Ik weet ’t … deze tête-a-tête narcissen passen niet echt bij de tijd van het jaar …
… maar ze passen wel bij het zonnige karakter van deze dinsdag …
Tagarchief: bloemen
Een terugtrekkende beweging
Een beetje blogger heeft geen vakantie, is over het algemeen mijn motto. Maar nu Aafje een paar weken vakantie heeft, lijkt het mij wel een sympathiek gebaar om daar enige solidariteit mee te tonen. Daarom trek ik me voorlopig even voorzichtig terug uit weblogland …
Grote plannen hebben we niet. Aafje is intussen begonnen met het wegwerken van wat achterstallige klussen in en rond huis, en verder zullen we weer eens wat vaker samen een uitstapje maken de komende tijd. We vliegen er in elk geval niet uit om warmere oorden elders in Europa onveilig te maken, die zijn tenslotte zonder mij al onveilig genoeg tegenwoordig …
Wie weet, misschien nemen we nog wel even een kijkje bij het skûtsjesilen, want zaterdag is de tweede reeks wedstrijden begonnen, ditmaal georganiseerd door de IFKS (Iepen Fryske Kampioenskippen Skûtsjesilen) …
Of … wat ook kan, is dat we weer eens samen een zonsondergang proberen mee te pikken, want dat is ook al weer een tijdje geleden …
Misschien zetten we zelfs de bloemetjes nog wel eens even buiten …
Je weet het niet, want een zwevende zeepbel kan nu eenmaal niet dienen als kristallen bol …
Misschien gluur ik de komende tijd in een verloren moment nog wel eens ergens om het hoekje, maar veel meer dan een *like* zal ik dan niet achterlaten. Ik wens jullie een goeie tijd en tot later!
Bloemen in de berm
Gisteren liet ik hier al zien dat de oude N381-Opperhaudmare ten noorden van Wijnjewoude uit het landschap is verwijderd. De drukke weg van Drachten naar Emmen, die hier tot vorige jaar dwars door de buurtschap Klein Groningen liep, loopt nu westelijk langs de bebouwing …
Ten zuiden van Klein Groningen heeft de oude N381 sinds half 2015 een complete metamorfose ondergaan. Het eerste wat opvalt, is de bloemenpracht in de berm. Maar er is meer …
Het oude zwarte asfaltlint is hier uit het landschap verdwenen om plaats te maken voor een weg, die zowel op het oog als in werkelijkheid aanzienlijk smaller is dan de oude autoweg …
De weg, die ten zuiden van Klein Groningen overigens de naam Petersburg draagt, is afgewaardeerd tot een weg voor lokaal bestemmingsverkeer, die nu dankzij de kleurrijke bermen en de altijd al mooie bomenzoom een fraai toeristisch karakter heeft gekregen …
Ik kan me zo voorstellen, dat de inwoners van Klein Groningen en omgeving een kurkje hebben laten knallen, toen er na het verdwijnen van het autoverkeer een weldadige rust over de omgeving is neergedaald en het landschappelijk beeld hier een stuk vriendelijker werd …
Skywatch Friday 394
Het Tjeukemeer (Google Maps) donderdagmiddag voordat het begon te regenen …
Lake Tjeukemeer (Google Maps) Thursday afternoon before it started to rain …
Wil je meer Skywatch foto’s zien? Gewoon even op het logo klikken …
Wanna see more Skywatch photos? Just click the logo …
Maak er een mooi weekend van!
Wishing you all a wonderful weekend!
Langs ’t pad naar het klif
Vorige week woensdag heb ik samen met mijn fotomaatje een ritje langs de kliffen aan de Friese IJsselmeerkust gemaakt. De eerste stop was bij het Oudemirdumerklif. Daar werd ik bij het hek en de stroommat halverwege het Minne Minnespaad, dat van de parkeerplaats naar het klif aan de kust leidt, verrast door een nieuwheid …
Aan weerszijden van het pad zijn in begin 2014 tuinwallen aangelegd, die vervolgens zijn ingezaaid met wilde bloemen …
Niet alles bloeit momenteel, maar ik vind die wallen toch wel een verrijking van het landschap op het klif …
Om een beter zicht op de wallen te krijgen, ben ik even op de zuidelijke wal geklommen, in de verte lonkte meteen het IJsselmeer …
Ook Jetske kon de rijk begroeide wallen duidelijk ook wel waarderen, zij wist er meteen een vlinder te scoren …
Ik verheugde me tussen de korenbloemen door kijkend intussen eerlijk gezegd vooral op de bankjes met uitzicht op het water aan het eind van het pad …
Samen op een hek
Bij het zien van een grutto word ik eigenlijk altijd blij, en bij een tureluur al niet minder …
Bij Soarremoarre (kaart Google Maps) zag ik enige tijd geleden een grutto en een tureluur samen op een hek staan …
Na verloop van tijd schoof de tureluur voorzichtig over het hek naar de grutto toe …
Die kleine tureluur had het goed bekeken, terwijl de grutto de omgeving in de gaten hield, kon de tureluur even een oogje dicht doen … 🙂
10 jaar geleden: een jonge ree
Meestal plaats in maar één logje per dag, maar vandaag publiceer ik bij wijze van uitzondering een tweede logje, en wel met een paar foto’s die ik vandaag precies tien jaar geleden heb gemaakt. Sommige momenten en sommige gebeurtenissen vergeet je niet, die blijven je waarschijnlijk je leven lang bij. De warme en zonnige middag van 2 juni 2006 deed zich zo’n moment voor …
Die middag week ik tijdens een fotokuiertje in het Weinterper Skar af van mijn normale route. Ik liep nu eens niet rechtstreeks naar het bankje bij de dobbe, maar ik maakte even een omweg naar het stukje kruidenrijk hooiland aan de oostelijke rand van het gebied. Op zoek naar vlinders had ik nog maar een paar meter door het lange gras gelopen, toen ik ineens een donkere gedaante vlak voor me in het gras zag liggen. Even schrok ik, omdat ik dacht dat het een hond was, maar ik was al snel over de schrik heen
…
Daar lag een jonge ree aan mijn voeten in het gras. Waarschijnlijk had de moeder mij zien aankomen, waarna zij zich ongetwijfeld even had teruggetrokken in de omliggende bosschages. Voorzichtig liep ik -netjes afstand houdend- een half rondje om haar heen. Nadat ik een paar foto’s had gemaakt, heb ik nog even naar dat betoverend mooie plaatje staan kijken. Daarna ben ik met nog nabonzend hart rechtstreeks teruggelopen naar het pad …
Terug bij het pad naar de dobbe, kwam een collega-fotograaf aangelopen. Samen liepen we op naar het bankje bij de dobbe. Daar raakten we aan de praat en maakte ik kennis met Heidehipper, die tegenwoordig bekend staat als Geert van Geert sines. Het werd een gesprek dat we ons allebei nog steeds goed herinneren. Toen onze wegen een uurtje later scheidden, heb ik Geert nog even gewezen op de jonge ree. Sindsdien maken nog regelmatig een praatje wanneer we elkaar ergens in de natuur treffen …
Afanja's Weblog 