Het kammen van het riet

De kleine bosjes riet die, zoals hier gisteren te zien was, eerst op schoven bijeen zijn gezet, worden door de rietsnijders stuk voor stuk door een kammachine gehaald …

De foto’s in dit logje kunnen worden vergroot door erop te klikken …





Uren achtereen zijn de mannen hiermee bezig om het afval uit het riet te kammen. Dit afval bestaat uit de ondergroei in de rietvelden, dat varieert van gras tot de spontaan verschijnende winde …







Als het riet is gekamd en van ongerief ontdaan, wordt het in een grote opvangbak gelegd. Uiteindelijk wordt het verzamelde riet hier in grote bossen bijeen gebonden voor transport naar de werkplaats …







Het werk van de rietsnijders mag dan grotendeels gemechaniseerd zijn, dat maakt het nog niet tot licht werk. Het valt nog lang niet mee om zo’n bosje riet van het afval te ontdoen, vraag dat maar aan Jetske … Voordat je het weet wordt het bosje riet uit je handen getrokken als je het niet stevig vasthoudt. Hou je het riet daarentegen te stevig vast zonder dat je je schrap zet, dan loop je kans om door de kammachine te worden meegetrokken tot op de bult afval …





– wordt vervolgd –

Tussen de rietschoven

Terwijl de rietsnijders aan de lunch zaten, verkenden Jetske en ik het gemaaide rietveld. Op de foto hieronder is een deel van het materieel van de rietsnijders te zien …

160212-1144x

Zodra het riet gemaaid is, worden de kleine bosjes riet eerst in schoven bijeen gezet, wachtend op verdere verwerking …

160212-1135x

Jetske heeft zich even tot de rand van het gemaaide deel gewaagd …

160212-1137x

Een voorbij vliegende ooievaar leek het einde van de lunchpauze aan te kondigen, want meteen daarna gingen de rietsnijders weer aan het werk …

160212-1139x

– wordt vervolgd –

Terug bij de rietsnijders

Na onze tussenstop aan de mistige waterkant vervolgden Jetske en ik onze weg naar de rietsnijders. Het viel nog niet eens mee om ze te vinden, en dat lag niet aan de mist. Daar waar we ze hadden verwacht, waren ze in geen velden of wegen te bekennen, zodat het mobieltje er aan te pas moest komen. Na kort telefonisch overleg wist Jetske waar we de mannen konden vinden. Een kwartiertje later liepen we door een weiland naar het rietveld …

160212-1122x

Kijkend naar de lading riet op de wagen, hadden de mannen deze ochtend al flink hun best gedaan. Voorbij de tractor moesten we over een paar ‘dansende’ planken de sloot oversteken …

160212-1123x

We kwamen mooi op tijd, want een van de rietsnijders had net rookpauze. Dat spreekt mij altijd wel aan, want samen roken is toch altijd net wat prettiger dan alleen roken …

160212-1124x

Na de pauze namen de mannen hun werkzaamheden weer op. Jetskes’ neef Bert richtte zich weer op het kammen van het riet. Daarmee wordt het afval uit de kleine rietbosjes gekamd …

160212-1126x

Collega rietsnijder Klaas Jan was bezig om het afval op kleine hoopjes te verzamelen, zodat straks de fik erin kan …

160212-1128x

Intussen kwam het opperhoofd der rietsnijders ook terug op de werkplek. Jetskes’ zwager Klaas had de lunch gehaald voor de mannen. Bij het grote rietveld waar Jetske en ik vanochtend eerder waren, nuttigen de mannen hun meegebrachte boterhammen meestal in de schaftkeet waar ze daar over kunnen beschikken …

160212-1131x

Vandaag stond er voor de verandering patat met een gehaktbal en/of een kroket op het menu. Het was weliswaar mistig, maar echt koud was het niet, zodat de mannen het er op en rond de kleine tractor even lekker van namen …

160212-1133x

Jetske en ik benutten de lunchpauze om even verderop in het rietveld rond te kijken …

– wordt vervolgd –

Pijnvrij de mist in

Nadat ik drie maanden achtereen vrijwel elke dag erg veel last heb gehad van pijn in mijn rug, nek en zij, ben ik sinds vorige week eindelijk weer eens vrij van pijn. Niet dankzij de neuroloog – daar zullen we volgende week dan ook eens een serieus gesprek mee voeren, sprak hij dreigend – maar wel met grote dank aan de huisarts. Die schreef me ruim twee weken geleden een paardenmiddel voor, waar ik eerst zeker een week niet mee mocht autorijden, maar dat had ik er graag voor over, want het voelt intussen als een bevrijding …

160212-1103x

Vrij van pijn kon ik vorige week vrijdag dan ook eindelijk weer eens in de auto stappen voor een helaas mistig ritje naar mijn fotomaatje. Samen zouden we een bezoekje brengen aan de rietsnijders in de Weerribben. Daar was ik al te lang niet meer geweest, omdat het weer en/of mijn lijf dat vorig jaar regelmatig verhinderde. Onderweg maakten we op mijn verzoek een tussenstop aan de waterkant, waar het riet vaag werd weerspiegeld op het wateroppervlak. Terwijl we door de mist stonden te turen, landden er net een paar eenden …

160212-1112x

Na hun veilige landing in de mist dobberden de eenden langzaam bij ons vandaan. Nadat we nog even van de rust in het mistige landschap hadden genoten, stapten we in de auto om onze weg naar de rietsnijders te vervolgen …

160212-1108x

Laaghangende wolken

Dat de wolken af en toe akelig laag boven het Friese land hangen, heb ik hier onlangs in Skywatch Friday 370 al laten zien. Dat het nog erger kan, bleek toen ik enige tijd later langs een rietveld ten noorden van Earnewâld reed …

160113-1351x

Hier voegden zich ook nog eens grijze rookwolken bij de laaghangende bewolking. Het kon niet missen, hier waren – weer of geen weer – rietsnijders aan het werk …

160113-1352x

Een eenzame boom hield te midden van de rookwolken moedig stand tussen het al deels gemaaide riet …

160113-1355x

Nog een klein stukje verder kreeg ik de rietsnijders in beeld …

160113-1354x

Even nam ik in overweging om naar de noeste werkers toe te lopen …

160113-1359x

Lang duurde die overweging niet. Toen de wind draaide en even later de eerste regendruppels van een volgende regenbui vielen, besloot ik maar snel de warme en rookvrije beschutting van de auto weer op te zoeken …

160113-1402x

In Earrebarre by Earnewâld

Subtitel: Een ooievaar bij Eernewoude

Stadich komt der in ein oan de foto’s dy’t ik ferline wike makke haw fan it besnijde Fryske lânskip …

Langzaam maar zeker komt er een eind aan de foto’s die ik vorige week heb gemaakt van het besneeuwde Friese landschap …

160120-1139x

By Earnewâld skarrele in earrebarre syn kostje by elkoar tusken de lêste restanten fan de snie …

Bij Eernewoude scharrelde een ooievaar zijn kostje bij elkaar tussen de laatste restanten van de sneeuw …

160120-1134x

Nei dizze proastich omstappende earrebarre sjend, krij ik no dochs wol langst nei de maitiid. En dy earrebarre net minder, tink ik …

Kijkend naar deze parmantig rondstappende ooievaar, begin ik nu toch wel te verlangen naar het voorjaar. En die ooievaar niet minder, denk ik …

160120-1140x

Weerzien met de Rottige Meente

Toen Jetske en ik dinsdag in de Rottige Meente van de parkeerplaats naar de vogelkijkhut liepen, wist ik al vrijwel zeker dat ik daar eerder was geweest. En dat werd even later bevestigd met het uitzicht vanuit de vogelkijkhut over de Rottige Meente …

151020-1235x

Ik dacht dat het wel een jaar of 20 geleden zou kunnen zijn, maar dat was gelukkig wat overdreven. In mijn fotoarchief ontdekte ik al snel dat ik er was geweest op 22 februari 2003. Ook toen maakte ik in mijn vrije tijd al regelmatig fototochtjes, dit was op een mooie winterse zaterdagmiddag …

030222-1626x

Behalve het grote verschil in het weer op de eerste en de tweede foto valt vooral het gebrek aan begroeiing op de legakkers op, dat zijn de stroken land in het water waar vroeger het uitgebaggerde veen op te drogen werd gelegd om er turven van te maken. Omdat ik op die dag in februari 2003 de camera ook nog wat verder naar westen heb gericht, is te zien dat de begroeiing door bomen vanaf die kant toen al begon op te rukken …

030222-1625x

Omdat ik eind 2002 ben begonnen met het vastleggen van de weercijfertjes in onze tuin, kan ik zelfs nog precies vertellen dat het de nacht daarvoor 5,7 ºC had gevroren, en dat de maximum temperatuur op zaterdag 22 februari 2003 opliep tot 5,4 ºC. Het liep tegen het eind van de koudste winter die we sinds de laatste Elfstedentocht van 1997 hadden gehad …

151024-temp-winter-2002-2003

Het KNMI schrijft over de winter van 2002-2003: “Met in De Bilt een gemiddelde temperatuur van 2,4 °C over de drie wintermaanden tegen een langjarig gemiddelde van 3,3 °C was de winter koud. Een koude winter was sinds de winter van 1996/97 niet meer voorgekomen. Opvallend was dat alle drie de wintermaanden koud verliepen. Reeds in de eerste helft van december beleefden we een vorstperiode. Deze werd gevolgd door een periode met kwakkelweer waarbij het soms zeer glad was door ijzelvorming. Rond de Kerst was het zeer zacht. In januari viel de winter voor de tweede keer in. Van 4 tot en met 11 januari vroor het tijdens de nachten lokaal streng (temperatuur lager dan –10, 0 °C) …”

030222-1630x

Voor vandaag sluit ik af met een paar foto’s van de fraaie patronen in het ijs, die ik in februari 2003 heb gemaakt vanuit deze vogelkijkhut in de Rottige Meente. Woensdag liet ik hier een paar foto’s zien van een zwanenkoppel, dat vlak bij de vogelkijkhut in een vaart voort dobberde. Toeval of niet, maar ook op die bewuste zaterdagmiddag in februari 2003 heb ik hier wat foto’s van een paar zwanen gemaakt. Die zal ik jullie hier morgen voorschotelen …

030222-1629x