’t Is ook bijna elk jaar hetzelfde met die dagen voor de kerst … ze zijn niet alleen donker, maar nog nat ook …

Daar zit deze mooie jongen volgens mij ook niet op te wachten … die natte, druipende veren steeds … niks aan!

’t Is ook bijna elk jaar hetzelfde met die dagen voor de kerst … ze zijn niet alleen donker, maar nog nat ook …

Daar zit deze mooie jongen volgens mij ook niet op te wachten … die natte, druipende veren steeds … niks aan!

Die kleine drijvende wildernis van gisteren was er één van een stuk of drie. Ze dreven dicht bijeen in een kooi in één van de vele petgaten in De Deelen …

Luttele meters verderop staat nog zo’n grote kooi in het water, deze is echter leeg …

Het fijne weet ik er niet van, maar waarschijnlijk wordt er – zoals wel vaker het geval is in dit gebied – weer op de een of andere manier onderzoek gedaan naar de kwaliteit van het water of iets van dien aard …

Gezien in De Deelen, een kleine drijvende wildernis …

Nog eenmaal neem ik jullie dit jaar mee de Ecokathedraal in. Wat ik nog niet verteld had, maar wat wel waar is, is dat ik november niet 1 maar wel 2 keer naar de Ecokathedraal ben geweest. De eerste keer heb ik het overgrote deel van de foto’s gemaakt die ik hier de laatste weken heb getoond. Omdat ik toen de echte herfstkleuren nog miste, ben ik twee weken later nog een keer afgereisd naar Mildam …

Behalve dat ik toen nog wat herfstfoto’s heb gemaakt, heb ik me die dag vooral gestort op het maken van video-opnamen. De onderstaande video toont op filmische wijze mijn zwerftocht door de Ecokathedraal. En dat leek me nou net iets voor deze donkere en kille zondag, waarop de eerste sneeuw van deze winter sneller wegsmelt dan ze is gevallen …
Bij het zien van de koepel met het open dak in deel 3 van de recente serie over de Ecokathedraal reageerde Sjoerd met de opmerking “Ik verwacht nog ergens een huisje met dak …”
Wel Sjoerd, dat huisje staat er al. Al jaren zelfs. Het is het enige gemetselde bouwwerk in de Ecokathedraal, echt een buitenbeentje dus. En net als een groot deel van de gestapelde bouwwerken is ook dit huisje door Louis Le Roy zelf gebouwd. Het zal bedoeld zijn als kantine, werkplaats en/of atelier, neem ik aan. Omdat het momenteel licht winters is, begin ik dit logje met een foto van het huisje op 6 december 2012. Op die dag lag de Ecokathedraal er wel heel mooi bij, want zo’n laagje sneeuw accentueert de vele randjes van de gestapelde bouwwerken heel mooi …

Tijdens mijn fotokuiers door de Ecokathedraal heb ik in het verleden een paar maal een kijkje bij het huisje genomen. En als je dan zo vlak bij de ramen staat, dan gluur je natuurlijk ook meteen even naar binnen. Kijk maar even mee …
Morgen sluit ik de serie over de Ecokathedraal voorlopig af met een “Filmische zwerftocht door de Ecokathedraal”.
Naar grotere hoogten kan ik jullie in de Ecokathedraal niet voeren. En verder naar achter ook niet, want voor ons ligt in de diepte de sloot die de grens van het terrein markeert …

We draaien ons om en dalen voorzichtig af naar de reguliere bodemhoogte in de omgeving van Mildam. Onderweg nog een enkele foto van een fotogenieke steenmassa …

En hoezeer mijn bovenbenen intussen ook beginnen te verstijven, dan kan ik het toch ook weer niet laten om nog even een keer door de knieën te gaan voor deze fotogenieke paddenstoel …

Als het pad even verderop weer wat breder is geworden, zet ik zo goed en zo kwaad als het gaat de pas er even in. Het is tijd om te gaan zitten. Maar eerst wil ik jullie de Porta Celi – de Hemelpoort – nog even van de andere kant laten zien. En als we uiteindelijk weer veilig de andere kant van de poort hebben bereikt, maak ik nog even een foto van de andere kant van de koepel. Daar is zelfs een soort trap tegenaan gebouwd, zie ik nu …
En dan is er gelukkig een prachtige nieuwe zitgelegenheid, een bankje lekker in de zon en aan de weg. Kunnen we nog mooi even napraten. Ik vond het weer een mooie, maar vermoeiende wandeling. Het was mooi om nieuwe bouwwerken te ontdekken en oude terug te zien. Mede door de vele positieve reacties vond ik het vervolgens een fijne blogserie om aan te werken. Intussen heb ik al mijn foto’s van de Ecokathedraal van 2002 tot nu geordend en daar ga ik zeker ook nog iets mee doen …

Morgen even een heel ander onderwerp in het kader van Skywatch Friday … En dan kom ik in het weekend nog even terug met een paar kleine toegiften op deze serie over de Ecokathedraal. 🙂