De zon schijnt en ik ben moe, dus ik maak het mezelf maar eens gemakkelijk vandaag …
Strak landschap
Zij zagen de bui hangen
Terwijl ik maandagochtend een ritje maakte, zag ik een grote groep ooievaars in een weiland neerstrijken. Net als ik hadden ze een fikse bui zien naderen …
Huiverig bleven ze staan waar ze stonden, behalve die ene … Die maakte gebruik van de tussenlanding om te kijken of er nog wat te bikken was …
Al snel sloot hij tevergeefs weer aan bij de rest van het reisgezelschap om toch eerst de bui maar uit te zitten. Lang hoefden ze niet te wachten, want daar was hij al …
Spreeuwen bezetten windmotor
De windmotor aan de Westersânning in de Jan Durkspolder dient bij rustig weer vaak als rustplaats voor vogels …
Waren het begin juli een paar kraaien, begin augustus hielden enkele spreeuwen de zaak bezet …
Open F.K. synchroongrazen
Op het land van boer Bartele Batstra werd deze week het Open Fries Kampioenschap synchroongrazen gehouden. Dat niet alle deelnemers toppers waren, was me al snel duidelijk …
Swarte Tryn Trije en haar dochter Lytse Tryn Trettjin gingen lang aan de leiding. Op onderstaande foto is echter te zien, dat zij zich wat al te makkelijk uit hun ritme lieten brengen door een groepje spreeuwen en enkele zwaluwen …
De jury kwam dan ook unaniem tot de slotsom, dat de titel en de erbij behorende wisselbokaal dit jaar naar de gezusters Reade Riek Ien en Twa gaat. Vooral hun sierlijke bochtenwerk werd geroemd …
Een gehakkelde aurelia
Toen mijn fotomaatje en ik na ons bezoek aan Sint Jansklooster terug waren op de camping, wachtte ons nog een kleine toegift. Terwijl we wat zaten na te praten, streek er vlak voor ons een gehakkelde aurelia in het gras neer …
Dat was niet echt een fijn decor om hem in beeld te brengen, maar het was toch weer een mooie aanvulling op mijn vlindercollectie van 2021. Alsof hij zich dat leek te realiseren, verhuisde de gehakkelde aurelia vrijwel meteen naar een wat rustiger ondergrond op de voortent van de buren …
- Tot slot even een vraag over de fotoseries zoals bovenstaande op mijn weblog. Sandra uit Limburg vertelde gisteren dat zij na het openen van één van de foto’s niet met een pijltje door kan gaan naar de volgende foto. Herkent iemand dit probleem? Zijn er meer mensen die daar last van hebben op mijn weblog?
Een fijn vlonderpad
Nadat we allebei genoeg foto’s van de koninginnepage hadden gemaakt, vroeg Jetske of er nog een kuiertje over het vlonderpad in zat. Omdat ik de vlinders goeddeels zittend had kunnen fotograferen, dacht ik het uitkijkplatform nog wel te kunnen bereiken. En het was alweer een tijdje geleden dat we hier samen zwarte sterns hadden gespot vanaf dat uitkijkplatform ….
En dus begaven we ons op weg over het vlonderpad. We kwamen daarbij langs de tjasker die vorig jaar bij een zware storm ernstig werd beschadigd. Dankzij de inzet van vrijwilligers is hij netjes hersteld …
Eenmaal bij het platform aangekomen, bleken de bankjes bezet te zijn door een paar jongedames, die zich daar uitgebreid hadden geïnstalleerd. We hadden er even werk van, maar na enige tijd lukte het toch om ze weg te kijken. En zo kon ik mijn onderdanen even wat rust geven en konden we genieten van het uitzicht …
Langs het licht hellende deel daalden we even later weer af naar het pad, dat verderop tussen en langs het riet verder gaat. De leuningen langs het hellend verhinderden dat ik vroegtijdig naar beneden zou sukkelen. Verderop begon mijn afwijking naar links me enigszins parten te spelen …
Door mijn koers regelmatig een paar graden te verleggen, wisten we uiteindelijk toch het startpunt van het vlonderpad weer veilig te bereiken. De steeds achter me lopende Jetske slaakte nog net geen zucht van opluchting … 😉
Veel meer en vooral ook mooiere foto’s, die langs dit mooie en dankzij een goede materiaalkeuze lekker lopende vlonderpad zijn gemaakt, kun je vandaag op het weblog van mijn fotomaatje zien: Schrijven met licht.
De koninginnepage in volle glorie
Zijn roem was de koninginnepage al een paar jaar vooruit gesneld en elk jaar kwam hij wat dichterbij. Toen ik hem vorige week dan eindelijk in werkelijkheid zag, werden mijn verwachtingen ruimschoots overtroffen …
Hij was niet alleen opvallend groot met zijn spanwijdte van een centimeter of zeven, maar ook erg beweeglijk. Een paar maal had ik het geluk om twee exemplaren tegelijk in beeld te krijgen, waarvan eentje vliegend …
Die vlinders hadden trouwens ook geen beter plekje kunnen uitzoeken. Aan de voet van de vlinderstruik stond een picknicktafel waar we al gauw lekker konden zitten fotograferen. Voor Jetske was dat nog niet helemaal genoeg, zij besloot het even hogerop te zoeken. Maar voor alle duidelijkheid: dat was daar heel gebruikelijk geworden …
De koninginnepage heeft een erg mooie tekening, vind ik. Behalve de zachtgele ondergrond kun je er bijna geen eenkleurige vlakken vinden, de gekleurde vlakken zijn allemaal opgebouwd uit hele fijne stipjes …
Ik sluit af met een laatste foto en een dikke tút voor beide vrouwen die dit tripje mogelijk maakten …
Afanja's Weblog 