Het was druk in en rond de digitalis oftewel het vingerhoedskruid vorige week. Voor de één is de bloem een levensmiddelenwinkel, voor de ander is ’t een nette arbeiderswoning …
Hommels waren er zoemend op zoek naar lekkernijen. Diverse kleine spinnetjes waren er – kennelijk met voorkennis over het weer – gaan wonen …
Als regen en wind de bloemen hard heen en weer slingeren, zijn veiligheidsgordels van harte aanbevolen. Als het spinnetje op de onderstaande foto dat advies ter harte had genomen, had ’t nu misschien nog droog gezeten …
Het zijn helaas druppels die momenteel het beeld bepalen, en daar was ik persoonlijk eerlijk gezegd nog niet aan …
Nadat ik het voorjaar de kievit, de grutto, de tureluur en de scholekster al had kunnen fotograferen, kreeg ik vorige week zondag onderweg van Wirdum naar huis ineens een wulp voor de lens. Hij gaf me maar één kans om een foto te maken, meteen daarna ging hij op de wiek.
Maar ik ben er blij mee, want met die ene foto van de wulp heb ik dit jaar de ‘grutte fiif fan de Fryske greiden’, oftwel de ‘big five van de Friese weilanden’, compleet. En dat overkomt me niet zo vaak, want de wulp laat zich in mijn rayon maar weinig zien …
Toen ik vorige week wat foto’s wilde maken van de eerste uitgebloeide blauwe iris, dacht ik door de camera kijkend eerst even dat er een klein groen blaadje of iets dergelijke op de bloem lag …
Zodra ik wat dichterbij kwam, zag ik dat het de nimf van een struiksprinkhaan was. Nu hebben we die vrijwel elk jaar wel ergens op de bloemen van de blauwe iris of de gele lis, maar zó klein had ik er nog niet eerder eentje gezien …
Het beestje begon aan een verkenningstocht, die hem van ene kant van de bloem naar de andere voerde. Hij was dan wel nietig klein, maar het was wel een doorzetter, want er moest onderweg heel wat geklauterd worden …
Af en toe voorzichtig een andere achtergrond kiezend, ben ik hem blijven volgen, tot hij me uiteindelijk zijn bevallige kontje toekeerde en aan de andere kant van het bloemblad afdaalde …
Tijdens een van mijn dagelijks rondjes door de tuin richtte ik mijn camera onlangs op een paar korenbloemen bij het vogelbad op het heuveltje …
Al snel werd mijn aandacht afgeleid van de bloemen door kleine rimpelingen op het wateroppervlak van het badje achter de bloemen …
Na een paar stappen stond ik aan de andere kant van het badje, zodat ik beter kon zien wat daar gaande was. Kijkend naar de langwerpige gedaante was meteen duidelijk dat er een kniptor te water was geraakt. Hoe het mijn zijn schoolslag gesteld was, weet ik niet, maar met de rugslag wist hij zich aardig te redden …
Omdat ik het na een paar foto’s wel genoeg vond, besloot ik hem de helpende hand te bieden om op het droge te komen. Ik had hem natuurlijk simpelweg uit het water kunnen scheppen, maar ik vond dat hij er wel wat voor moest doen. Daarom pakte ik een takje van de grond en hield dat vlak naast hem in het water. Hij klampte zich er meteen daadkrachtig aan vast …
Zodra ik het takje op een van de terrastafeltjes had gelegd, liet de kever het takje los. Even bleef hij versuft liggen, maar hij was nog maar nauwelijks opgedroogd, of hij krabbelde op en ging aan de wandel als er niets was gebeurd …
De tropische warmte waar we momenteel mee te schaften hebben, lijkt me een goed moment om jullie voor te stellen aan de laatste ijsbeer. Het is een tekening in inkt, aquarel en kleurpotlood van Kirsten Krijthe, de kunstenares die vorig jaar in opdracht van Aafje een tekening van mij heeft gemaakt.
De ijsbeer hangt in het formaat 35 x 20 in mijn computerhoekje in de woonkamer …
In de header stond vandaag een foto van het leefgebied van de laatste Nederlandse ijsbeer aan de Friese IJsselmeerkust uit februari 2012. Met het smelten van de laatste ijsbergen ruim 9 jaar geleden, is ook de ijsbeer verdwenen …
Met een maximumtemperatuur rond de 22°C was het hier gisteren een fijne zomerdag. Daar heb ik dan ook dankbaar gebruik van gemaakt door even een ritje en een kort fotokuiertje te maken. Met temperaturen boven de 25°C, donderdag mogelijk oplopend tot tropische waarden, zal het daar de komende dagen niet meer van komen …
’s Ochtends is het op het terras bij de vijver in de salamanders nog goed uit te houden. Water brengt niet alleen extra leven naar de tuin, het geeft ook altijd het idee van verkoeling. De salamanders krijg ik momenteel trouwens nauwelijks nog te zien. De krabbenscheer doet het ook dit jaar weer zó goed, dat er met alle nieuwe loten nu eigenlijk alweer teveel krabbenscheer in de vijver zit. In ieder geval wel zoveel, dat de salamanders zich er heel goed in en onder kunnen verstoppen.
Gelukkig heb ik half mei, toen de krabbenscheer nog klein was, wat foto’s van die leuke diertjes kunnen maken. Ze lijken elkaar voortdurend op te zoeken, en soms gaan ze heel nieuwsgierig en speels samen een op iets nieuws af, zoals het bloemblaadje op de derde en vierde foto hieronder …
Een telefoontje komt onderweg maar zelden gelegen. A belde vorige week precies op het juiste moment, ik was net uit de auto gestapt om een kuiertje te maken bij de Leijen. Terwijl ik vanaf het amper 10 meter verderop staande bankje zicht had op de trots van de Tike, hebben we enige tijd genoeglijk zitten bijpraten …
Daarna was het tijd om in beweging te komen en de korte kuier naar de vogelkijkhut ‘Blaustirns’ te maken …
Het paadje werd links en rechts omzoomd door een keur aan bloemen. De bloem van één van de gele lissen werd goed bewaakt door een soldaatje …
Het meertje lag er stil en verlaten bij. In één van de bomen midden in het water zat een aalscholver. Omdat hij net op het randje van het bereik van mijn camera zat, kon ik daar verder niet veel mee …
Een fuut dobberde rustig aan de kijkhut voorbij zonder mij ook maar een blik waardig te keuren. Een futendansje zoals twee jaar eerder op dezelfde plek, zat er helaas niet in. Saai, hoor …
Nog dichterbij was het wateroppervlak goeddeels bedekt met bloemen en bladeren van de waterlelie. Op het eerste gezicht een mooi beeld …
Als ik wat verder inzoom, ziet het er echter een stukje minder mooi uit. Het warme weer van de laatste weken is een katalysator voor algengroei. Het zal niet lang meer duren voordat de eerste zwemverboden i.v.m. blauwalg worden afgekondigd, vrees ik …
Afanja's Weblog 