Het kwam wat te vroeg voor een witte kerst en lang bleef het ook niet liggen …
… daarom heb ik het kleine laagje sneeuw van 23 november ’s ochtends vroeg maar bewaard voor vandaag …
Fijne Eerste Kerstdag.
Te vroeg en te weinig
Categorie archief: Ditjes en datjes
Niet wit, wel koud
Niet wit, wel koud …
.
Bij de baggeraar
Vanaf het bruggetje over de Dwarsgracht (kaart OpenStreetMap) hadden we in alle richtingen uitzicht over de kenmerkende grachten van de Weerribben en de Wieden …
De huizen en bedrijven die aan de verkeerde kant van één van de grachten wonen, zijn alleen bereikbaar over het water, te voet of op de fiets. De aan- en afvoer van (bouw)materialen en ook verhuizingen gaan er over het water. Rond het beeld ‘de Baggeraar’ van beeldhouwer Jarno Petter en het huis erachter wordt al geruime tijd hard gewerkt. Daar liggen ook een paar rechthoekige vaartuigen in het water. Deze zogenaamde ‘bokken’ worden in deze streek gebruikt voor het vervoer van materiaal over het water …
Het beeld van ‘de Baggeraar’ heb ik hier in verleden al meerdere keren zien staan tijdens een rondvaart door het gebied met Jetske (foto linksonder). Vanaf de brug op de foto rechtsonder heb ik vrijdag de bovenstaande foto’s gemaakt …
Gezellige drukte
Het was de laatste tijd rustig in de tuin. Daar kwam de afgelopen dagen geleidelijk verandering in. Om te beginnen waren de merels ineens actief. De heer en mevrouw merel waren gisteren druk bezig met het lostrekken van het mos op de tegels en de stenen rond de vijver. Het is dan wel zacht voor de tijd van het jaar, maar ze zullen nog niet bezig zijn met de bouw van een nest toch …!?
Nadat ik de voederplekjes in de tuin wat had herschikt en aangevuld, werd het plotseling een tijdlang gezellig druk rond de voederplekjes. In korte tijd verschenen de merels, het roodborstje, het pimpelmeesje en de koolmees voor de camera. Nu de rest nog …
Vallend hout in de Ecokathedraal
Vanmorgen ben ik eindelijk weer eens in de Ecokathedraal geweest. Vorige week was ik daar ook al, maar toen stonden er twee auto’s geparkeerd op het plekje waar helemaal niet geparkeerd mag worden. Behalve door mij natuurlijk, want ik heb tenslotte niet voor niks een gehandicaptenparkeerkaart. Dat ging vorige week dus niet door, maar vanmorgen was het plekje vrij …
Het was onderweg flink mistig vanmorgen, in de Ecokathedraal was het nog wat nevelig. Daarom heb ik de foto’s maar omgezet naar zwartwit. Het eerst wat me opviel, is dat het gevaarlijk begint te worden in de Ecokathedraal. Op verschillende plaatsen is onlangs een boom ter ziele gegaan en er hangen ook een paar bomen tussen hun nog fier rechtop staande soortgenoten. De grootste bomen zijn hier ruim 50 jaar geleden allemaal geplant door Louis Le Roy, de grondlegger van de Ecokathedraal. Hun tijd is dus langzamerhand gekomen …
Verder zijn er hier en daar wat nieuwe, kleinere bouwwerken gestapeld. Er wordt dus nog altijd gewerkt in de Ecokathedraal, die onlangs is aangewezen als één van de jonge Rijksmonumenten. Ik ben vanmorgen tot halverwege gekomen, daar heb ik weer even zitten genieten van de rust op het bankje dat de oude baas daar zelf heeft gevormd …
En nu ga ik zelf de rust in …
Ganzen, reeën en boerennatuur
In maart van dit jaar kreeg ik een vraag van de Stichting KNNV Uitgeverij of ik een foto beschikbaar wilde stellen voor het uit nieuw te geven boek ‘Canon van de Nederlandse boerennatuur’.
Voor een van de hoofdstukken was de uitgever op zoek naar foto’s van een weiland met ganzen waarin vlaggen of andere afweermiddelen staan. De strekking van het verhaal in het boek is, dat dit niet of weinig helpt. En dat klopt ook met mijn eigen waarneming. Ik had daar in november 2013 een blogje over geschreven: ‘Langs vlaggen en vaandels’. Natuurlijk wilde ik daar wel een foto voor beschikbaar stellen …
Wat is natuur en wat is cultuur? Is een koe in de wei, of een tulpenveld ook natuur? Hoe verhouden landbouw en natuur tot elkaar? En is ‘boerennatuur’ niet met zichzelf in tegenspraak? Waar de één een ongerept natuurgebied ziet, daar ziet een ander een cultuurlandschap. Wat kunnen boeren, overheden en wij zelf doen om de natuur te helpen?
Onlangs kreeg ik als dank voor mijn bijdrage een exemplaar van het boek toegestuurd …
In de Canon van de Nederlandse boerennatuur maakt Dick de Vos (ook auteur van de Canon van de Nederlandse natuur) duidelijk dat in ons land de natuur vrijwel nergens volledig autonoom is en dat ook het boerenland altijd een relatie heeft met de natuur. Deze canon toont vooral aan dat er ondanks alle problemen nog altijd veel te genieten valt op het platteland.
En dan nog even dit …
In het boerenland dat ik hier regelmatig doorkruis, hebben ook reeën hun plek. In het boek mis ik het ree helaas. Dat gemis werd echter ruimschoots gecompenseerd, toen ik in september een leuk verzoek kreeg. Iemand wilde graag een foto van twee reeën in een weiland gebruiken als fotobehang. In ruil daarvoor stelde hij voor om een donatie te doen aan het Nationaal MS Fonds. Dat leek mij een mooie ruil. En hieronder zie je het resultaat. Ik vind het mooi …
Een hangend netwerk
Zoals elk jaar heeft Aafje weer een net over de vijver gespannen vanaf het moment dat de eerste herfstbladeren begonnen te vallen. Door de regen van de afgelopen dagen is het deels in het water gaan hangen. Ik vind het vaak wel een mooi object om even wat abstracte foto’s te maken …
Afanja's Weblog 