Een nieuw bankje en ’n vreemde vogel

Nadat onze macromissie bij de Kapellepôle was mislukt, zetten Jetske en ik koers naar de Leijen. Zoals meestal parkeerden we de auto bij Doktersheide. Toen ik hier enkele weken geleden was, baadde de trots van de Tike in zonnig zomerlicht, nu hing er een bui boven Eastermar die best eens onze kant op zou kunnen komen …

Gelukkig had ik net een kwartiertje in de auto gezeten, zodat we het bankje met zicht op de oude boom links konden laten liggen. Het lijkt me met het oog op teken ook niet zo’n fijn plekje nu …

Tot mijn verrassing stond er pakweg 50 m verderop bij de ingang van het paadje naar de vogelkijkhut een gloednieuw bankje. Middels een plaatje en een QR-code vertelt het bankje een lokaal verhaal. Ik vind het mooi! De QR-code is ook hieronder te scannen …

Gevolgd door het met camera’s behangen boswachtersvrouwtje liep ik het paadje naar de vogelkijkhut ‘de Blaustirns’ in. Het omringende gras en riet was in nog geen drie weken tijd hoog opgeschoten …

Halverwege het paadje hielden we enige tijd halt. In de boom die iets verderop in het rietland staat, hoorden we een bijzondere vogelroep, die we geen van beiden thuis konden brengen …

Rust bij de Kapellepôle

Tegen het eind van het schooljaar zijn het drukke tijden voor mijn fotomaatje, daarom besloten we onze gezamenlijke fotokuier maar eens op zaterdag te maken. We besloten te beginnen bij de Kapellepôle. In dit kleine natuurgebiedje wemelde het in deze tijd van het jaar bij eerdere bezoekjes altijd van de waterjuffers, libellen, vlinders en wat dies meer zij …

De teleurstelling was dan ook groot, toen we rond 14:00 uur na een kort, maar pittig kuiertje over de heide en door een bosschage, bij het kleine vennetje een bijna doodse stilte aantroffen. Het aantal libellen dat er rondvloog was op één hand te tellen en het aantal juffers op twee. Ook bijen en andere insecten vlogen er maar weinig rond. Eigenlijk was alleen het aantal mieren op één plekje verontrustend groot …

Meer dan een waterjuffer, een bij en een vlieg, die zijn rechter voorpoot miste, heb ik niet voor de lens gekregen. Kan het te maken hebben met het drukkend warme weer op dat moment? Of gaat het ineens zo bar slecht met het leefklimaat op de Kapellepôle?

Hoe dan ook, Jetske en ik besloten al snel om een ander en koeler plekje op te zoeken …

Hoe ik ’t liever zie

Naar aanleiding van de foto’s van de ooievaars tussen die grote rollen in plastic verpakt hooi bedacht ik me, dat ik het eigenlijk veel liever zo zie …

Het scheelt een zee aan plastic en het oogt ook nog eens een stuk vriendelijker …

Maar ja, deze foto’s heb ik vandaag precies 15 jaar geleden gemaakt. De kans dat deze boer nog op dezelfde manier werkt, lijkt me helaas niet erg groot …

Matige lichtende nachtwolken

Ik had er de afgelopen weken al een paar maal tevergeefs naar uitgekeken, maar steeds gooide bewolking roet in het eten. Precies twee jaar en 1 dag na de laatste keer dat ik ze zag, kreeg ik woensdagavond rond middernacht opnieuw de kans om lichtende nachtwolken te fotograferen. Ze waren lang zo mooi niet als de prachtige display twee jaar geleden, maar dat is te wijten aan het feit, dat er nog ‘gewone’ wolkenflarden voorbij dreven …

Voor de beste foto’s moet je eigenlijk even een donkere plek buiten de stad hebben. Omdat autorijden op dat tijdstip niet meer echt raadzaam was, besloot ik weer even naar het trapveldje verderop in de straat te lopen. Daar heb ik vooral de hoogspanningsmast en een voetbaldoeltje gebruikt als contrasterende elementen …

Hoe het elders was, weet ik natuurlijk niet, maar hier vervaagden de lichtende nachtwolken al na een kwartiertje. Wil je ook kans maken om dat bijzondere verschijnsel eens te zien? Houd dan de komende drie weken ongeveer een uur na zonsondergang aan de noordelijke horizon in de gaten …

Ook afgelopen nacht waren er weer lichtende nachtwolken te zien. De lucht was een stuk helderder dan woensdag, daardoor waren de lichtende nachtwolken mooier en duidelijker te zien waren. Maar de show speelde zich helaas heel laag boven de horizon af, te laag voor mij om er tussen de bebouwing foto’s van te kunnen maken. Mijn fotomaatje Jetske heeft dat wel gedaan, haar foto’s kun je HIER zien.

In mijn logje van 22 juni 2019 kun je lezen wat die lichtende nachtwolken nu eigenlijk zijn en waar je op moet letten om ze te kunnen zien: ‘De kortste nacht, ’t mooiste licht’

Tussen de rollen hooi

Nadat ik het veld met de orchissen achter me had gelaten, kwam ik enkele honderden meters verderop aan de zuidkant van het Weinterper Skar langs een weiland met rollen hooi. Waar de boer aan het werk is (geweest), daar valt wat te smikkelen. En dus was er een groepje ooievaars aan het foerageren …

Ze lieten zich niet hinderen of storen door passerende fietsers en voorbij razende tractoren. Deftig voortstappend en zorgvuldig om zich heen spiedend, werden vooral de laagste stroken van het weiland gescand op kikkers en ander lekkers …

De opmars van de orchis

Twee jaar geleden schreef ik in het logje ‘Orchissen in beweging’ al, dat de orchissen in het Weinterper Skar in hun drang om zich elders te vestigen een pad waren overgestoken. Daarmee hadden ze nieuw terrein veroverd in het noordoostelijke deel van het natuurgebied …

Toen ik vorige week tijdens een ritje over de parallelweg van de Opperhaudmare/N381 reed, zag ik tot mijn niet geringe verbazing dat de orchideeën hun opmars inmiddels in zuidoostelijke richting hadden voortgezet. Het veld in de zuidoostelijke hoek staat zo ver het oog reikt ineens vol met kleine, maar vooral ook veel grote orchissen …

Aan de andere kant van de autoweg N381 ligt een klein natuurgebiedje, genaamd it Skjer. Bij de verbreding van de weg in 2015 is tussen de beide terreinen een wildtunnel aangelegd. Nu vermoed ik, dat de orchideeën hun weg in oostelijk richting voort zullen zetten door die tunnel, en dat ik ze volgend jaar vast terug kan vinden in it Skjer … 😉

Ingepakt – uitgepakt

De grote papavers zijn in de loop der jaren uit de achtertuin verdwenen. Omdat we er dierbare herinneringen aan bewaren, heeft Aafje onlangs een deel van de papavers uit de voortuin opnieuw geïntroduceerd in de achtertuin. Dat heeft intussen geresulteerd in een eerste bloem …

Tijdens de regen begon de knop gistermiddag voorzichtig open te gaan. Vanmorgen was hij helemaal geopend en wapperde hij fier in de wind …