Daar stonden we dan op zeeniveau. Links de zeedijk, rechts de Waddenzee, en vóór ons een eindeloos lijkend fietspad. Even diep ademhalen en daar gingen we. Na een paar kilometer stelde ik voor om even een tussenstop te maken, zodat we een paar zeegezichten konden scoren. Zo gezegd, zo gedaan. Nadat ik een paar foto’s had gemaakt, vervolgden we onze tocht …
◊
◊
Toen we na de maaltijd weer naar buiten stapten, wachtte ons een aangename verrassing: de dikke grijze wolken waren volledig weggeblazen. Dat beloofde een nieuwe kans op een mooie zonsondergang. En dus togen we opnieuw naar het strand. Daar wapperden de vlaggen strak in top. De koude noordwesten wind hield de meeste toeschouwers in de luwte van het strandpaviljoen. Ik waagde me vol in de wind voor een uitgebreide fotoserie. Zo vaak ben ik tenslotte niet aan zee om van de zonsondergang te genieten …
◊
◊
◊
◊
Donkere wolken schoven over het strand en de duinen. Maar dat was nog niet het ergst. Die wolken werden aangevoerd door een plotseling aanwakkerende wind van zee, en die was zo vroeg in het jaar nog allerminst aangenaam.
Twee blonde deernen rezen met verwarde haardos op uit een duinpan aan de rand van ’t strand. Een plekje in de zon en uit de wind, dat ze nog niet eens zo heel lang geleden met zorg hadden uitgezocht. Daar ging hun middagje zonnen. Fluks waren ze in de kleren en op weg naar elders …
◊
◊
Nadat ik mezelf en mijn onderdanen zowel maandag als gisteren weer flink op de proef heb gesteld met een paar heel aardige, maar vermoeiende fotokuiers, is het tijd om vandaag weer even pas op de plaats te maken …
Gewoon ‘ns een dagje bijna niks doen. Hooguit af en toe even een loop door te tuin om in de luwte wat naar de wolken kijken, terwijl ze in hoog tempo langs het zwerk worden geblazen …
Ik pas het zeegezicht vandaag maar weer aan bij het weer van de dag. Vanmorgen scheen de zon hier enkele uren, maar intussen verkeren we weer in de greep van bewolking. Zo ging het ook toen deze foto is gemaakt. In de loop van de dag trok de lucht dicht, waarna de wind ’s nachts flink aan de luiken van ons verblijf rammelde en de regen bij bakken naar beneden kwam …
In de verte voeren regelmatig boten voorbij. Dichterbij zagen we meestal meeuwen passeren, zeilend op de wind …
Op deze regenachtige zondag voeg ik er een bijpassend stukje muziek en film over een zeezeiler bij uitstek aan toe: “Albatross” van Fleetwood Mac …
