Duik in een paarse krokus

Ik vind het maar koud …, waterkoud! Echt weer om even virtueel terug te gaan naar die lekkere voorjaarsweek van 20-27 februari. Ik was bij de overgang van sneeuwklokjes naar krokussen gebleven. In het betreffende logje was het sneeuwklokje op de laatste foto scherp in beeld, nu is dat de krokus …

Op het moment dat ik met mijn lens bij deze mooie paarse krokus naar binnen wilde duiken, klauterde er een goed van stuifmeel voorziene bij tegen de binnenkant van één van bloembladeren omhoog. Ga maar vriend, bestuif maar dat het een lieve lust is …

Zodra de bij gevlogen was, heb ik me weer op het hart van de de bloem gericht …

Ik ben zo ver mogelijk naar binnen gedoken om me even te verwonderen over de schoonheid die zo’n kleine kwetsbare bloem herbergt. In de header kun je dat nog net een stapje groter bekijken  …

Geveld door een klimmer

We zijn nog altijd blij met onze ca. 40 jaar oude hazelaar. Wat nog maar een struikje was toen ik hier kwam wonen, is in de loop der jaren uitgegroeid tot een grote boom waar we al een paar maal een stam tussenuit hebben laten halen. De laatste jaren stonden er nog twee stammen …

Schaduw is in een op het zuiden liggende tuin zeker ten tijde van hittegolven onmisbaar. De grootste van de twee stammen van de hazelaar werd de laatste jaren echter zo groot, dat zon langzamerhand een schaars goed begon te worden in onze tuin. Daarom hebben we een tuinbedrijf in de arm genomen om hem te vellen. Drie man sterk – onder wie een klimmer, die zich steeds keurig volgens de regels der kunst zekerde – hebben ze hem gistermorgen veilig en deskundig opgeruimd …

Het resultaat is dat we meteen een stuk meer licht in huis en tuin hebben. En zodra het blad weer aan de resterende bomen zit, hebben we achter in de tuin weer schaduw …

Meneer Merel gaat in bad

Vorige week schreef ik hier al dat de merels de laatste dagen weer opvallend actief waren in de tuin. Ik had me vrijdag aan het eind van de middag nog maar nauwelijks met mijn camera teruggetrokken achter het fietsenhokje, toen de heer Merel op de klimop neerstreek. Een tijdlang bleven we allebei waar we waren. Een paar maal pikte de merel een besje van de klimop, beide keren was ik te laat met de foto …

Na enkele minuten verhief meneer Merel zich van zijn plekje. Hij vloog onder de pergola door en landde in een ondiep gedeelte van de vijver. Terwijl we elkaar voortdurend in het oog hielden, begon hij daar uitgebreid te badderen. Daarna vloog hij naar een boom bij de buren, waar hij zijn verendek in de late middagzon liet drogen …

Deze slideshow vereist JavaScript.

Aan het eind van de sessie draaide hij zich om voor een laatste portretfoto…

Ecokathedrale fotokuier 24

Het werd tijd om mijn serie ‘Ecokathedrale fotokuiers’ op YouTube weer wat uit te breiden. Sinds de laatste aflevering (deel 23) heb ik alweer diverse kuiers gemaakt. Daarom hoop ik de komende weken op de zondag steeds weer een nieuw deel te plaatsen.

Op een mooie herfstdag in november 2018 heb ik bij een temperatuur die meer aan voorjaar dan aan herfst deed denken, weer eens een kijkje in de Ecokathedraal genomen. Er was weer veel veranderd sinds mijn laatste bezoek in augustus 2017. Om te beginnen stond er bij de entree een nieuw informatiepaneel over de voorgeschiedenis van de Ecokathedraal. Eén van de zes afbeeldingen op het paneel is een door mij gemaakte foto van de Porta Celi. Ook was er een mooie zithoek gecreëerd in het voorportaal van de Ecokathedraal …

Liderkes – Sneeuwklokjes

In liderke mei lytse dripkes – Een sneeuwklokje met kleine druppeltjes

 

Ien, twa, trije liderkes – Eén, twee, drie sneeuwklokjes …

 

In liderke en in pears krookje – Een sneeuwklokje en een paarse krokus …

De vogels nestelen weer

Het heeft er alle schijn van dat een koppeltje merels weer plannen heeft om een nestje te bouwen in onze tuin. Mevrouw merel scharrelde begin vorige week verschillende keren op en in de klimop aan de schutting rond …

Meneer merel zag ik een paar dagen later in de klimop aan de pergola duiken. Ook heb ik hem al een paar maal zien badderen in de vijver, maar daar heb ik nog geen foto van kunnen maken …

En weet je wie ook weer aan het nestelen zijn …? De zeearenden in Nationaal Park de Alde Feanen!

Al vier keer broedde de zeearend succesvol in de Alde Feanen, maar nog nooit hebben we het mogen zien. Elk jaar werden deze machtige vogels aan het begin van het seizoen al lastig gevallen door andere vogels, zoals de buizerd, haviken en nijlganzen. Het gevolg was dat ze steeds weer uitweken naar een ander nest. Ook in 2020 kozen de zeearenden voor een nieuwe locatie voor hun nest, waar ze twee jongen succesvol groot brachten. Dit is de plek waar dit jaar de nestcam hangt en de eerste beelden zijn veelbelovend!

Het verliefde koppel zit regelmatig samen op het nest en er worden nog dagelijks takken aangevoerd om het enorme nest verder uit te bouwen en te versterken. Het is een vermaak om te zien hoe lang ze af en toe bezig om een tak precies op de goede manier in het nest te verwerken.

Je kunt de lifestream hier volgen: zeearend de Alde Feanen
Het kan natuurlijk gebeuren, dat ze even niet thuis zijn wanneer jij komt kijken, totdat het eerste ei er is zijn er tenslotte nog genoeg andere zaken te doen dan broeden. In dat geval kun je je er altijd nog even vermaken met eerdere opnamen van dit jaar …

Het eerste insect

Het eerste insect dat zich dit jaar voor de macrolens van mijn camera meldde, was een groene schildwants

Nauwelijks merkbaar vielen er die middag wat kleine regendruppels. De eerste sneeuw die vier dagen eerder was gevallen, was al lang weer verdwenen en vergeten, toen ik deze wants over het compostvat zag trippelen …

Met ruim 9 ºC op de thermometer was het zelfs een stuk warmer dan gisteren en vandaag. Niet zo gek dus, dat hij zijn zomertenue al had aangetrokken. Maar toch wel een vergissing, lijkt me …