De winter en ik hebben momenteel één ding gemeen, we hebben dit jaar allebei een valse start gemaakt.
De winter van 2013-2014 heeft in ons tuintje sinds 1 december slechts drie maal een nacht met lichte vorst opgeleverd met een laagste temperatuur van -1,9 ºC, en we hebben nog geen vlokje sneeuw gezien. Op de rand van de vijver staat momenteel zelfs een campanula vrolijk te bloeien alsof het eind mei, begin juni is …
Hoe anders was dat in de winter van 2012-2013. Toen kleurde de eerst sneeuw ons tuintje al op 5 december wit en kon ik van 1 december 2012 tot 19 januari 2013 al 23 vorstdagen noteren. Wat was het een feest om half januari talloze schaatsliefhebbers in actie te zien op de ijsvlakten van de Jan Durkspolder en de Ryptsjerksterpolder …
Het onbestemde weer van de laatste tijd, dat het midden houdt tussen herfst en voorjaar, doet mij bepaald geen goed. Sinds half december kamp ik al met die maar voortslepende vermoeidheid. Hoewel het langzaam maar zeker wel iets beter wordt, is het wachten nog op de grote doorbraak. Daarvoor heb ik toch even wat hulp van buitenaf nodig, denk ik. Het wachten is op een periode met mooi winterweer, maar die is voorlopig nog niet in zicht. Of op een avond met poollicht, maar die is ons onlangs ook weer door de neus geboord. Kortom: het blijft sukkelen …
Voeg daarbij, dat de auto sinds woensdag problemen met de remmen vertoont, dan zal duidelijk zijn, dat er ook de komende week weinig spannends op de agenda staat. De komende dagen zal ik me daarom eerst maar eens op wat achterstallige weergrafiekjes storten (denk ik).
Vind-ik-leuk Aan het laden...
Afanja's Weblog 