Hoewel we gezellig zaten te praten over wat we allemaal al gezien en gefotografeerd hadden, had onze eerste pauze voor Tijmen na enige tijd lang genoeg geduurd. “Kijk jij anders maar vast even op dat bruggetje,”zei ik tegen Tijmen, terwijl ik naar het bruggetje wees dat zich voor het bankje uitstrekte over het petgat, “het hout van dat bruggetje is lekker warm in de zon, daarom gaan daar vaak waterjuffers en libellen op zitten …”
Lekker in de schaduw zittend, zag ik hoe Tijmen behoedzaam en goed om zich heen kijkend over het bruggetje liep. Nadat hij aan de andere kant van het petgat even achter het struikgewas was verdwenen, kwam Tijmen even later weer naar me toe. “Kijk pake, ik heb een hele grote vlieg gefotografeerd,” klonk het enthousiast terwijl hij me de foto op zijn camera toonde (zie de bovenstaande foto) …
Toen we even later samen over het bruggetje liepen, wees Tijmen naar een plekje op de leuning van het bruggetje: “Kijk pake, daar zit die grote vlieg weer.” Jammer genoeg zat het insect – waarin ik intussen een daas, mogelijk een kleine runderdaas meende te herkennen – nu andersom, waardoor zijn mooie ogen niet echt tot hun recht kwamen …
Op Tijmen’s vraag of deze vliegen steken, kon ik hem deels geruststellen. Dazen steken niet, maar ze bijten wel, want het zijn echte bloedzuigers. Om het beestje niet in verleiding te brengen, zijn we maar snel verder gelopen … 🙂
Afanja's Weblog 