zouden zijn. Dat was wat al te optimistisch, maar met de heiderinkelbel en de wetterpinksterblom was ik toen ook erg blij. Vorige week ben ik in de herkansing gegaan voor de orchissen …

De plek waar ik ze hoopte te zien bood geen erg hoopvolle aanblik. Tot drie jaar geleden liep hier de Nije Heawei. De berm van die smalle landweg bood jaarlijks rond deze tijd een feestelijk aanblik, omdat er steevast een keur aan orchissen tot bloei kwam. Nu niet meer. Het veld ten noorden van de weg ging daar in mei/juni vaak schuil onder een zacht golvende roze zee van van echte koekoeksbloemen. Ook daar was nu niets van te zien. Zou ik dan ook nu nog te vroeg zijn …?

Ik besloot eerst maar eens even te genieten van rust en uitzicht op het ‘Afanja-bankje’ langs het pad. Nadat mijn onderdanen hun kracht hadden hervonden, besloot ik enige tijd later net als twee weken eerder toch maar weer met enige rekkelijkheid der regels behoedzaam wat dieper in ’t groen op zoek te gaan. Dat leverde me na enig zoeken toch nog een paar orchissen en enkele echte koekoeksbloemen op …

1. zicht vanaf het ‘Afanja-bankje’
2. echte koekoeksbloem en boterbloem
3. wilde orchis en boterbloemen
4. wilde orchis
5. echte koekoeksbloemen
6. wilde orchis verscholen in ’t groen

– morgen nog wat van dit moois –

De wetterpinksterblom in bloei

Geplaatst op door

Nog voordat ik dinsdag aan de heiderinkelbel toe was, werd ik verrast door een ander bijzonder bloemetje. Het slootje bij de parkeerplaats aan de oostkant van het Weinterper Skar stond vol met waterviolier, in het Fries de wetterpinksterblom …

Deze mooie wit-roze bloemetjes, die van hele natte voeten houden, bloeiden vroeger in een slootje aan de zuidkant van It Skar. Sinds Staatsbosbeheer enkele jaren geleden in al haar wijsheid heeft besloten om alle sloten in het gebied te dempen, had ik ze niet meer gezien …

‘De soort is een indicator voor kwel en verdraagt veel schaduw. De waterviolier is de enige Nederlandse vertegenwoordiger van het geslacht Hottonia, dat wereldwijd nog één andere soort telt: Hottonia inflata uit Noord-Amerika. Het geslacht is vernoemd naar Pieter Hotton (1648-1709), Leids hoogleraar en de voorganger van Boerhaave,’ aldus Wikipedia over de waterviolier …

1. waterviolier – wetterpinksterblom
2. waterviolier – wetterpinksterblom
3. waterviolier – wetterpinksterblom
4. waterviolier – wetterpinksterblom
5. waterviolier – wetterpinksterblom

Betrapt bij de heiderinkelbel

Geplaatst op door

Na het groen en geel van gisteren is vandaag het roze aan de beurt, roze van het heidekartelblad. Heidekartelblad – heiderinkelbel in het Fries – is een bijzondere tweejarige plant met hele mooie, kleine bloemetjes …

Heidekartelblad staat op de Nederlandse Rode lijst van planten als zeer zeldzaam en zeer sterk in aantal afgenomen. In het Weinterper Skar laat het zich gelukkig vrijwel elk jaar weer zien ….

In de eerste jaren waarin ik blogde was er maar hier en daar een bloemetje te vinden. Ondanks het feit dat ze op en vlak langs een pad stonden, was de kans om er eentje over het oog te zien erg groot. Het zijn namelijk zoals ik al eerder schreef hele kleine bloemetjes. Kijk maar …

Op en langs het pad kon ik het heidekartelblad dinsdag niet vinden, maar vlak naast het pad stonden ze nu in grote roze pollen bijeen (zie foto 2). Er zat niets anders op dan even een paar stappen op verboden gebied te zetten om een paar macrofoto’s te kunnen maken …

heidekartelblad
heiderinkelbel

De volgende foto laat mooi zien waarom heidekartelblad in het Fries heiderinkelbel heet. Als de vruchten rijp zijn, gaan de zaadjes in de zaaddoos zachtjes ‘rinkelen’ als de wind ze in beweging brengt. Zo wordt althans gezegd … In dit geval zijn de zaadjes al uit het zaaddoosje tevoorschijn gekomen …

Terwijl ik daar – met mijn rug naar het pad – geconcentreerd zat te fotograferen, hoorde ik op een bepaald moment zachtjes ’t nog altijd vrij kenmerkende geluid van een VW naderen. Ik wist meteen dat het mis was, maar omdat ik nu toch al gezien en dus betrapt was, besloot ik maar rustig door te gaan met fotograferen.

“Jo witte wol dat jo yn kwetsber gebiet sitte tink …!?” hoorde ik de man van Staatsbosbeheer zeggen, nadat hij de auto tot stilstand had gebracht.
“Ja, it is my bekend, mar ik koe it net litte om even een pear close-ups van de heiderinkelbel te meitsjen,” antwoordde ik.

De mensen die hier al langer meelezen, weten dat ik ervaring heb op dit gebied. Een jaar of twaalf geleden werd ik op vergelijkbare wijze pakweg 50 meter verderop eens op mijn schouders getikt door een tweetal Boa’s bij het fotograferen van de blauwe knoop. Nadat ik mijn fout had erkend, volgde toen een goed gesprek. En daar bleef het bij. Dinsdag ging het niet anders. De man van SBB kende zijn pappenheimers. Aan de manier waarop ik behoedzaam terug stapte naar het pad, had hij al gezien dat ik goed volk was. Aan het eind van het gesprek wenseten we elkaar nog een genoeglijke dag …

’t Skar kleurt weer mooi

Geplaatst op door

Ter gelegenheid van Pinksteren onderbreek ik de serie die ik tijdens onze vakantie aan de rand van het platteland heb gemaakt even voor een paar kleurrijke foto’s die ik dinsdag in het Weinterper Skar heb gemaakt.

Je hebt van die dagen dat alles even op zijn plek valt, dinsdag was weer zo’n dag. Het was de laatste warme dag van de vorige ‘mooi weer periode’. Omdat ik ’s ochtends bij de koffie al voelde, dat zowel mijn benen als mijn buik me niet al te veel plaagden, besloot ik tegen half elf in de auto te stappen en koers te zetten naar het Weinterper Skar. De laatste keer was ik er aan de westkant, ditmaal was de oostkant weer aan de beurt, want daar is het eind mei – begin juni altijd het mooist.

In de vakantie kwamen de meeste foto’s me bijna letterlijk aanwaaien, hier moest ik er weer even voor werken, want dat laag-bij-de-grondse macrowerk kost me steeds meer kracht en concentratie. Met behulp van mijn viskrukje en tussendoor tweemaal een fijne pauze op het daarvoor bestemde bankje, is het een serie geworden waar ik weer dik tevreden over ben.

De eerste bloem die ik hoopte te zien, was de Echte koekoeksbloem (Silene flos-cuculi) – Kraneblom in het Fries. Altijd mooi, maar vaak lastig te fotograferen, omdat hij bij het minste of geringste zuchtje wind al vriendelijk begint te wuiven …

180515-1158x

Nummer twee was de Brede orchis (Dactylorhiza majalis). Deze bloem met de prachtige Friese naam Frouljustriennen (vrouwentranen) staat op de Nederlandse Rode lijst van planten als vrij zeldzaam en sterk afgenomen. In het Weinterper Skar kleuren de orchissen gelukkig elk jaar een deel van het blauwgrasland in mei-juni paarsgroen …

180515-1057x

Het Veenpluis (Eriophorum angustifolium) – Moark in het Fries – is vaak nog het meest lastig van dichtbij te fotograferen, omdat het graag natte voeten heeft. Het is gelukt en ik ben droog gebleven …

180515-1126x

Heidekartelblad (Pedicularis sylvatica) – Heiderinkelbel in het Fries – is de laatste en waarschijnlijk ook de meest zeldzame van het stel. Het is zeker het kleinste plantje in deze serie. Het heidekartelblad is zo klein, dat het minuscule vliegje op de onderstaande foto me tijdens het maken niet is opgevallen …

180515-1131x

Om de afmetingen te omschrijven gaat het eerder om millimeters dan om centimeters. Om een idee te geven van het formaat van dit nietige bloemetje heb ik in 2011 mijn aansteker er maar eens naast gelegd …

110502-1354x

Zo, tot hier en niet verder eerst. Bij een volgend bezoekje aan het Weinterper Skar hoop ik weer eens wat juffers of libellen te kunnen fotograferen.

Fijne Pinksterdagen verder!