Een primeur

Op zoek naar een ander decor en vooral op zoek naar meer weidevogels, ben ik na verloop van tijd een stukje verder gereden. Al enkele minuten later had ik een nieuwe plek gevonden …

Niet lang nadat ik mijn mobiele kijkhut netjes in de berm had geparkeerd, verschenen er ruim binnen het bereik van mijn camera een paar vogels. Er dook een grutto op uit het lange gras, er kwam even een kievit pronken met zijn mooie kleuren en er scharrelde een voor mij vreemde vogel door het gras …

Ook zonder de vogels was het er overigens een goed plekje tussen gevarieerde natte weilanden, die op verschillende plaatsen nog door oude boomwallen worden doorsneden …

Een paar maal zag ik een vrij grote groep vogels opstijgen vanuit plasdrasgebied aan de linkerkant van de weg. Na een korte rondvlucht keerden ze uiteindelijk steeds weer terug op dezelfde plek …

Tot op zekere hoogte keerde vervolgens de rust terug. Toen begon het uiteindelijk tot me door te dringen dat ik hier naar een vogel een heleboel vogels zat te kijken die ik nog niet eerder had gezien … wow …

– wordt vervolgd –

Gehoornde koeien en een zuivelfabriek

Dat grote industriële zuivelcomplex van Friesland-Campina kwam me toch nog wel even van pas. Ik vond het wel een mooie contradictie met de koeien op de voorgrond …

Koeien met horens zie je tenslotte niet zo gek veel meer in de wei, en al helemaal niet met zo’n grote zuivelfabriek op de achtergrond. Het mooie zit ‘m er in dat de koeien ook nog eens helemaal niks met een zuivelfabriek te maken hebben. Dit zijn namelijk vleeskoeien, die geen idee hebben wat een melkmachine of -robot is …

Ach, en als je dan nog even een stukje door draait met de camera, dan raakt die fabriek vanzelf buiten beeld. En dan blijft er gewoon een mooi oud-Hollands beeld over …

– wordt vervolgd –

Op verkenning

Omdat het met ’t aantal weidevogels in mijn rayon vanwege de droogte nog slechter gesteld is dan in voorgaande jaren, ben ik een paar weken geleden eens op verkenning gegaan in een gebied waarover ik al eens getipt was …

Daarvoor ben ik naar het uiterste oosten van Fryslân gereden. Vlak ten zuiden van het tweelingdorp Gerkesklooster-Stroobos ligt een mooi oud vogelbroedgebied …

Er ligt een mooi stuk plasdras waar op sommige momenten vele tientallen vogels te zien waren. Bij mij eerste stop had ik vooral zicht op de grote zuivelfabriek van Friesland-Campina. Niet echt een fotogeniek pandje …

Maar dat lelijke beeld kon ik snel verdringen, omdat het niet lang duurde voordat deze schoonheid zich vlak bij me in het lange gras liet zien …

– wordt vervolgd –

 

Ecokathedrale fotokuier 13

Wat weersomstandigheden betreft komt deze dertiende Ecokathedrale fotokuier door een licht besneeuwde Ecokathedraal niet eens op zo’n gek moment. Gisteren lag er ’s ochtends vroeg in het uiterste zuiden van ons land lokaal een laagje sneeuw. Over het noorden trokken bij een maximumtemperatuur van amper 10 graden, die in buien nog verder terugzakte, regelmatig buien met hagel en een gemeen koude noordenwind.

Op deze Bevrijdingsdag zal het waarschijnlijk ook niet veel warmer worden. Voordat de MS mij in zijn greep kreeg, gingen wij nog wel eens naar het provinciale Bevrijdingsfestival in Leeuwarden. Ik kan me nog een editie herinneren op een prachtige dag met een temperatuur van zo’n 25 graden. Flink rood verkleurd door de zon en licht beneveld door drank en muziek keerden we na afloop huiswaarts. Dat zit er vandaag niet in.

Hoewel Bevrijdingsdag voor mij een dag van veel grotere waarde is dan Koningsdag, blijf ik vandaag lekker thuis. Volgend jaar vieren we 75 jaar vrijheid, hopelijk is het dan warmer. Vandaag is het prima weer om b.v. na afloop van een frisse kuier in een behaaglijke omgeving naar deze Ecokathedrale fotokuier door een licht besneeuwde Ecokathedraal te kijken. Afijn, wat je ook gaat doen, ik wens jullie een mooie Bevrijdingsdag …

Volgende week zondag deel 14.

Een dag om even stil te staan

Vandaag, 4 mei, is de Nationale Dodenherdenking in Nederland. Alle burgers en militairen die sinds het uitbreken van de Tweede Wereldoorlog (10 mei 1940) in oorlogssituaties of bij vredesoperaties in Nederland of waar ook ter wereld zijn omgekomen worden vandaag herdacht. Om 20:00 uur worden hiervoor twee minuten stilte in acht genomen.

De onderstaande foto heb ik gemaakt aan de Normandische kust. Met ‘Operatie Overlord’ begon iets ten zuiden van dit punt op 6 juni 1944 de grootste amfibische invasie uit de geschiedenis. Bij dit begin van de bevrijding van West-Europa sneuvelden meteen vele duizenden jonge kerels. Zij vielen voor onze vrijheid. Zij verdienen ons respect en onze aandacht op deze dag.

Vanavond om 20:00 uur zijn we gezamenlijk weer twee minuten stil …

Skywatch Friday 464

Grijsheid was hier de afgelopen week troef, de meeste dagen kwamen we niet eens aan 20 tinten grijs toe. Daarom vandaag in het kader van Skywatch Friday een een paar foto’s die ik vorige week donderdag heb gemaakt …

We’ve had a very gray week again, most days we did’t even get to 20 shades of gray. That’s why I chose a few photos for todays Skywatch, I took last Thursday

Terwijl ik wat landschapsfoto’s maakte in het Friese weidegbied, zag ik in de verte ineens een torenvalk naderen. Op de foto hieronder is hij rechts in beeld als een klein stipje te zien …

While I was taking some landscape photos of the Frisian meadows, I suddenly saw a kestrel approaching in the distance. In the photo below it can bee seen as a small dot on the right of the screen …

Tot mijn vreugde vloog hij enige tijd later bijna recht over me heen, zodat ik een paar aardige close-ups van hem kon maken …

To my delight, some time later he almost flew straight over me, so that I could make a few nice close-ups of him …

Wil je meer Skywatch foto’s zien? Gewoon even op het logo klikken …
Wanna see more Skywatch photos? Just click the logo …

Skywatch Friday

Prettig weekend!
Wishing you all a wonderful weekend!

In de tuin: wilde hyacinten

Vandaag sluit ik dit vierluik over de in deze tijd van het jaar ’t meest in het oog springende bloemen en planten in onze tuin af met de wilde hyacint

Enkele van deze sierlijke hyacinten staan in onze schaduwrijke achtertuin, maar veruit de meeste staan in de op het noorden gelegen voortuin. Die voortuin ligt vrijwel de hele dag in de schaduw en dat schijnen de wilde hyantinten fantastisch te vinden. In de loop de jaren hebben ze zich daar uitgebreid tot een mooie, kleurrijke voorjaarsdeken over een bodem die de rest van het jaar goeddeels groen is …