Bij de Kleastertsjerke (1)

De foto’s die ik hier donderdag t/m zaterdag liet zien, heb ik eind januari gemaakt bij de monumentale middeleeuwse Kleastertsjerke of Kloosterkerk van Kortehemmen (kaart Google Maps). De kerk is prachtig gelegen op een kunstmatige hoogte in een bosrijke omgeving. Echt een pareltje in het landschap …

Deze week neem ik jullie mee op ‘in rûntsje om ‘e tsjerke’ oftewel ‘een rondje om de kerk’. Borden aan het begin van het pad naar de kerk, geven een nogal verwarrende indruk. De buren van de kerk lijken bezoek niet op prijs te stellen, daarom heb ik zekerheidshalve keurig rechts gehouden op het smalle paadje. De in perfecte staat van onderhoud verkerende straatlantaarn halverwege het pad, gaf me een fijner gevoel dan de bebording …

Bijna aan het eind van het pad gekomen, is de klokkenstoel uit 1750 door de bomen te zien …

Een klein stukje verder en we staan aan het eind van het pad voor het hek. Morgen zet ik het hek open om wat verder rond te kijken …

  • wordt vervolgd

Ecokathedrale fotokuier 32-1

Vandaag is het precies een jaar geleden dat we de mooiste winterdag van 2021 hadden. Een week lang lag er al een mooie laag sneeuw en er kon zelfs enkele dagen op ijsbanen en ondergelopen weilanden geschaatst worden …

Zodra de wegen weer goed berijdbaar waren, ben ik die week naar de Ecokathedraal bij Mildam gereden. Want als er sneeuw ligt, toont de Ecokathedraal zich in mijn ogen vaak op zijn mooist. Ik heb er een heerlijk lange fotokuier gemaakt, zeker één van de mooiste van vorig jaar …

Vandaag deel 1 van die winterse wandeling

Goeie

Dat kwam goed uit, tegen de tijd dat ik het eind van mijn rondgang naderde, stond er een tweede bankje langs het pad. Dit was een prima bankje om even te gaan zitten …

Terwijl ik vanaf het bankje wat om me heen keek, werd me vanaf de andere kant van het pad een vriendelijke en vertrouwde Friese groet toegezwaaid …

Een fraai gestoffeerd bankje

Gisteren liet ik hier een paal zien met daarop een mooie moscultuur. Een dag eerder had ik elders al een bankje met een bijzondere stoffering gezien …

Die dag maakte ik weer eens een fotokuiertje op een minder alledaags plekje. De komende dagen zal ik nog wel wat foto’s van dit plekje tonen …

Gelukkig stond dit bankje aan het begin van de uitgestippelde route, zodat ik het op dat moment alleen als foto-object hoefde te benutten …

Een bijzon boven de plas

“Ho …, even stoppen, ik zie een prachtige bijzon!”

Dat was echter makkelijker gezegd dan gedaan. We waren na ons bezoek aan de vogelkijkhut in de Jan Durkspolder net in de auto gestapt om huiswaarts te rijden. Veel smaller dan de Geau worden zelfs plattelandswegen echter niet gemaakt. En ook de bermen hebben er een minimale breedte met aan de andere kant een diep liggende sloot …

Desondanks wist Jetske de auto kundig manoeuvrerend veilig aan de kant te krijgen. Omdat het een mooie stabiele bijzon was, hadden we vervolgens alle tijd om wat foto’s te maken. Het was de afsluiting van opnieuw een mooie en gevarieerde dag met mijn fotomaatje …

Aalscholver met haantjesgedrag

Er viel niet veel te beleven in de Jan Durkspolder die dag. Het rad van de windmotor draaide heel rustig zijn rondjes en af en toe passeerden er een paar fietsers …

Aan de oostkant van de hut zat in de verte een aalscholver op een paaltje wat te poetsen en te pronken. En daar had hij ook alle recht toe met de sierlijke, bijna zilveren veren op zijn kop en de witte vlek bij zijn poten. Heel even ging er een tweede aalscholver op één van de paaltjes zitten …

Lang duurde dat niet. Het was duidelijk, de eerste aalscholver haalde alles uit de kast om zijn soortgenoten te imponeren. En dat lukte ook heel aardig. Een paar ijselijke kreten waren genoeg om de bezoeker te verjagen …