Roofvliegen in de tuin

Had ik al gezegd dat het dit jaar in ons tuintje weer wat beter gaat met de insecten dan vorig jaar?

Wel, het zou best eens kunnen dat dat de langste tijd weer heeft geduurd, want we hebben roofvliegen in de tuin. En die hebben andere insecten op het menu staan, heb ik me laten vertellen. Eén van die knapen ging onlangs op een onderdeel van ons tuinmeubilair zitten. Daar gaf hij me de kans om hem uitgebreid te portretteren …

Hoewel hij zich echt voorbeeldig van alle kanten liet bekijken en fotograferen, valt het weer niet mee om hem een nadere naam te geven. Er staan zes van die rakkers op Gardensafari. Waarschijnlijk is het de geelbaardroofvlieg. Deze rover schijnt heel graag waterjuffers, daar zit ik dus niet op te wachten. Maar het kan net zo goed de eikenroofvlieg zijn (of één van de nadere vier natuurlijk). Hoe dan ook, over de foto’s ben ik tevreden, en daar gaat het in het kader van mijn blog in de eerste plaats om …

In balans

De scholekster (strânljip in het Fries) is een stevige zwart-witte steltloper met opvallende rode ogen, die zich in ons land vooral in het noorden en westen ophoudt. Al sinds halverwege de jaren tachtig gaat het net als met veel andere trekvogels niet goed met de scholekster. Broedvogels brengen vooral in het intensief gebruikte boerenland te weinig jongen groot, terwijl overwinteraars kampen met voedselgebrek door overbevissing van mosselbanken in het Waddengebied en het verdwijnen of ongeschikt worden van droogvallende platen in het Deltagebied, aldus de Vogelbescherming.

Scholeksters staan niet bekend als voorbeeldige nestbouwers, meer dan een rommelig kuiltje is het nest vaak niet. Echt kieskeurig m.b.t. de plek van het nest zijn ze ook niet. Ze nestelen ook steeds vaker op platte daken in dorp en stad. Als ze in het buitengebied een nest (en jongen) hebben, staat een van de ouders vaak op de uitkijk op een paaltje. Net als grutto’s zijn het wat dat betreft echte paalzitters. Het lijkt ze daarbij geen enkele moeite te kosten om perfect in balans te blijven …

Ecokathedrale fotokuier 19

De eerste week van februari 2015 verliep koud. En niet alleen dat, er viel ook een laagje sneeuw, waardoor het Friese land een aantal dagen een fraaie winterse aanblik kreeg. Wie mijn fotokuiers in de Ecokathedraal al wat langer volgt, weet dat veel van de gestapelde bouwwerken in het bos bij Mildam met een dun laagje sneeuw eigenlijk op hun mooist zijn. De sneeuwrandjes zorgen voor mooie accenten op de stenen bouwwerken …

Volgende week zondag deel 20.

De nood en de deugd

Het was alweer een tijdje geleden dat ik hier wat druppels in het zonnetje had gezet. Omdat er genoeg druppels te vinden waren in de tuin, heb ik gistermiddag van de nood maar weer eens een deugd gemaakt …

Ik heb geprobeerd om het geheel een zo fris en kleurig mogelijk aanzien te geven, waarbij ik vandaag maar eens eindigen met vlammend oranje …

Skywatch Friday 470

Na de onweersbuien van vorige week bleef de atmosfeer onrustig …

After last week’s thunderstorms, the atmosphere remained restless …

Van stabiel zomerweer was ook deze week weer geen sprake …

There was no question of stable summer weather this week either …

Meer of minder fotogenieke buien trokken weer over stad en platteland, voor natuur en landbouw is dat niet erg …

More or less photogenic showers crossed city and countryside again, for nature and agriculture that is not bad …

Zelf zie ik de buien liever aan me voorbij gaan, maar dat lukt niet altijd …

I prefer to see the showers pass me by, but that doesn’t always work …

Wil je meer Skywatch foto’s zien? Gewoon even op het logo klikken …
Wanna see more Skywatch photos? Just click the logo …

Skywatch Friday

Prettig weekend!
Wishing you all a wonderful weekend!

Zomers herfsttafereel

Hoewel we hier voor mijn gevoel nog steeds in het droogste deel van ons land zitten, heb ik last van een zomerdipje. En gezien de weersvooruitzichten voor zowel de lange als de korte termijn, zal het er eerst ook nog niet veel beter op worden …

Zo warm en stabiel als vorig jaar met van maart tot november vrijwel alleen hogedrukinvloeden, hoeft het ook niet meteen weer te worden. Maar zo af en toe eens een paar dagen wat minder wind en wolken, en vooral wat meer zon, zou me eerlijk gezegd wel weer passen zo langzamerhand …

 

Zwaluwen bij de hut

Nauwelijks zichtbaar deinden de waterlelie en de gele plomp vlak voor de nieuwe kijkhut ‘Blaustirns’ op en neer. Terwijl ik zo wat over het wateroppervlak zat te turen, bekroop me ineens het gevoel dat ik bekeken werd …

Een blik zijwaarts door de opening van de hut leerde me al snel dat dat ook wel klopte. Op een van de palen van de schutting aan het eind van het vlonderpad zat een boerenzwaluw naar me te kijken. Met in zijn snavel wat nestmateriaal, zat hij wat schuchter en afwachtend om zich heen te kijken …

Ik besloot me weer om te draaien en stilletjes te blijven zitten. Het duurde niet lang voordat ik achter me even wat zacht vleugelgeruis hoorde. Nadat ik even later buiten de hut gezellig gekwetter hoorde, besloot ik nog eens in de hut rond te kijken. Jawel, in een van de hoeken werd nog hard gewerkt aan een nestje …

– wordt vast nog wel eens vervolgd –