Categorie archief: Weerbeeld

Mannetjes in de mist

Geplaatst op door

– Virtueel naar Frankrijk 40 –

Die middag verdwenen de krijtrotsen in de verte steeds meer in de mist. Maar ook bij mist hoefde ik me niet vervelen bij hetgeen zich in de diepte voor het huis afspeelde …

Na de lunch verscheen de visserman weer op het strand voor het huis. Terwijl ‘ons mannetje’ – zoals ik hem intussen liefkozend was gaan noemen – aan het scheppen en graven was, verscheen er enige tijd later een tweede visser in beeld. Hij liep van noord naar zuid met zijn net door de branding te zeulen …

Ook het brede strand aan de noordkant van het dorp ging intussen goeddeels schuil in de mist …

Daar werd het plotseling druk. Behalve dat er een paar tractoren op het strand verschenen, waarmee bootjes te water werden gelaten, waren ook daar ineens allerlei mannetjes aan het graven geslagen …

Ons mannetje leek intussen de zee in te lopen. Rare jongens, die Fransen …

– wordt vervolgd –

Terug langs de krijtrots

Geplaatst op door

– Virtueel naar Frankrijk 39 –

Na mijn wandeling langs al die mooie gevels in het dorp besloot ik terug te lopen naar het huis via het pad langs de krijtrots, waarlangs we de eerste dag naar het strand waren gelopen …

Daar kreeg ik geen spijt van. Om te beginnen was het waarschijnlijk de kortste weg, maar ik heb er ook weer genoten van een heel ander uitzicht. Het geluid van de branding moeten jullie er maar even bij denken …

Een minuut of tien later was ik weer bij het huis. Kan ik jullie toch nog mooi even de beide balkons tonen, die zo’n magnifiek uitzicht over de Atlantische Oceaan bieden …

Toen ik aan de andere kant van het huis naar de vuurtoren keek, was die intussen in mist gehuld …

– wordt vervolgd –

‘Les Loulous, ‘Cocorico’ en ‘Terminus’

Geplaatst op door

– Virtueel naar Frankrijk 37 –

Vol goede moed begon ik mijn ochtendwandeling door Ault-Onival. Om mijn krachten zo goed mogelijk te verdelen, besloot ik eerst naar het hoogste deel van het dorp te lopen. Ik hoopte tot bij de vuurtoren te kunnen komen, maar dat bleek letterlijk en figuurlijk te hoog gegrepen te zijn. Ter hoogte van de kerk leek het me maar beter om weer langzaam af te dalen naar het dorp. Ik was tenslotte op pad gegaan om eens wat bijzondere geveltjes te bekijken, maar daarvoor moest ik toch echt weer een paar etages lager zijn …

De Chapelle Notre-Dame d’Onival werd in 1886 gebouwd. Verder naar het zuiden stond in Ault toen al de gotische kerk L’église St-Pierre uit de14e en 15e eeuw. Omdat dit te ver werd gevonden, nam een ondernemende zakenman einde 19e eeuw bij de geboorte van de badplaats Onival-les-Bains het initiatief tot de bouw van deze kerk, de Chapelle Notre-Dame d’Onival …

Het strand van Onival werd rond 1870 ontdekt door Firmin Girard, een Parijse schilder, die de eerste villa bouwde op een kavel gelegen aan de huidige Rue de Saint-Valery. Vele kunstenaars vonden er sindsdien inspiratie voor hun strandgezichten en er werden veel fraaie villa’s gebouwd …

Hoewel het allemaal een verwaarloosde indruk maakte, ademde alles in dit dorpje de sfeer van vervlogen tijden uit. Vooral de art deco huizen doen je verlangen naar het Frankrijk van begin twintigste eeuw. De mooiste gevels bewaar ik voor morgen. Waar ik vandaag vooral de nadruk op wil leggen is dat de meeste huizen in Ault een naam hebben …

– wordt vervolgd –

Kleurenspel op zee

Geplaatst op door

– Virtueel naar Frankrijk 35 –

Naar aanleiding van een reactie van C. op ‘De zon zakt weg in een waaier van wolken’ begin ik vandaag met een schema dat ik eerder deze week toevallig op Twitter voorbij zag komen. Het is de schematische weergave van het zicht dat iemand vanaf een bepaalde kijkhoogte heeft tot de horizon. Voor een volwassene van 1.70 m die op het strand staat, ligt de horizon op ca 5 km afstand. Even uitgaand van een hoogte van het balkon van 25 m, ligt de horizon daar op ca 18.5 km. Daar komt met mijn lengte van 1.95 m nog eens ruim 5 km bij. Dat betekent dat ik vanaf dat balkon een prachtig zicht van meer dan 20 km over de Atlantisch Oceaan had …

Aan het begin van de avond van dag vier heb ik nog eens een uurtje met camera en statief op het balkon gezeten. Het kleurenspel werd alleen maar mooier, toen er tussen het blauw ook diverse tinten violet en paars verschenen …

Deze slideshow vereist JavaScript.

– wordt vervolgd –

Zee en wolken in 50 tinten blauw

Geplaatst op door

– Virtueel naar Frankrijk 34 –

Na een welbestede middag waren we tegen vijf uur weer thuis, waar het balkon me al snel weer naar buiten lokte …

Moe, maar voldaan nestelde ik me met een kop koffie in de namiddagzon. Hier en aan de noordkant van Ault scheen de zon nog, verder naar het westen en zuiden begonnen zee en wolken een mooi spel te spelen …

Dat resulteerde in een klein halfuurtje tot een korte diashow met meer dan vijftig tinten blauw …

Deze slideshow vereist JavaScript.

– wordt vervolgd –

De zon zakt weg in een waaier van wolken

Geplaatst op door

– Virtueel naar Frankrijk 24 –

Hoe het elders in het land en bij onze zuiderburen is, weet ik niet, maar hier in Fryslân lijkt het de goede kant weer op te gaan met het aantal nieuwe besmettingen en het aantal coronapatiënten dat in het ziekenhuis ligt. Dat geeft weer even wat rust, maar dat wil allerminst zeggen dat we er zijn. Nogmaals sterkte voor alle zorgmedewerkers derhalve!
Ook in Amerika was met de verkiezing van het duo Biden/Harris goed nieuws te melden. Nu Donald Trump nog zonder al teveel bijkomende schade uit het Witte Huis zien te krijgen.

Bovenstaande zaken leiden tot een mooi uitgangspunt om dag drie van deze virtuele vakantie lekker rustig af te sluiten met een mooie zonsondergang. Zittend achter mijn statief heb ik er vanaf het balkon weer wat foto’s van gemaakt …

Het mooie van het hoge standpunt is dat je een heel ander zicht op de zonsondergang hebt. Zo is de reflecterende baan licht vanuit de hoogte veel langer en mooier dan vanuit het meer gebruikelijke standpunt. Ik heb ook het idee dat je van bovenaf de lange, rustige deining van de oceaan in het strijklicht kunt zien. Maar dat kan ook verbeelding zijn …

Deze slideshow vereist JavaScript.

– wordt vervolgd –

Een stinkende strandvondst

Geplaatst op door

– Virtueel naar Frankrijk 19 –

Het was te verwachten …, nog lang niet alle stemmen zijn geteld, maar Donald Trump heeft de overwinning alweer geclaimd. En alsof dat nog niet erg genoeg is, heeft hij opgeroepen om te stoppen met het tellen van de resterende stemmen die via de post zijn uitgebracht. Al die resterende stemmen zouden pure fraude zijn, aldus de meest on-presidentiële president die de VS ooit hebben gehad.

Ik hield er al rekening mee, daarom had ik de onderstaande foto, die ik ergens halverwege deze strandwandeling heb gevonden, al klaar gezet. Het stinkt! De gore stank die Trump verspreidt, zal die van deze vis de komende uren, dagen en misschien zelfs weken, weer ver te overtreffen …

– wordt vervolgd –