Rust bij de Leijen

Zoals ik dat meestal doe op verkiezingsdagen, ben ik gisterochtend na de koffie eerst even naar het stembureau geweest. Ondanks het mooie weer was het er stil, jammer. Dat was het even later bij de Leijen ook, maar dat vond ik prima. Ik had gehoopt de lokale rietsnijders er nog even aan het werk. Aan de sporen te zien was dat ijdele hoop, zag ik bij aankomst …

Onderweg naar de vogelkijkhut liep ik langs het rietland. Het riet was (nog) niet allemaal gemaaid. Dat kon twee dingen betekenen, òf het laatste deel zou later nog gemaaid worden, òf het riet zou blijven staan. Jetske en ik hadden in het najaar al eens geconstateerd, dat een deel van het riet er hier slecht uitzag. Zoals je kunt zien, staan er veel lisdodden tussen. Daar kan de dakdekker niks mee …

Ik was alleen in de vogelkijkhut. Uitkijkend over het glinsterende water, zag ik dat er net een paar kuifeenden langs de hut zwommen. Op het vernieuwde eilandje was het ook nog niet erg druk. In het midden zaten een paar ganzen en helemaal links stond een aalscholver zijn vleugels te drogen …

Terug in de Jan Durkspolder

Het was er donker, toen ik vorige week de vogelkijkhut in de Jan Durkspolder binnen stapte. Alle luikjes voor de kijkgaten waren gesloten. Zoals gebruikelijk liep ik eerst even naar de oostkant. Toen ik daar een luikje opende, waaide er meteen een kille wind naar binnen. Daarom zaten de luiken dus dicht …

Op het eilandje naast de hut zaten vooral wat kieviten, een paar meeuwen en o.a. een enkele wintertaling. Verder naar het zuiden was het druk op het water, maar ik kon niet goed zien wat voor vogels het waren. Een paar futen die dichterbij waren, maakten even wat schijnbewegingen, maar zwommen al snel verder. Ik had het daar al snel bekeken vanwege de kille wind. Ik sloot het luikje en liep naar de westkant van de hut om daar nog even te kijken. Daar wachtte me een verrassing …

– wordt vervolgd

Reuzensterns in de polder

Ik had er maandag bewust voor gekozen om te beginnen met een kuiertje bij de Leijen. De kuier de vogelkijkhut voert over een smal paadje waar het regelmatig drassig is. Dat loopt dus niet altijd even makkelijk voor mij. Omdat het deze keer meeviel, stelde ik eenmaal terug bij de auto voor om te proberen het betonnen pad naar de vogelkijkhut in de Jan Durkspolder ook nog maar te bedwingen …

Ik was blij verrast te zien, dat er weer een drooggevallen eilandje vóór de vogelkijkhut in de Jan Durkspolder lag. Dat bracht welkome extra reuring. Bij de Leijen hadden we al gehoord dat er reuzensterns zouden zitten, en dat bleek ook inderdaad het geval te zijn. Het zijn broedvogels van de Zweedse en Finse kusten en het Kaspische Zeegebied. Op doortrek doet een klein deel van deze sterns ons land aan, afkomstig uit het gebied rondom de Oostzee. 

Een volwassen reuzenstern liet even heel mooi de overdracht van een vis aan een jong zien. De lepelaars zaten ditmaal aan de oostkant van de plas tussen de ganzen …

Voor het eerst sinds lange tijd kwam ik aan het eind van de middag weer eens met een gezonde lichamelijke vermoeidheid thuis. Eindelijk, de warme zomer is voorbij.

Maandagmiddag bij de Leijen

Gistermiddag hebben fotomaatje Jetske en ik voor het eerst sinds de vakantie weer een paar fotokuiertjes gemaakt. De eerste bestemming was de vogelkijkhut bij de Leijen. Bij aankomst stonden er drie fietsen tegen het hek. Het was druk in de hut, maar we kregen al snel een zitplekje aangeboden bij een kijkluikje van mensen die op het punt stonden te vertrekken …

Hoewel we de ijsvogel en de bruine kiekendief weer hadden gemist, viel er genoeg te zien. Het belangrijkste nieuws was, dat er momenteel daadwerkelijk wordt gewerkt aan het herstel van het boomeilandje ‘de Kninepôle’. Verder probeerde een meeuw vóór de hut dobberend de show te stelen, maar hij had de pech dat hij werd overtroefd door de Koninklijke Luchtmacht, die op dat moment een showtje voor ons kwam opvoeren met een aantal C-130H-toestellen …

Daarna besloot ik de stoute schoenen aan te trekken en voor te stellen om toch ook nog maar even een kijkje te nemen in de Jan Durkspolder. Ook daar kwamen we niet voor niks, maar dat is voor later. Op dit moment geniet ik vooral na met eindelijk weer een soort van ‘gezonde spierpijn’ in mijn bovenbenen.

Teloorgang van de Kninepôle

Midden in het meertje de Leijen staat een eenzame boom. Het is het laatste restant van ‘de Kninepôle’, ook wel het Tike-eilân genoemd. Het eilandje ligt op ongeveer 230 m afstand van de vogelkijkhut de Blaustirns aan de westkant van de Leijen. Jarenlang was het een beeldbepalend landschapselement …

In de jaren 70 was het een eiland van zo’n 40 bij 60 meter. Maar door de wind en stroming waaide en dreef er meer en meer zand weg. Daardoor is er bijna niets meer van de Kninepôle over. Een aantal bewoners van De Tike heeft onlangs het plan opgevat om het eilandje te herstellen. De omwonenden krijgen er 18.000 euro voor uit het Iepen Mienskipsfûns

Om ervoor te zorgen dat het eiland na het herstel niet meteen weer ‘wegwaait’, is het plan om eerst stenen te storten. Die stenen moeten het nieuwe zand bij elkaar houden. Dat zand komt uit de Leijen zelf, van plekken in het meer die bijna droogvallen. Ook moet er ter bescherming van het eilandje meer begroeiing om het eiland heen komen. En dat is dan ook weer goed voor de biodiversiteit …

De uitbreiding van de Kninepôle is volgens de initiatiefnemers een mooi begin van het herstellen van de natuur en de biodiversiteit van de Leien. “Als wij, Wetterskip Fryslân en Staatsbosbeheer allemaal ons best doen, dan kunnen we hier echt een stuk andere natuur krijgen. Met schoner water, met meer waterdieren en andere vissen …”

Behalve waarde voor de natuur heeft het eilandje ook historische betekenis voor de dorpen eromheen, vooral voor De Tike. In de oorlog is het namelijk veelvuldig gebruikt als vluchthaven als de Duitsers een razzia hielden. De initiatiefnemers vinden het ook daarom belangrijk dat de plek blijft bestaan, helemaal omdat volgend jaar 80 jaar bevrijding wordt gevierd. “Dan willen we niet bij Doktersheide staan huilen dat het eiland weg is, maar staan te juichen dat we het hebben behouden …”

Bron: Omrop Fryslân

Sportzomer 2016 – even bijkomen

De sportzomer van 2016 kwam afgelopen weekend tot een voorlopig hoogtepunt met een prachtige medailleregen op het EK atletiek in Amsterdam, een geweldige tweede plaats van Max Verstappen in de Grand Prix van Groot-Brittannië en een fantastische zege van Tom Dumoulin in een loodzware bergetappe in de Tour de France. Hoog tijd om op deze eerste rustdag in de Tour de France even wat  tot rust te komen …

140919-1543x

En waar kunnen we dat nou beter doen dan in het prieeltje aan de Leijen bij Doktersheide …? Zacht golvende weerspiegelingen te midden van een kleine oceaan van stilte, die alleen af en toe wordt onderbroken door de roep van een vogel of de zachte plons van een visdiefje dat het wateroppervlak doorklieft. Als je hier een uurtje hebt gezeten, dan kun je de hele wereld weer aan en ben je zo maar weer klaar voor het vervolg van de sportzomer van 2016 …

140919-1546x

Skywatch Friday 316 – De Leijen

Vandaag neem ik jullie weer even mee naar één van mijn favoriete plekjes aan het water: de westkant van de Leijen bij Doktersheide …

Today I’ll take you to one of my favorite spots on the waterfront again: the west side of the small Lake Leijen …

140919-1442x

Het was er weer heerlijk rustig met alleen wat kleine rimpelingen op het water …

It was very quiet again with only some small ripples on the water

140919-1548x

De bomen op het kleine verzonken eilandje kleuren wit van de vogelpoep van rustende en hun veren drogende aalscholvers …

The trees on the small sunken island are colouring white of the bird droppings of resting and their feathers drying cormorants …

140919-1552x

Wil je meer Skywatch foto’s zien? Gewoon even op het logo klikken …
Wanna see more Skywatch photos? Just click the logo …

skywatch

Maak er een mooi weekend van!
Wishing you all a wonderful weekend!