Stormschade?

Nou, reken maar! Maar gelukkig niet bij ons. De schutting van één van de buren werd meteen bij de passage van storm Dudley op woensdagavond al geveld. Sindsdien ligt hij horizontaal gestrekt in de tuin. Uitgerekend die schutting werd in juni 2015 ook al eens geveld door een windhoos of een valwind

Verder gingen er in de buurt aan verschillende kanten enkele bomen plat. Bij ons bleef het beperkt tot het regelmatig buiten zijn oevers treden van de vijver. Tijdens de zware buien stond er al snel een paar centimeter water op een flink deel van het terras …

Maar ja, dat is ook wel een beetje eigen schuld. Op ons verzoek heeft mijn meest handige zwager de afvoer van het regenwater vanaf het dak veranderd. Het water loopt daar nu via het dakje van het fietsenhok naar onze regenton. Wanneer de ton vol is, gaat het water via een ondergrondse overloop naar de achterkant van de vijver …

Onder normale omstandigheden gaat dat lang goed, maar bij de stormbuien van de afgelopen dagen loopt het nieuwe waterafvoersysteem tegen zijn grenzen. Zodra de vijver vol is, loopt het overtollige water het terras op, om zich daar te verzamelen in het zuidoostelijke kwadrant van het terras. Na enige tijd wordt een kleine verhoging aan de zuidkant van het terras overwonnen. Vanaf dat moment loopt het water langzaam over het paadje naar achteren. Waar het paadje bijna aan het eind van de tuin een bocht naar links maakt, vormt zich een grote plas. Als ook dat spaarbekken gevuld is, zoekt het water zich een weg naar de schuttingdeur. Daar loopt het vervolgens door de steeg naar de gemeentelijke regenwaterafvoer enkele meters verderop …

Uiteindelijk raken we het overtollige water dus wel kwijt, maar vanuit praktisch oogpunt is een ingreep op termijn wel het overwegen waard. Kijkend naar het leven in de vijver kan het vanuit oogpunt van natuur en milieu echter bijna niet beter functioneren dan op de huidige manier. De waterplanten tieren welig, en er hangen nu al twee dikke kikkers in de vijver rond …

Ook op grotere schaal valt het niet mee om het overtollige regenwater kwijt te raken. Daarom is het aloude Woudagemaal bij Lemmer weer onder stoom gebracht. De Leeuwarder Courant plaatste zojuist een filmpje over de werking van dit geweldig mooie stuk stoomtechniek:

https://lc.nl/friesland/fryske_marren/Woudagemaal-bij-Lemmer-deze-week-ingezet-om-regen-af-te-voeren.-Bekijk-hoe-het-oudste-gemaal-ter-wereld-werkt-27493980.html

Ecokathedrale fotokuier 32 (2)

Vandaag neem ik jullie mee op het tweede deel van mijn sneeuwwandeling in de Ecokathedraal in februari 2021. We beginnen bij de grote tegelwand ergens halverwege de Ecokathedraal, die met de mooie witte cirkels meteen de aandacht trekt. Daar vandaan gaan we door een mengeling van met sneeuw bedekte bouwwerken en natuur naar het hoogste en verste deel van de Ecokathedraal …

Een fraai gestoffeerd bankje

Gisteren liet ik hier een paal zien met daarop een mooie moscultuur. Een dag eerder had ik elders al een bankje met een bijzondere stoffering gezien …

Die dag maakte ik weer eens een fotokuiertje op een minder alledaags plekje. De komende dagen zal ik nog wel wat foto’s van dit plekje tonen …

Gelukkig stond dit bankje aan het begin van de uitgestippelde route, zodat ik het op dat moment alleen als foto-object hoefde te benutten …

Op een paal

Op een paar palen van het hek, dat toegang heeft tot het paadje door het rietland naar de vogelkijkhut ‘Blaustirns’ bij de Leijen, heeft zich een interessante moscultuur ontwikkeld …

De vorige keer dat ik er langs kwam, heb ik er maar eens wat foto’s van gemaakt. Ik vind ’t gewoon mooi …

Aalscholver met haantjesgedrag

Er viel niet veel te beleven in de Jan Durkspolder die dag. Het rad van de windmotor draaide heel rustig zijn rondjes en af en toe passeerden er een paar fietsers …

Aan de oostkant van de hut zat in de verte een aalscholver op een paaltje wat te poetsen en te pronken. En daar had hij ook alle recht toe met de sierlijke, bijna zilveren veren op zijn kop en de witte vlek bij zijn poten. Heel even ging er een tweede aalscholver op één van de paaltjes zitten …

Lang duurde dat niet. Het was duidelijk, de eerste aalscholver haalde alles uit de kast om zijn soortgenoten te imponeren. En dat lukte ook heel aardig. Een paar ijselijke kreten waren genoeg om de bezoeker te verjagen …

Ecokathedrale fotokuier 31

Het wordt tijd om jullie weer eens mee te nemen naar de Ecokathedraal. Mijn zondagse serie ‘Ecokathedrale fotokuiers’ heeft eigenlijk alweer te lang stil gelegen. Daarom presenteer ik hier de komende zondagen weer een uitgebreid beeldverslag van een aantal fotokuiers in de Ecokathedraal bij Mildam in 2021 …

In januari 2021 heb ik er voor het eerst sinds lange tijd weer eens samen met Aafje een fotokuier gemaakt. Dat was al zo lang geleden, dat Aafje voor het eerst de Porta-Celi en de koepel in het echt zag. Verderop in de Ecokathedraal maakte vooral het mos op en tussen de stenen van de oudere bouwwerken indruk. Halverwege de wandeling hielden we zoals gebruikelijk even halt bij de ‘rustplaats’ …

Volgende week gaan we hier met ‘Ecokathedrale fotokuier 32’ de sneeuw in …

Bij een Friese rietsnijder (2)

De jonge rietsnijder vertelde ons dat de riettelers eindelijk weer eens de wind in de zeilen hebben. Jarenlang stond de prijs van Nederlands riet zwaar onder druk door de import van goedkoop Chinees riet. Op dit moment is het andersom, door de enorme stijging van de transportkosten loont het niet meer om Chinees riet te verschepen …

Nadat we zo een tijdje hadden staan praten, lieten we de rietsnijder zijn werk weer hervatten. Het was mooi droog weer, en daar moeten de rietsnijders het van hebben. Jetske en ik gingen vervolgens zoals gebruikelijk ieder onze eigen weg om wat foto’s te maken. Terwijl Jetske naar de rietmaaier op de achtergrond liep, maakte ik een korte fotoserie van deze jonge rietsnijder die duidelijk plezier beleefde aan zijn werk …

Toen we na verloop van tijd allebei onze foto’s wel hadden geschoten, hebben we de jonge rietsnijder bedankt voor zijn gastvrijheid en hem succes gewenst met de rietoogst. Wij keken tot slot nog even rond aan de andere kant van de weg …