Open F.K. synchroongrazen

Op het land van boer Bartele Batstra werd deze week het Open Fries Kampioenschap synchroongrazen gehouden. Dat niet alle deelnemers toppers waren, was me al snel duidelijk …

Swarte Tryn Trije en haar dochter Lytse Tryn Trettjin gingen lang aan de leiding. Op onderstaande foto is echter te zien, dat zij zich wat al te makkelijk uit hun ritme lieten brengen door een groepje spreeuwen en enkele zwaluwen …

De jury kwam dan ook unaniem tot de slotsom, dat de titel en de erbij behorende wisselbokaal dit jaar naar de gezusters Reade Riek Ien en Twa gaat. Vooral hun sierlijke bochtenwerk werd geroemd …

Op weg naar de polder

Twee dagen na mijn bezoek aan de Ecokathedraal heb ik nog maar eens van het mooie weer geprofiteerd met een ritje naar de Jan Durkspolder …

In het weiland tussen Wâldwei en Swartewei waar ik twee weken eerder een reeëngezin had geportretteerd, liepen nu twee reeën te grazen. Daarnaast zaten er een paar hazen in het veld en vlogen er enkele kraaien rond …

De lunchtijd liep blijkbaar ten einde, want de beide reeën scharrelden langzaam maar zeker verder naar de veilige bosschage aan de rand van het weiland …

Het laatste stukje werd er nog even een sprintje getrokken …

Wat restte was de haas die parmantig bleef zitten …

  • wordt vervolgd

Speelkwartier tussen Wâldwei en Swartewei

Het duurde niet lang voordat de reebok samen met de kalveren aan de lunch begon …

Al snel verscheen ook de reegeit om zich bij haar gezin te voegen …

Even later kon ik een paar groepsfoto’s van het gezinnetje maken …

Het kon niet missen, het speelkwartier was aangebroken. En ik mocht erbij zijn …

Het viertal was te dartel om het bij foto’s te laten, daarom tot slot nog een paar minuten video …

Reeën tussen Wâldwei en Swartewei

Zodra ik mijn blik afwendde van de klaprozen, verscheen er een tweede verrassing in mijn blikveld …

Een ree liep rustig door het weiland. Bij de boomwal bleef hij om zich heen kijkend staan …

Toen ik me van het beeldscherm van mijn camera losgerukt had, zag ik wat dichterbij nog een ree …

Nee, het waren er zelfs twee. En wat het nog mooier maakte, het waren niet zo maar reeën, maar een paar mooie kalveren …

Korte tijd later verscheen ook pa reebok op het toneel …

Eén van de kalveren keek naar de reebok, terwijl de andere zich het hooi lekker liet smaken …

Maar al snel keken ze allebei naar het aangrenzende weiland, zou er dan nog meer komen …?

Jazeker, er komt nog meer … morgen!

Hoe ik ’t liever zie

Naar aanleiding van de foto’s van de ooievaars tussen die grote rollen in plastic verpakt hooi bedacht ik me, dat ik het eigenlijk veel liever zo zie …

Het scheelt een zee aan plastic en het oogt ook nog eens een stuk vriendelijker …

Maar ja, deze foto’s heb ik vandaag precies 15 jaar geleden gemaakt. De kans dat deze boer nog op dezelfde manier werkt, lijkt me helaas niet erg groot …

Tussen de rollen hooi

Nadat ik het veld met de orchissen achter me had gelaten, kwam ik enkele honderden meters verderop aan de zuidkant van het Weinterper Skar langs een weiland met rollen hooi. Waar de boer aan het werk is (geweest), daar valt wat te smikkelen. En dus was er een groepje ooievaars aan het foerageren …

Ze lieten zich niet hinderen of storen door passerende fietsers en voorbij razende tractoren. Deftig voortstappend en zorgvuldig om zich heen spiedend, werden vooral de laagste stroken van het weiland gescand op kikkers en ander lekkers …