Categorie archief: Landschap

Zonnepanelen aan lager wal

Geplaatst op door

GroenLeven heeft in juli en augustus een drijvend zonnepark geïnstalleerd op de zandwinplas van de firma Van der Wiel bij Nij Beets. Het zonnepark telt ruim 33.000 zonnepanelen en kan groene stroom opwekken voor zo’n 4.000 huishoudens in de omgeving …

Vanaf de weg levert dit zonnepark in tegenstelling tot de grote zonneparken die her en der op het land of in het veld verschijnen, hoegenaamd geen landschapsvervuiling op. Sterker nog: je ziet het niet eens vanaf de weg. Omdat de zonnepanelen laag boven het water zijn gemonteerd, blijft de andere oever van de plas gewoon zichtbaar. Er gaat geen natuur of landbouwgrond verloren met de aanleg van dit park. En zwemmen in deze plas was toch al nooit een goed idee …

Er was alleen 1 probleem. Enkele dagen voordat de tijdelijke verankering van het zonnepark zou worden vervangen door de definitieve verankering, trok er 20 augustus tegen middernacht een zeer zware onweersbui over de plas. De wind kreeg vat op het zonnepark, waardoor het deels op de oostelijke oever werd geschoven …

De foto’s in de dit logje heb ik 5 dagen na het noodweer gemaakt, op het moment dat een bui net wat sneller naderde dan ik had ingeschat. Een drone-opname van de Leeuwarder Courant van een dag na de onweersbui geeft een mooi zicht op het geheel. Daarop is goed te zien dat het hele zonnepark flink aan lager wal is geraakt : ‘Drijvend zonnepark Nij Beets slaat los door noodweer’ …

Die heerlijke zomeravonden

Geplaatst op door

De verzengende hitte overdag was in augustus duidelijk niet aan mij besteed. Het enige wat ik tijdens zo’n hittegolf eigenlijk echt kan waarderen, zijn die heerlijke avonduren. Tot diep in de avond lekker bij de vijver zitten, daar kan ik echt van genieten. En dat heb ik dan ook volop gedaan tijdens de hittegolf …

Af en toe eens een blik over de schutting om te zien of er buitenaards nog wat te beleven valt, is met die hoge minimumtemperaturen ook een aangename bezigheid. Op de foto hier links onder zie je de reuzenplaneet Jupiter schitteren in een mooie samenstand met de bijna volle maan. Op de rechter foto zie je de heldere rode planeet Mars, die zich momenteel bij heldere hemel ook mooi laat zien …

Een maand voordat we gebukt gingen onder de hittegolf ben ik er nog tweemaal rond middernacht op uit getrokken om foto’s te maken van de komeet Neowise. Deze komeet was weliswaar lang zo mooi niet als komeet Hale Bopp in maart 1997, maar het was wel de helderste komeet sinds Hale Bopp. Vooral door de verrekijker vond ik het toch weer een bijzonder gezicht om zo’n brok steen en ijs door ons zonnestelsel te zien razen. Mijn Powershot leent zich helaas niet echt voor nachtfotografie, maar Neowise staat erop. En belangrijker nog, ik heb hem met eigen ogen gezien …

Zoals wel vaker, kwam er een eind aan de hitte met een aantal pittige regen- en onweersbuien. Hoewel de meeste buien ook deze zomer weer langs ons zijn getrokken, kon de riolering het hier op 20 augustus even niet aan. De onderstaande bliksem heb ik op 16 augustus in beeld kunnen vangen, toen er tegen middernacht gelijktijdig een onweerscomplex ten oosten en één ten westen van ons voorbij trok …

 

Bericht uit veilig Fryslân

Geplaatst op door

Na een blogpauze van ruim een maand is het hoog tijd om eens even wat te laten horen vanuit het hoge noorden. Die pauze bevalt mij tot dusver eerlijk gezegd heel goed. Ik ben lang niet meer zo ontspannen geweest als nu, ontspannen en moe. Misschien zou ik het zelfs lui moeten noemen. Het lijkt erop dat alle vermoeidheid en spanningen van de afgelopen drie jaar en enkele maanden coronacrisis er nu uit komen. Dat bevalt zo goed, dat ik er met een heuse hittegolf in het vooruitzicht nog maar wat pauze achteraan knoop …

Als Kamer en Kabinet zich in tijden van oplopende coronadreiging kunnen permitteren om het reces in alle rust voort te zetten, dan lijkt het mij het best om dat hier in het nog altijd veilige Fryslân ook maar te doen. Serieus mensen, ik weet niet wat jullie daar in het zuiden en westen allemaal doen dat de besmettingsgevallen daar weer zo oplopen, maar hier in Fryslân houden we ons nog steeds zoveel mogelijk aan de coronamaatregelen. En dat is ook te zien aan de internationale cijfers. Fryslân en Drenthe staan hoog genoteerd in de top 25 van 300 Europese regio’s met het laagste aantal nieuwe besmettingen met het coronavirus …

In dat veilige Fryslân is het nog steeds goed vertoeven, ik vermaak me dan ook wel. Om te beginnen bood de tuin de afgelopen tijd voldoende afleiding. Jonge koolmezen, pimpelmezen en mussen maakten veelvuldig gebruik van het waterbakje annex badje bij de vijver. De allerjongsten wachtten daarbij veelal geduldig op hun beurt …

Maar ook elders in Fryslân kun je op de meeste plaatsen goed en veilig terecht. Het is druk in de provincie, ook hier zijn campings, hotels en andere logementen volgeboekt nu veel meer mensen in eigen land vakantie vieren. Bij strandjes, kleinschalige pretparken en andere toeristische trekpleisters is het af en toe druk. Maar wie mij kent, weet dat ik drukte altijd al probeer te vermijden, dat geldt nu nog meer dan anders. Maar er zijn zoveel fijne, rustige plekjes. Wat te denken van onze kleine woestijn het Aekingerzand – bij velen beter bekend als de Kale Duinen – bijvoorbeeld, waar het weer gisteren in een uur tijd snel veranderde …

In de altijd rustige Ecokathedraal bij Mildam heb ik onlangs onze Vlaamse medeblogster Lieve – in blogland bekend als Oma Baard – met haar gezelschap rondgeleid. Nou ja, rondgeleid is veel gezegd, want die taak werd geheel spontaan en onverwachts overgenomen door een vrijwilliger van de Ecothedraal. Dat vond ik niet erg, een beter verhaal over achtergrond en werkwijze in dit mooie stukje Fryslân konden ze niet krijgen. En het gaf mij de vrijheid om wat te fotograferen. Oma Baard doet op haar blog zelf ook verslag van dit bezoek. Het was een fijne kennismaking en een genoeglijke middag …

Met mijn fotomaatje Jetske ben ik o.a. nog een middagje naar de Leijen geweest. Net als in onze tuin konden we ook hier genieten van jonge vogels. Vooral een aantal jonge boerenzwaluwen en jonge zwarte sterns wisten ons wel te bekoren die middag. En ook hier kregen we mooie wolkenpartijen voorgeschoteld …

U ziet het … ik vermaak me wel. En dat zal de komende tijd vast niet veel anders zijn. Straks maak ik weer eens een rondje door weblogland, en daarna duik ik weer even de rust in. Vanaf volgende week heeft Aafje vakantie, vermoedelijk zullen we dan samen nog wel eens wat mooie en vooral rustige plekjes bezoeken …

Zomerprogrammering 2020

Geplaatst op door

Ik had me voorgenomen om ook in de zomer gewoon door te bloggen. Dat ben ik eigenlijk ook vrijwel altijd gewend geweest. Vorig jaar kwam het er niet van, omdat de Acnes me vanaf half juli wekenlang ondraaglijke pijn bezorgde. Nu die pijn tot een leefbaar niveau is teruggebracht, is er echter wel weer wat anders dat roet in het eten gooit …

Sinds enige tijd heb ik te maken met een pc die hardnekkige kuren heeft. Bij de minste of geringste handeling of opdracht van enige omvang krijg ik een melding ‘onvoldoende ruimte op de werkschijf’. Intussen heb ik op allerlei manier geprobeerd om ruimte vrij te maken, maar de rek is eruit. Ik ben bang dat hij toe is aan een volledige reset …

Maar ook verder gaat het niet echt lekker momenteel. Het weer van de laatste tijd zal daar niet vreemd aan zijn. ’t Ene moment is het ruim 31 graden, en een paar dagen later mag je blij zijn als de maximumtemperatuur de 16 graden aantikt. Dat is geen doen voor een mens met een defecte inwendige thermostaat. Dat heeft vervolgens weer invloed op mijn fotokuiertjes, want de kracht in de benen is ver te zoeken de laatste dagen. Vanmorgen heb ik nog eens een poging gewaagd, maar waar ik ook kwam, het was overal even grijs en nat. Dat alles komt mijn motivatie en inspiratie om te bloggen momenteel niet ten goede. En dan heb ik het over die rare coronacrisis en de nieuwe pandemie die mogelijk al in de maak is nog niet eens gehad.

Kortom: ik ben moe. Daarom trek ik ’t luikje eerst even dicht. Hoe lang …? Geen idee, maar zodra ik weer inspiratie heb, maak ik misschien in eerste instantie wel een herstart met alleen mijn iPhone en de iPad. Want of mijn pc tegen die tijd weer helemaal klaar is voor de strijd, valt ook nog maar af te wachten.

Tot die tijd wens ik jullie allen een goeie voortzetting van de zomer.
Pas op jezelf en elkaar, en vooral: blijf gezond! Tot ooit!

De redding van verstrikte juffers

Geplaatst op door

Het heideblauwtje van gisteren dat in de tentakels van de zonnedauw terecht gekomen was, was reddeloos verloren. De vleugels zaten aan alle kanten vast en er zat ook vrijwel geen leven meer in het diertje …

In onze tuin kwam kort geleden een vuurjuffer vast te zitten in wat spinrag op de klimop. Hij zat helemaal niet zo vast, maar desondanks lukte het hem niet om los te komen. Integendeel, hij leek het eerder erger te maken met zijn gekronkel. Daarom besloot ik toch maar even in te grijpen. Met een klein twijgje was het een fluitje van een cent om hem te bevrijden. Hij vloog meteen naar de top van de klimop rond de pergola. Daar kon ik nog een laatste close-up maken, daarna verdween hij uit zicht …

 

Tien jaar geleden stond ik voor een veel moeilijker klus.

Woensdag 18 augustus 2010 stuitte ik op de Merskenheide op een pol zonnedauw die meerdere waterjuffers in haar kleverige tentakels gevangen had. Eén van die juffertjes vocht voor het leven. Nadat ik daar gedurende enige tijd video-opnamen had gemaakt, kon ik het niet langer aanzien. Met wat hulp lukte het uiteindelijk om los te raken. Het lijkt alsof zijn vleugels daarbij beschadigd raakten, maar alsof er niets gebeurd was vloog hij weg …